Picky Eater In Tagalog Novels & Stories

“Sa tingin mo sino ang nagluluto ng pagkain natin nitong tatlong araw?” “Chef mo?” Sinamaan ako ni Manuel ng tingin. “Sorry na. Tagapagluto pala.” “Wala akong tagapagluto, binibini. Natuto akong magluto ng sarili kong pagkain simula nang pinaalis ko lahat ng criada namin.” “Criada?” “Isang wikang Espanyol na ang ibig kahulugan ay tagasilbi o katulong. Hindi ka ba nakakaintindi ng wikang Espanyol?”

naka ngiti nitong paliwanag. Nang matikman ko ito hindi ko maiwasan na hindi pa sumubo at tumango ako, “Masarap?” Tanong nito. Ngumiti ako at tumango, “Opo, masarap po talaga siya walang biro.” Sagot ko na kina ngiti ng matamis. “God! Mabuti na lang sabi kasi ng mommy mo nahihirapan siyang pakainin ka dahil may pagka picky eater ka.” Naka hinga pa ito ng maluwag na kina ngiti ko.

Sabi ko sa bata “Ate Ganda ang dami po nito salamat po.” Tuwang Tuwa siya. Papa Alis na siya ng sinigaw niya “ate ang pogi din po ng jowa niyo.” Ngiting ngiti naman tong kasama ko dito. Kumagat ako sa banana que. ang Tagal ko na rin Hindi kumain nito. Sarap na sarap ako. “Gusto mo?” Alok ko. Inaabot ko sa kanya yong isang stick Pero Hindi niya kinuha.

Chapter 45(cryptic thinking) "Babe.. please don't test my patience, I wanted to eat with you dahil gusto kong nakikita kang kumakain at hindi nagpapalipas ng gutom" " Then, we can eat each other"biro pa niya dito. Nangunot naman ang noo nito. " Stop joking around babe, c'mon" "Basta ayoko, "pakiramdam kasi niya ay iba ang pakiramdam ng sikmura niya at lalong wala siyang gana sa pagkain

Disgustadong naiikot niya ang mga mata. “Forget her. So tell me, if you don’t know how to cook then how do you eat? Huwag mong sabihing puros take-out foods at pa-deliver ang kinakain mo! “Ikaw pa eh napaka-arte mo sa pagkain?! Sukang-suka ka kamo sa mga pagkain sa Scrummy dahil ayaw mo ng mga fast food!” aniyang hindi naniniwala sa palusot nitong iyon ang unang beses nitong magluto.

Waiting for my response. Napangisi ako. "Hindi maayos." Napatingin siya sa akin. "Don't joke around with me, Yuki." Napangisi lalo ako. "Okay joke lang. Ok naman siya. Buhay pa naman. Mejo lumakas nga lang siyang kumain." Yeah para siyang patay gutom ngayon, mayat-maya may kinakain. Is that what you called stress eating? "Ok...thanks"

Napakaganda, lahat sila ay malalaking batang babae, sabihin sa amin kung ano ang nais mong kainin, at lutuin namin ito para sa iyo. Medyo nagugutom si Felicity, tinitingnan ang hindi nababad na pagkain sa barbecue sa harap niya, nilamon niya ang kanyang laway nang walang kabuluhan. "Hindi ako isang picky eater, kinakain ko ang lahat." "Okay, hinihintay mo kaming makuha ito kaagad." Tumango si Felicity, nang makita na ang taong katabi niya ay nakatingin sa kanya, binati niya siya nang magalang, "Kumusta."

Mangha kong sabi, nakita ko namang natawa sila. "My wife is a big eater so we need this much food," biglang sabi ni Damon, pinandilatan ko naman siya, ngumiti ang damuho aba pala ngiti natong isa ngayon ah. "Aba aba, big eater kajan e kong iwan kaya kita?" ako naman yung napangiti ng kumunot ang noo niya, natawa naman sila. "Wag naman," bigla nitong sabi, nabigla naman ako sa bigla niyang pag Tagalog.

BAkit feeling ko, may kahulugan ang sinasabi niya sa akin? "Ako kasi, pili lang ang mga hilaw na pagkain ang kinakain ko. Pero, nitong mga nakaraang araw, may bigla akong narealized. Bigla din akong nag crave kaya lang, hindi kasi pwede eh!" muli niyang wika Sa pagkakataon na ito, may kakaibang ngiti na naglalaro sa labi niya kaya hindi ko na din maiwasan na kabahan

Tumango ako ″So what do you want to eat?″ ″I like Ensaymada, damihan mo! Chocolate syrup! Damihan mo din! Uhm tsaka madaming chocolate na imported, basta dapat lahat madami!″ masayang sabi ko, iniimagine ko palang lahat na iyun ay sobrang natatakam na agad ako! ″You need to eat rice Celestine!″ asik nya ″But i don't like rice Stephen! I want that, please bilhin mo na lang!″ inis na sabi ko sa kanya!