Jungkook First Love Novels & Stories

sabi pa ni Gian na dinala nito ang harap ng kamay niya sa labi nito na ikinakilig at ikinapula niya. For the first time in her entire life ngayon niya lang ang naramdamang makilig ng husto sa isang lalake. Palagay niya ay na love struck siya sa kagwapuhan ng stepbrother ng kaibigan. "Maybe, he is the one," anya sa kanyang isipan.

Gayunpaman, bigla siyang nakaramdam ng lungkot para sa babae. Sa likod pala ng pagiging makulit at masayahin nito ay may nakatagong sakit—isang lungkot na marahil ay matagal nang kinikimkim, tinatakpan ng tawa at biro upang hindi mahalata. Para bang bawat ngiti ni Ezra ay may kapalit na pagod, bawat halakhak ay may kasamang pakiusap na huwag na siyang tanungin pa. At sa sandaling iyon, doon niya napagtantong hindi pala siya ang nag-iisang may dinadalang bigat. May mga sugat na hindi sumisigaw, ngunit mas masakit dahil tahimik lang itong nagdurugo

sabi nito na parang lutang pa rin kaya natawa ang dalaga sa itsura at inaasta ng binata. "Ingat din." nakangiting saad niya at hinatak na ang kaibigang si Zuri paalis doon. "OMG! Friend! Magkaka-boyfriend ka na! Finally! Matutuloy na ang love story ng favorite love team sa campus!" impit na tili ni Zuri kaya sinaway agad siya ni Kellissa.

"Aba! Bata palang kami, Nangako na kami sa isat-isa na ipapat*kim rin niya sa akin ang sino mang unang magkakaroon ng girlfriend sa amin. Hoyyy! Daniel '' Hahaha mukang ikaw ata ang hindi pinapat*kman si Matt! Ang dami nang nagdaang babae sa buhay mo,Pero ni isang tikim ay hindi mo ipinadanas, Hahahahahahha! Ang tawanan nang lahat maliban kay jomar , Na akmang aalis na ito para balikan si Matt. "Heyyy! Jomar, saan ka naman pupunta?

“Pwede ba tayong mag-role play? Hindi ako si Emerald at hindi ikaw si Lucian. We’re strangers. Para lang maging mas madali ‘tong ipinapagawa mo sa akin.” Tumango si Lucian. Inabot nito ang palad. “I’m Jungkook of BTS,” nakangiting sabi nito. “Ewww!” umikot ang mata niya. “Bakit? Sabi mo role play? Hindi ba idol mo ‘yun? Galit na galit ka ng itinapon ko ang concert ticket. Pagkakataon mo ng makaniig ang idol mo.” “Huwag mo ng ipaalala. Muntik na kitang diinan ng unan sa mukha sa ginawa mong pagtapon sa ticket! Patayin mo ang ilaw at baka sakaling maniwala ako sa’yo.”

Ito na ang pahihiwatig ko na simula ngayong araw na ito, papalayain ko na ang taong mahal ko. "Hindi ako magsasawang sabihin ito na ikaw lang ang tanging pipiliin ko. Thank you for letting me experienced this kind of love. Your voice is my music to my soul. Your existence is my existence too ngunit dumating talaga ang punto na lumakbay kana sa malayong lugar. Pinilit kong habulin ka at hilahin pabalik ngunit nadapa lang ako at nasasaktan ko rin ang anak natin." Tumingala ako sa langit habang hawak parin ang lobo. Unti-unting bumabagsak ang mga luha ko.

Nang makuha ko na lahat ay dali-dali akong tumakbo palayo sa mga mapang husgang titig nila. A teardrop fell onto the hallways floor. Why am I crying? I should not feel affected by a mere insult, I'm use to it. Second year na ako, simula first year ay pinag-iinitan na nila ako pero mas lumala lang ng harap-harapan kong i-turn down ang pag-aaya sa'kin ni Kevin ng dinner date.

aniko at nagbaba ng tingin. Ayaw kong makita ni Khael ang emosyon sa aking mga mata na hanggang ngayon, hindi pa ako tuluyang nakakapag-moveon kay Jarred. Si Jarred ang first love and first kiss ko. Mahirap makalimutan iyon lalo at minahal ko talaga siya ng lubos. Muntik nang may mangyari sa amin nun pero hindi namin hinayaan na magpadala kami sa emosyon namin. Madami pa kaming pangarap sa buhay. At isang pagkakamali lang, mawawalan ng saysay lahat ng pinaghirapan namin.

Pero tumango-tango na lamang ako. " Just say it Heart," he commanded me while looking in my eyes sadly. " Yeah, I promise," sincere kong sabi sa kanya habang nakataas pa ang kanang kamay ko na galing sa dibdib niya. " Thanks, I love you Heart," he genuinely said. Pinikit ko ang mga mata ko ng hinalikan niya ako sa noo ko. " I love you more Strength." I promise you Kyle no matter what happens I won't leave you and I will stay on your side forever and ever. I love you so much♥!!!

Ramdam ko na punong-puno 'yon ng pagmamahal hanggang tuluyang nangilid ang luha niya. ‘Maybe this time It'll be lovin' they'll find Maybe now they can be more than just friends She's back in his life And it feels so right Maybe this time... Maybe this time Maybe this time love won't end~’ Ito ang unang beses na natikman namin ang isa't isa na walang pagpipigil. Maging ang takbo ng oras ay hindi namin iniisip. Marahil ang loob ng storage room sa mga sandaling ‘yon ay malamig,