Just Like That Novels & Stories

excitement. That's bullsh*t, isn't it?

"Like your mad at me" "I'm not mad, I'm just disappointed, for the way you act" Ngunit niyakap siya nito at sinubsob ang mukha sa leeg niya. "I., I just can't help it, I feel so powerless now,. I wanted to know you better., I wanted to talk to you,about some other thing that can make you smile, but I didn't have any idea, I wanted to know what you like and dislike your thought about many things the way your eyes look at me ,.I feel so anxious"

“Pwede ba kitang makausap? Sandali lang.” Hindi siya tumigil sa paglakad at hindi rin siya lumingon. Ano na naman ba ‘to? Hanggang kailan siya nito gagalitin nang ganito? Hanggang kailan ito magmamamakaawa na patawarin niya? Pinapakita lang talaga ng binata na totoo ang lahat ng sinasabi ni Heart. Kasi kung hindi totoo, hindi ito hihingi ng sorry. Mas lalo lang naninikip ang dibdib niya. Mas binilisan pa niya ang paglakad kahit pa mas malalaki ang hakbang ng binata.

She’s surprised by how right it felt, how perfect it sounded. “Hmm?” Binitawan niya ang burrito na hawak niya dahil pakiramdam niya ay mapipisil niya lang iyon ng husto at masasayang. “Karisma,” he said again. Napapikit siya. “Tobias.”

suggestions ko pa sa kanya Nakatanggap naman kaagad ako ng batok mula dito. bwisit napaka sadista talaga ng bruha na ito eh. Nag sa suggest lang naman. "ikaw ang isipin ko? Di mas lalo lang ako na stress sa iyo. Yang pam ba babae mo pa lang ay grabi na ang stress na napapala ko tapos gusto mo na ikaw pa ang isipin ko? Gusto mo na ba akong mamatay ha Justine?" walang preno ang bibig na tungayaw nito sa akin

pabulong na usal ni Kamia. Hindi naman kalakasan ang tugtog kaya narinig pa rin iyon ni Bryanne. “Oh, hi there, sissy," Sabay na napalingon sina Bryanne at Kamia sa pinaggalingan ng tinig samantalang si Cedrick naman ay nakangiting nagpaalam sa kanila. “Jamilla," walang emosyong bati ni Kamia sa babaeng nakatayo malapit sa kanila. Ngumuso si Jamilla. “So cold, Kamia," aniya na nagkunwari pang nilalamig. “I’m shivering." dugtong niya.

That's how it sounds to me! …

This is it! "Ahh! ohh.. damn it! sh-t! faster....ohh! that's it! hmmmm..."

Saktong huminto ang sasakyan sa parking lot ng malaking mall na iyon ay agad siyang bumaba at tinungo ang entrada tungo sa mismong supermarket section ng mall. Ngunit hindi pa siya masyadong nakakalayo ay nahabol siya ni Andres. Agad na pinulupot nito ang matigas na braso sa kanyang bewang. “Stop acting like a jealous wife, Destiny.” pabulong nitong wika sa kanyang punong tenga. “Hindi ako nagseselos dahil walang rason para magselos ako,” tumigil siya sa paglalakad.

i said sobbing "𝐲𝐞𝐚𝐡 𝐛𝐮𝐭 𝐢𝐭𝐬 𝐧𝐨𝐭 𝐭𝐨 𝐥𝐚𝐭𝐞 𝐩𝐰𝐞𝐝𝐞 𝐦𝐨𝐩𝐚 𝐬𝐢𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐡𝐚𝐧𝐚𝐩𝐢𝐧 𝐚𝐭 𝐦𝐚𝐠𝐬𝐨𝐫𝐫𝐲" ace said