You Seem Like The Type Novels & Stories

Students nowadays, puro pagpapasarap lang sa buhay ang alam. Muling nadako ang paningin ko sa counter area. Nakaharap na ulit sa amin yung babaeng maganda. Ang itim nitong mga mata ay parang nangugusap. Matangkad at slim ang pangangatawan, exactly my type. Wait did I just say 'my type'? The hell?! Since when did you know about your type Van Hendrick? Napansin kong kumunot ang noo nito habang kausap ang isa niya pang kasama. I think they are arguing on something. But even if she's frowning she looks more beautiful.

may gusto na siya sa akin? Hoy! Jusmio ka, Athena! Kilabutan ka nga sa sinasabi mo! You're not even his type! Ikumpara mo nga ang sarili mo sa mga nakita mo nang kasama niyang babae! At oo nga, marami siyang babae! Kaya hindi pwede. Hibang! Napapikit ako. Oo nga naman. Bakit ko nga ba naisip ang posibilidad--- no, ang kalokohan na iyon? Halata namang sobrang labo na mangyari iyon.

Selos Mukhang hindi na ko makakaiwas sa isang to.. Sinama pa ako sa pakikipagmeeting sa kliyente namin.. "Let's go baka malate tayo" Nauuna pa siyang maglakad papuntang parking lot. Inirapan ko naman siya. Paano pwede naman siya na lang ang pumunta ang dami dami kong gagawin sa office sinama sama pa ko.

Marahas akong bumuga ng hangin mula sa bibig upang iwaksi ang walang kabuluhang naiisip ko. “She’s not my type,” nakangising sabi sa akin ni Zid. Mas lalo akong nailang sa itinuran niya. Bakit niya naman sinabi iyon? Nababasa niya ba ang iniisip ko? Sinulyapan niya ako nang hindi ako umimik. Anong sasabihin ko? ‘Good for you’ “Pero ikaw mukhang type ka ng mga lalaking taga-roon,” aniya.

Na ako pala ang tipo niyang babae. Aral at trabaho lang naman ang nasaisip ko araw-araw. Hindi ko alam na may guwapito at mabait na CEO oa lang nagkakagusto sa akin. “You're my type, Zia. I like everything about you. You're beautiful, smart, kind, and hardworking.” Hindi ko alam kung komento lang ba iyon o papuri niya sa akin. Hindi ko mapigilang ngumiti at nahihiyang nagbaba ng tingin ngunit muli niyang hinawakan ang baba ko.

Nababaliw na talaga ako! "E di ba nga at pupunta pa dapat kayo sa condo unit niya? O bakit nagbago ang isipan mo? The woman is obviously attracted, ibibigay pa nga ang sarili sa'yo, bakit nagpakipot ka pa diyan?" "I don't like her.. She's not my type. She's worldly, liberated and don't like girls who made the first move.." Wow! Paasa din pala ang isang 'to!

tanong ni yaya Tina. Uminom naman siya ng alak. "I don't know, 'Nay. Iyong tipikal na nararamdaman lang ng lalake kapag nakakakita ng sexy. She's not my type." Ngumiti naman ng parang nang-aasar si yaya Tina saka tumango-tango.

“Signature?” Luke nodded. “Luxury models have their own distinct look. What’s yours?” Tahimik akong napaisip. Ano nga ba ang aura ko? Matapang? Matalino? Untouchable? Pero, kasi kailangan ba iyon, hindi naman ako magmo-model ng habangbuhay, e. Pero, mukhang need nga talaga. Bigla tuloy nag-suggest ang assistant ko. “You know what po? You give off that untouchable CEO vibe. Like you don’t need to prove anything to anyone. Ganoon po.”

dugtong nito at humawak pa sa baba niya na tila nag-iisip. “Ikaw yung tipo ng kalaki na madaling maloko. Oo matalini ka at magaling pero pareho lang kayo ni Conrad, madali kayong maloko! Walang pagkakaiba yun sa batang kayo na nakuha namin noon.”

“So are you saying that I am your type? Tumaas ang kilay ko habang nakatingin sa kaniya. “Hindi pa ba obvious ‘yan? Kung hindi naman kita type, tingin mo ba papayag ako sa gusto mo kagabi, ha? Weird mo rin,” naiiling na tanong ko sa kaniya at mag-iiwas na sana ng tingin ngunit hinawakan niya ang baba ko at iniangat upang muling magtagpo an gaming mga mata.