Kabuki Costumes Novels & Stories

Nakakapagtaka nga lang dahil kahit mukhang nalugi ang mukha ko sa itsura ko ay nakakarinig pa rin ako ng hagikgikan ng mga babae rito sa room kapag napapadaan sila sa gawi ko. Black ang kabuuan na kulay ng costume ko at sinamahan niya ito ng kulay gold na belt at gold din na glitters sa cape at hood. Para itong gown kung tutuusin, at sobrang nakakailang suotin dahil see-through lahat ang ginamit ni Kayle na tela. Tanging ang pants ko lang ang hindi see-through kaya hindi ko alam kung kakayanin ko na lumakad sa harap ng maraming tao na halos kita na ang balat ko.

Kadalasan sa mga costumes ng lalaki ay iyong pang sumo wrestler, street fighter, sensei master at mga katulad nila ni Ortega na ninja at samurai warrior. Ang mga babae naman ay naka samurai princess, geisha at ninja. Si Paloma lang ang tanging naka-costume ng Madame Butterfly. Isa-isa niyang tiningnan ang mga Geisha ngunit hindi niya nakita si Daniella. Wala rin ang babae sa mga Samurai Princess. So, she’s a ninja, too!

At ang pinakamagandang oras para sa pagkuha ay kapag malapit nang lumubog ang araw. Nagsusuot si Ruby ng kostum na diwata ng gubat—isang damit na kulay matingkad na kayumanggi na may palamuting hugis ugat at sanga. At dito, hindi siya magsusuot ng sapatos dahil gustong ipakita ang daanan niyang mga tuyong dahon.

Dahil kakaunting tao lang ang dumadaan dito, maliit lang ang pagkakataon na matapakan din ang mga mantsa, kaya mas matagal na mananatili ang mga mantsa. Di-nagtagal, lumapit ang walong lalaki na may hawak na mahabang mga espada na nakasuot ng tradisyonal Japanese attire. Nang tumayo sila sa harap ng dalawa, nagtanong ang isa sa mga lalaki, "Sino kayong dalawa?" “Greetings. Ako si Futaba Fujiko mula sa pamilyang Futaba. Nandito ako para sa isang family visit,” magalang na sinabi ni Fujiko.

Lodi ka namin, eh,’ bilib na bilib na saad ni Jack. Bahagya lang akong natawa sa mga pinagsasabi nila. Ni sa guni-guni ata ay hindi sumagi sa isipan nila na magma-mascot lang ang amo nila. Tinitigan ko ang costume na suot ko sa kaharap na malaking salamin. Isa itong puting matabang kuneho na may malaking t'yan, kulay itim na suit at pulang kurbata. Cute. Malayong-malayo sa personalidad ko bilang Shadow Raven na istrikto, pormal at seryoso,

I practiced years to play this character perfectly, I would not let this chance go to waste. I donned an off-shoulder gown in a glittering burgundy hue, na siya namang nagpatingkad lalo sa kaputian ko. The gown was laced with sequin and had a corset bodice and lace-up back, kagaya ng mga bestida noong Victorian Era. Gintong mga hikaw, singsing at kwintas na may makinang na dyamanteng bato naman ang mga alahas na ipinareha ko sa damit.

Nung nakuha na namin ang souvenir ay nagtungo naman kami sa gumawa ng gowns at suit ng mga abay. Ang motif ng kasal namin ay light blue and white kaya ang mga abay na babae ay naka light blue gowns na iba iba lamang ang design at cut na ayon sa gusto nila dahil sinukatan naman sila at ang sa mga lalaki naman ay white tuxedo. Samantalang ang mga bata naman na katulad ng pamangkin namin na si Azce at Kirk ay color violet. Nang makita ko ng okay na pala ang mga gowns at suits nila ay ninotify ko na ang mga abay ko na pwede na nilang kunin iyon.