Kalayaan Ng Pilipinas Tula Novels & Stories

Kung paano sirain ng gyera ang Pilipinas lalo na ang maraming inosenteng buhay. “Pakiusap, h'wag kang masyadong mag-alala sakin o saming lahat. Isipin mo ang sarili mo. Ang kaligtasan mo. Gawin mo ang lahat para mabuhay at maging ligtas. Dahil kahit anong mangyari.. nandito lang ako at maghihintay pa rin sayo.” “Babalik ako. Hindi ko alam kung kailan, pero babalik ako. Gaya ng laging nangyayari, babalik ako sayo kapag pumatak na ang ulan sa lupa.”

Pula HINDI ko na mabilang kung ilang araw at gabi ko nang nakakapiling ang mga matatayog na sanga at damong aking hinihigaan at inuupuan, mga basang lupa at putik na tila nagiging parte na ng aming mga hapong mga katawan. Nagiging bahagi kami ng mundong itong na nasa kasulok-sulukan ng kagubatan at sa nakalululang tuktok ng kabundukan ng Sierra Madre na minsan ng naging alamat sa mga kwento ng kakamanghang pagkilala rito. Isang mahabang kabundukang nilikha umano ng mga kakaibang elemento at pinamamahayan ito ng mga kakila-kilabot na mga nilalang na siyang naghahari harian umano ng mahabang panahon at sa aming kaisipa'y sumasabit dito ang pagkamangha sa lugar na yaon. Naging panang-galang an

pinilit ni Tala ang casual na pagsagot. “Actually, pwede naman silang ikasal anytime. Wala namang bisa sa batas ng Pilipinas ang kasal ninyo, sa tribo lang naman natin 'yon official.” “Pag ginawa ni Lim…kuya Limuel 'yon, pwede na akong kunin ni Papa pabalik sa tribo Eskaya at ipakasal sa iba,” malungkot na sabi ni Tala habang kinakagat naman nito ang biniling shawarma.