Novel & Cerita Kaluluwa

"Pero, Sir…" "Wala nang pero pero.” Humalukipkip si Kenneth. “Ang mabuti pa ay gawin mo na ang trabaho mo. Doon, oh. Parang ang dumi.” “Po?” Nagtaka si Leia dahil nang tingnan niya ang itinuro ng binatang amo ay wala naman kasing kadumi-dumi roon.

Wala pang ilang sandali ng ihagis niya sa mataas na damo ang patay na hayop, kumalma na ang kabayo. “Pumaroon na tayo.” huling imik niya bago tumuloy. Alas nuebe ay naroroon na kami sa palasyo, inilalabas ko ang mga napamitas na mangga sa sako. Nang biglang tumawag si Manang Flora “Hija, nakalimutan na ninyong mag-agahan. Pumasok ka na raw utos ni Senyor Pablo, naghihintay sila sa hapag-kainan”

Hal a wala talagang forever nuh? Thanks sa pagsubaybay po. Uwahhh #DeadlySin be like

🤗🤫 Bicolanong Manunulat, ㅤ ⠀⠀⠀⠀⠀ ⣠⣶⣶⣶⣦⠀⠀ ⠀⠀⣠⣤⣤⣄⣀⣾⣿⠟⠛⠻⢿⣷⠀ ⢰⣿⡿⠛⠙⠻⣿⣿⠁⠀⠀⠀⣶⢿⡇ ⢿⣿⣇⠀⠀⠀⠈⠏ BLACK _ JAYPEI ⠀⠻⣿⣷⣦⣤⣀⠀⠀⠀⠀⣾⡿⠃⠀

ing ito na gawa ng kalikasan at pagkalipas ng ilang mga sandali'y biglang kumanta ng isang nakakahindik-balahibong orasyon ang mga Harawig. Umawit sila ng isang di maintindihang orasyon gamit ang kanilang buo, malalim at nakakatakot pakinggang mga tinig, at nung maitaas naman nila ang mga kamay na parang inaabot ang langit ay kasingbilis ng kisapmatang sumiklab ang mga nakatusok at nakapalibot na mga sulo sa Sinugdanan. Umapoy ang mga ito at nagbigay liwanag sa buong bahaging iyon, palakas ng palakas ang paglagablab na tila umaayon sa himig ng orasyong kinakanta ng mga Harawig. Makalipas ang ilang paulit-ulit na dasal, walang anu-ano'y huminto na sa pag-aawit ang mga Harawig. Pagkahinto nama

Tanong naman bigla ni Miss Antenor. "Hindi pwede, sasayangin lang ba natin ang ginawang pagsasakripisyo ni Kali? at isa pa, ayaw niyo bang makakuha na ng sarili niyong Held?(Sandata/Weapon)" Saad naman ni Señor Alto kaya naman tumakbo na ang lahat patungo sa kasunod na pinto, at nang mabukasan na namin ito ay tumambad saamin ang isang lugar na masasabi kong paraiso, grabe napakaganda ng lugar na ito, kay daming mga bulak-lak na ma'y iba't ibang kulay at laki, marami ding iba't ibang klase ng puno na lalong napaganda sa lugar na ito.

Kaya naman hindi niya inaasahan na magiging kakaiba ang kanilang kultura kumpara sa kanila. Hinawi ni Layla ang makapal na kurtinang naghahati sa loob at labas ng kanilang mga tahanan. Hindi katulad sa Elysium na napalilibutan ng mga metal at mabibigat na kahoy upang maprotektahan mula sa mga kalaban, tila ito ay hindi pinoproblema ng mga Kaluwi. Sa loob ng kanilang maliit na kwarto ay iba’t ibang bote ang nakahelera base sa laki at kulay nito. Napansin ni Cloud agad na sa bawat bote ay tila may mga alikabok na kumikislap sa loob ng mga ito. Sa gitna ng silid ay may mababaw na mesa at isang banig na upuan sa magkabilang dulo nito. Ang araw na pumapasok mula sa mga bintana ang nagsilbing ilaw

sagot ko, pero alam kong hindi ito puro salita lang. Sandali, pumasok si Kallum sa office, tahimik, analytical. Hindi niya ako tiningnan kaagad. Tumayo siya sa kabilang side ng desk, tinitingnan ang screen ng laptop ko. “Crosswell will push for leverage,” sabi niya, calm, precise. “They test limits. You need to stay two steps ahead.” Tumango ako, ramdam ang bigat ng kanyang words. “Understood.”

Akala mo jowa. Hmp!

Mag-celebrate ka na lang mag-isa. Tumawa ako ng mapait at itinapon ang cake sa basurahan. Kaarawan ko man o anibersaryo namin, hindi mahalaga dahil hindi naalala ni Ashton ang mga bagay na iyon. Gayunpaman, pagdating kay Ruby Lowe, mayroong buong notebook si Ashton na nakalaan sa kanya. Si Ashton ay gumagawa ng mga notes sa buhay ni Ruby mula noong high school.