Flashback In Tagalog Novels & Stories

*Flashback* Tumatakbo palayo si Scarlett upang matakasan ang mga lalaki na humahabol sa kaniya. Hindi na nga niya alam kung saan siya napunta dahil sa dilim ng paligid hanggang sa malaglag siya sa tila may kataasan na burol

sagot ni Sphinx. Anong pahinga? Bakit? "And the bad news is, the stunt that we made in Cebu went rival, you remember the "climbing the building scene" Phoenix? May nakapag record non at na-upload pa sa facebook.” napatingin silang lahat sa akin. Oh great.

Flashback "Iha, apo, gising ka na ba? maaari ba kitang makausap?" alam niyang ang lola Esmeralda niya ang nasa labas ng pinto ng kwarto niya kaya tumayo siya ng kama at pinagbuksan ang abuela at nang makapasok na ito ay bumalik siya sa kama at naupo.

Ang mga kamay niya ay nakayakap sa sarili, ang mga luha ay bumaha sa sahig, ang dibdib ay sumasakit nang labis sa halo ng galit, selos, at insulto na sobrang malalim. Bigla siyang tumahimik saglit, ang mga mata ay nakapako sa kawalan, at ang isip niya ay bumalik sa limang taon ng pagtitiis niya..ang mga taon na akala niya ay para sa kanilang kinabukasan, ngunit ngayon ay parang mga taon ng pagiging tanga. Flashback: Limang Taon na ang Nakaraan

Nanindig yata bigla ang mga balahibo ko sa katawan ng sinabi niya yon ah. _ End of flashback

flashback wala ako magawa wika niya sa kanyang sarili, nakakainip din pala kapag mag isa lang sa bahay, bunting hininga niya, "haist mabuti pa nga pumonta na lamang ako sa plaza at mag palipas na Lang muna ako ng ora's don. bulong ko pa sa akin,sarili. kinuha ko lamang ang akin bag at hindi na ako mag dala ng sasakyan. gusto ko na lamang sumakay ng jeep. at lumabas ng bahay ngunit nalaglag ang suse sa carpet tinamad ako damputin ang suse kaya hinayaan ko na Lang bukas at ang gate na lang namim ang akin sinarado. at tuloy tuloy umalis. end flashback.

Buong akala ko ay hindi ko na sila makikitang muli. Binuhat ako ni Mama. Nakadama ako ng labis na pagod mula sa katatakbo. Ipinatong ko ang ulo sa kaniyang balikat at pagpihit niya ay muli kong nakita ang mukha ng nakakatakot na lalaki. *End of Flashback*

Dahan-dahan akong bumagsak sa kama, tulala, habang ang isip ko ay bumabalik sa simula ng bangungot ko. Dito natapos ang flashback.

Flashback I stared at the person in front of me. Para akong tulala na hindi ko maunawaan o sadya bang mapagbiro lang ang tadhana? He stare back and all I did was smile. If only I can laugh the way I used to, pero iba na ang panahon ngayon. Iba na ang pakiramdam ko ngayon tila ba ang dating ako ay tuluyan nang nakalimutan.

Flashback Napakabilis ng mga pangyayari. Para lang akong dahon na nagpapadala sa marahas na daloy ng tubig. Hindi ko alam kung paano ako nakauwi sa sariling bahay, naghakot ng mga gamit, nagbilin sa kapatid, at nagbiyahe pabalik sa Cerro Roca.