Kami-sama No Ekohiiki Novels & Stories

sabi ng maid. Huminga ng malalim si Yakuma. Inalis niya ang kaniyang luha sa kaniyang mga mata. Taimtim niyang pinagmasdan ang apo niya. Umupo siya habang karga-karga niya si Kioshi. "My Kioshi is very silent. Ang cute-cute naman nitong apo kong ito," sabi niya sa bata.

Tahimik siyang napatingin sa dalaga. Lumilipad ang buhok nito dahil sa hangin. Punong-puno ng saya ang mga mata. At ang ngiti... Na para bang walang anumang problema sa mundo. Hindi niya namalayang... Nakangiti na rin pala siya. Sa ibaba... Tahimik na pinapanood sila nina Donya Esperanza. Napangiti ang matanda. "Celestine."

"Hi. Pleased to meet you Krishna. I'm Seiichi Kawashima." Gumanti naman ito ng ngiti pagkatapos ay inabot ang nakalahad kong kamay. Sa totoo lang ay mukha itong mabait. Maganda rin ito at halatang mayaman dahil sa pananamit. But definitely, not my type!

"Sa pagkakataong ito, tila hindi na magiging sayang ang ating paglalakbay. Kung may nakikita kang mabuti mamaya, kunin mo na lang." "Hahaha! Gusto kong makita kung may mga magagandang babae dito." Nagningning ang mga mata ni Kochiyu Kawashima. Ang iniisip lang niya ay ang mga babae. Ang nakakatakot na aura ng limang samurai ay mabilis na bumabalot sa buong Medicine God Sect.

sabi ni Jamie Rocero. "Paanong posible iyon!” gulat na usal ni Hariya Ramirez na may hitsura ng kakila-kilabot. “Ang divine realm ay isang maalamat na kaharian kung ito ay umiiral o hindi at kung ito ay maaaring maabot ay hindi alam isipin mo rin.”

Nakangiti pa rin siya sa akin Sa isang iglap ay nag-eecho sa pandinig ko ang mga katagang binanggit ni Tsuyu bago kami magkahiwalay. “Mabubuhay ka ulit ng normal, Hera.” “Ikaw ang...paborito kong tao. At hindi mababago iyon.” “Palagi mo akong kasama. Parati kang kasama sa lahat ng panalangin ko rito sa Gokayama. Napangiti ako.

Sumagot si Nanako nang hindi lumilingon, “Pupunta ako sa Rokuonji Temple para humingi ng omamori para kay Charlie-kun!” Ang Japanese omamori ay katumbas ng mga amulet sa Oskia. Binulong ni Yahiko, “Ang makulit na batang ito. Sobrang lakas ni Mr. Wade, kaya bakit kailangan niyang omamori mula sa Rokuonji Temple? Natatakot ako na hindi man lang karapat-dapat ang guardian ng Rokuonji Temple na hawakan ang mga sapatos ni Mr. Wade. Paano mapoprotektahan ng omamori si Mr. Wade?”

Grabe ang experience na iyon. Habang binubuksan ko ang cellphone ko at nakaupo sa kama ng kuwarto ko, nakita ko agad ‘yung mga pictures namin kanina ni Sir Keilys sa Hinode. Ang gaganda ng kuha—‘yung sashimi, pati ‘yung usok na galing sa dry ice ng otoro sashimi platter. Ang aesthetic ng lahat. Pero ang pinaka-nagustuhan ko, ‘yung candid picture namin ni Sir Keilys habang tinitignan ko ‘yung sushi. Mukha akong masaya, at siya naman, nakangiti lang habang pinagmamasdan ako.

" O kami-sama diyos ng mga hapon. Tulungan mo ako. O mahal na Buddha. Wag niyo na po akong parusahan." " Kazumi." Napamulagat si Kazumi. Dinig na ng mga diyos ang kaniyang dasal. Nagbunyi agad siya. " Yes miss Lindsey." "Medyo imasahe mo ang aking likod. Yung mas madiin."

I literally spilled out the water that I was about to swallow sa tinanong niyang iyon samantalang si Chihiro ay parang baliw na napatingin lang sa kanyang ama na halatang natuwa sa naging reaksiyon ko. “Ano’ng pinagsasabi mo, Hiromi?” Lutang ding tanong ng kanyang Omega partner. “Oh, where are my manners? Ha ha! Kumain na lang muna tayo at kalimutan mo na iyong itinanong ko, Izumi-sensei,” pag-iiba ng usapan ni Hiromi-san at pagkatapos ay kalmadong nagsimulang kumain. [Fuck! Did he just ask me if Chihiro and I already had sex?! What the fuck?! Mababaliw ako sa pamilyang ‘to!]