Kang Lim Shinbi House

*Story on hold* Sarah attended a ball, her parents had forced to go to the yearly pack’s masked gala. She got drunk and hooked up with the pack’s Alpha. She got pregnant and her father sent her out of his house because she wasn’t going to say who impregnated her. She had her reasons for keeping it from her dad. On getting to the Alpha’s house, she met him pounding hard into Valerie, the pack’s bully. He sensed her presence, and rejected her as his mate on the spot…

Hindi dahil gusto mo ang isang tao at gagawa ka ng paraan upang magkalapit kayo, magkakaroon ka na ng tsansang maging kayo. Hindi rin porket pinipilit mong maging relevant sa buhay nila, ibig sabihin e mapapansin ka. Minsan, mananatili't mananatili kang nobody sa buhay nila.At ganoon na nga ang naranasan ni Lyle kay Ridge.Sinubukan niyang maging parte ng buhay nito, magbukas ng pinto ng oportunidad para sa kanilang dalawa at umasang may tsansa silang dalawa. Pero sa huli, sa ibang tao pa rin nakatingin si Ridge — iba pa rin ang minahal nito at wala siyang palag doon.Kaya heto siya ngayon sa kalagitnaan ng kawalan. Pinagmamasdan ang binatang kay tagal niyang minahal na sumaya sa piling ng iba. Bubulong na lamang sa hangin at sasabihing sana... sana siya na lang.

Sa buhay maraming beses kang magmamahal pero may isang taong hindi mo makakalimutan. Isang taong mag-iiwan ng marka sa puso mo. Hindi man siya ang makakatuluyan mo pero mananatili siyang parte ng buhay mo. Bata pa lang, pangarap na ni Ava na balang araw, maiahon niya ang kanyang pamilya sa kahirapan. Nagsumikap siyang mag-aral para matupad ang pangarap na 'yon. Ngunit ganoon na lang pagkasira ng lahat nang makilala niya ang lalaking magpapa-ibig at wawasak sa kanyang puso. She felt tired, devastated, betrayed and heartbroken after malaman na ang lalaking pinagbigyan niya ng lahat-lahat ay pinaglaruan lang pala siya. How do you forgive someone who has caused you pain? How do you forgive someone who never asked for forgiveness? Is love strong enough to let go and forgive?

" Kapag nasa kakahuyan ka na, tumakbo ka lang. Huwag kang hihinto at higit sa lahat huwag kang lilingon." Ang nagbabadyang luha ni Estella ay tuluyan ng kumawala na sa kanyang mga mata nang bitawan ni Lucas ang mga salitang iyon. Pakiramdam niya mapupunit ang kanyang puso habang naiisip niyang hindi na niya ito makikita pa kailanman. Ito na ang huli at wala siyang magagawa. Hinaplos niya ang maamo nitong mukha. Kitang-kita niya ang lungkot at pait sa abuhin nitong mga mata.  " Ngunit paano ka?Natatakot ako sa gagawin nila sayo kapag nalaman nilang tinulungan mo akong makatakas. Ayokong mawala ka sakin, Lucas. Ayakong-" Hindi niya natapos ang sasabihin ng siniil siya ng binata ng matamis na halik. Ninamnam niya ang nitong labi. Tahimik niyang naipanalangin na hindi na matapos ang halik na iyon kahit na alam niyang impossible. " Mahal kita," anito at dinala kanyang mga kamay sa matipunong dibdib nito. Ramdam niya sa kaniyang palad ang ritmo ng pagtibok ng puso ng binata. "Makakalimutan ka man ng aking isip pero patuloy na titibok ang puso ko para sayo." " A-anong ibig mong sabihin?." Natigilan ang dalawa ng may marinig silang mga yabag mula sa di kalayuan. Umaalingawngaw di ang kanilang mga boses.   " Malapit na sila. Tumakbo ka na at iwan mo na ako dito. " " P-pero..." pagsusumamo ni Estella sa binata. " Lilituhin ko sila upang mabigyan ka ng oras na makatakas dito. Diretsuhin mo lang ang kakahuyan at igigiya ka nito sa pangpang kung nasaan naghihintay ang isang bangka. Gamitin mo iyon upang makatawid sa kabilang isla." Niyakap niya ang binata ng mahigpit  bago tuluyang tumakbo papunta sa madilim na kakahuyan. Tanging ang liwanag ng buwan ang nagpapaninag sa kanyang dinaraanan. Hindi siya tumigil kahit na narinig niya ang napagsigaw ni Lucas sa di kalayuan. 

Lisa, Perempuan mandiri yang sudah lim tahun menjadi istri Riko. Lima tahun menikah namun Lisa dan Riko belum juga dikarunia keturunan. Suatu hari Lisa mengikuti mobil Riko yang tidak sengaja dilihatnya di jalan. Lisa mengikuti Riko karena merasa ada seseorang yang sedang bersamanya. Setelah diikuti kemana perginya mobil Riko, Lisa mendapati jika Riko pergi ke rumah Ibunya, mertua Lisa. Lisa sangat kaget saat tahu jika ternyata Riko telah menikah siri dibelakangnya. Bahkan istri siri Riko saat ini juga sedang hamil. Lisa merasa sangat kecewa juga dengan kedua mertuanya yang ternyata juga telah mengetahui pernikahan siri Riko. Lisa merasa dikhianati oleh keluarga Riko. Dia lalu menceritakannya pada kedua sahabat baiknya. Namun sangat di sayangkan juga jika salah satu dari sahabat Lisa ternyata juga mengetahui pernikahan siri Riko dan menyembunyikan kebenaran itu dari Lisa. Lisa yang merasa dikhianati juga oleh sahabatnya kemudian memilih untuk mengakhiri persahatan itu. Entah kenapa dia jadi merasa jika tidak ada orang yang bisa dipercaya selain dirinya dan kedua orang tuanya. Lisa akhirnya menyuruh Papanya selaku bos perusahaan di mana mertua laki-lakinya bekerja memecatnya. Keluarga Riko pada akhirnya meminta maaf dan menyesali perbuatan mereka. Namun nasi sudah menjadi bubur. Lisa tidak ingin mempertahankan rumah tangganya dengan Riko. Laki-laki yang dulu sangat dia cintai.

Masayang magkaroon ng mga kaibigan, may kadamay ka sa lahat ng bagay, may kakampi ka sa lahat ng pagkakataon, may kaagapay sa oras ng problema at higit sa lahat may kasama kang harapin ang laro ng buhay. Pero paano kung magkakasama kayong masangkot sa isang laro? Isang larong nakasalalay ang inyog buhay. Isang larong hindi niyo alam kung sino ang taya. Isang larong babago sa orasan ng buhay. Isang bote! Isang boteng magsisilbing orasan, Isang boteng magdidikta nang inyong katapusan, Kung sinong matapatan at matigilan siyang mawawalan ng tuluyan. Ngunit isang paraan! Isang paraang magpapatigil sa pag-ikot nito, ang hahanap sa taya ng katakot-takot na laro, at ito ay ang sundin ang kaisa-isaang patakaran, ...at ang Ultimate Rule: "Trust No One" Ikaw sinong pingkakatiwalaan mo???

In life, you don't know if you're always on top. Hindi mo alam kung kailan ka mananalo o matatalo-kung kailan ka paglalaruan ng tadhana. Destiny is our greatest enemy. Parang lahat kasi ng mangyayari sa buhay natin, nakatadha na-at wala kang magagawa kundi tanggapin ito. I have always been on top. All the people I know are proud of me-look up at me because I am good at everything. Pero tama nga silang hindi ka laging nasa taas. Sino bang mag-aakala na isang beses lang akong babagsak pero sobra iyon? Sobra-sobrang nahatak ako sa baba ng malaking trahedya sa buhay ko at hindi ko alam kung paano ako aahon. Mabuti na lang, bumalik siya. Siya ulit. Siya lang ang nag-iisang taong nagmamahal sa akin nang lubos kahit iniwan ko. It's always him. Walang iba.

Isang nude model si Larabelle. Naghuhubad sa harap ng camera. Professional na babaeng bayaran ng mga bilyonaryo para sa panandaliang aliw. Sanay na siya sa ganitong takbo ng kaniyang buhay. Walang gustong sumeryoso. Sa kama lang ang trabaho. Hindi rin naman siya naniniwalang may tunay na pagmamahal na naghihintay sa kaniya. Hindi siya umaasang may lalaking darating na magpabago sa kaniyang estado at mag-ahon sa kaniya mula sa lubak. Habang siya ay nabubuhay, mananatili siyang parausan ng mga bilyonaryo. "Walang putik ang pwedeng magmantsa sa pagmamahal ko sa iyo, Lara. Kung ang gabi ay may buwan, mayroon kang ako na kahit sa dilim ay hindi ka iiwan." Paniniwalaan ba niya ang sinabing ito ng isang lalaking kasing tayog ng buwan ang agwat mula sa kaniyang kinaroroonan?

Queenzella or often called Zella is one of the secret agents. Zella is on a mission where she has to track down a serial killer in Cristopher's house, no, more precisely she is trying to pry information from Kenneth Cristopher who is the brother of the very private Mikequel Cristopher. Being a maid in Cristopher's house is crazy, especially since Kenneth has something inside him that always disturbs Zella's peace. Will all of Zella's plans work? or instead, he fell into a complicated love story? then how Zella completed all her missions and caught Mikequel the serial killer who loved her.

A dark and gloomy villa stood in the middle of the barren landscape, hidden from sight by a perched hedge. It was phenomenal and spectacular, but it makes it appear to have succumbed to a sullen and ominous atmosphere, both inside and out. A lanky hedge and gnarled shrubs give off the impression that the house has indeed been overlooked. The rainstorm seeping from the sewer pipes made the place appear miserable and dispirited. Needless to say, the house appeared razed to the ground and devoid of life. The house was made of rune stone that had been smeared darker in spots by downpours, sending it an insidious demeanor even during the day. The window frames were all padlocked and bricked up in steel frames and woods, as if what was inside would have been too grotesque to see, trying to give the impression that someone must have attempted to prevent something horrible from escaping. People have claimed that the residence was plagued by the witch who died there, but there has been no tangible evidence to substantiate their claims. It was even widely speculated that the villa was venomous and mowed down the leaves of trees that come into direct contact with its concrete pillars. People also construed a terrifying presumption that whoever tries to enter the house will never make it out alive because there is something inside that you would never dare to see with your very own eyes. Whatever was real or not, it was unmistakably foreshadowing, exponentially cold and savage at a hundredth of a thousand glances. A breathtaking doll sat competently on a rocking chair inside the house. Waiting complacently for someone brave and heroic enough to unravel the abominable and ghoulish mystery and paradox behind her enchanting, spine-chilling smile.