Katangian Ng Bata Novels & Stories

“Mama, milk…” Napangiti ako nang makitang naghahanap pa ng gatas ang bata. Magpa-five na ito, though, kinakailangan pa rin naman talaga ni Babang ang gatas. Hindi na nga lang galing sa d*de ni Lana.

Ang inosenteng ngiti ng mga bata ay tila isang obra na hindi nakakasawang tignan, habang ang mga halakhak nito ay parang isang musika sa kanilang pandinig na nakakagaan ng pakiramdam. " Ang bilis talaga ng panahon no? Parang kailan lang kilik-kilik mo pa iyong baby girl mo, ngayon ang laki na n'ya. Nakakapag lakad at salita na, " wika ni Tiffany o mas kilala sa bansag na Tutay. Ngayon lang nalaman ni Catalina ang tunay na pangalan nito nang ipakilala siya ng asawa kanina sa hapag kainan.

“Sige nga Tita, ipagtanggol mo po kami ni Richard.” “Masyado kang istrikto sa mga bata.” “Bata? Mga bata pa ba ang mga iyan, makakagawa na nga ng bata.” “Dad!” Malakas kong saway sa kanya. “Nakakaloka na po ang mag reasoning ninyo. Hindi na po nakakatuwa, sa totoo lang.”

“Bata, wag mong sayangin ang enerhiya mo. Ang net na ‘yan ay gawa sa Ice Silk at Ten Mas yumabang si Megan at mukhang mapaglaro ang kanyang mga mata. “Wag kang mag-alala, bata! Hindi muna kita papatayin. Ikukulong kita rito habang buhay at nang matikman mo kung paano maging isang bilanggo!” “Pakawalan mo nga ako!”

“Minsan po, nagtatanong ako sa kanya kung bakit wala akong Tatay tulad ng ibang bata. Ang sagot lang po niya ay malayo daw siya at abala sa mga mahahalagang bagay. Pero minsan, nakikita ko siyang umiiyak nang tahimik kapag akala niya ay tulog na ako. Hindi ko po naiintindihan kung bakit, pero nararamdaman ko na may mabigat siyang dala sa kanyang puso.” Ang mga salitang iyon ay parang matatalim na patalim na sunod-sunod na tumutusok sa aking kaluluwa. Ang inosenteng pag-uusisa ng bata ay nagpapakita ng malaking puwang sa kanilang buhay—isang puwang na dapat sana ay pinupunan ko. Ang mga luha ni Catriona na nakita niya ay luha ng pagdurusa, luha ng pangungulila, at luha ng pagdadalamhati sa pa

Bata lang sya at walang kamuwang-muwang sa mundo. "Okay lang naman sakin Tita na dito muna sya, kawawa kase 'yong bata---" naputol yong sasabihin ko kase awtomatikong nanlaki ang mata ni Tita ng marinig nito ang salitang bata. "Bata?? Sinong bata??!" Hindi nga pala nila alam 'yong tungkol don sa bata, mali yatang nabanggit ko ang salitang yon.

Kagagaling! Tumingin sa akin si Chloe na nagtatanong at wala naman akong masabi na paliwanag. Paano ko naman kasi ipapaliwanag ang salitang bòrat sa kaniya sa matinong paraan? Muli akong tumingin sa dalawang bata. Napailing. Ni wala akong ideya na pati salitang bòrat ay alam na nilang dalawa talaga. Saan kaya nila natutunan?

Lahat ng mga binabato ko ay pinupulot niya kaya’t sa huli, I enjoyed, para lang kaming naglalaro tapos nililinis niya mga kalat ko. “Parang bata!” singhal niya kaya’t tumigil na ako. I just thought of something about the word ‘bata’. Thankfully, wala kaming anak ni Faye kung hindi baka habol-habolin niya ako at gamitin pa ang bata para sa kagustuhan niya. Tch. But if ever that happens? Hindi ko hahayaang makita niya siya kung sakaling nagkaanak kami.

Hindi kalakihan ang tawan ni Jekjek, dahil nga sa binatilyo pa ito makikita mong patpatin talaga siyang Bata. Kayumanggi naman ang kulay ng ballat nito ngunit bawi naman sa tangkad. At sa wakas ay natanggal nga ito.May itinatago Rin palang lakas ang batang ito. Kasunod naman ay lumakad lang kami ng kaunti sa Pampanga Mula sa kinaroroonan namin ni Liza. Nakita na namkn ang mga bahay na halos malapit lang din sa Pampanga.

tanung niya Humagulgol ito kanya itong nilapitan at niyakap yumakap ang bata sa kanya nasa edad 10 ang Batang lalaki maya maya Napakiramdaman niya na may darating na Panganib kung kaya niyaya niya ang bata na pumasok sa tahanan niya "Halika at tayo ay Pumasok muna sa aking Tahanan" nakangiting yaya niya