My Bosses Novels & Stories

Kung hindi ko lang mahal ang trabaho ko ay matagal na akong nag resign mabuti nalang madaming benefits ang kompanya at may meal allowance pa ako. "This is good." mahinang sambit niya na parang may pang-aasar sa labi nito. Paano ba naman halatang pagod at pinagpapawisan pa nga para lang puntahan agad yang Starbucks para lang sa kanya. Ayaw niyang magpa deliver ako kaya nga hindi halatang pinapahirapan ako. Ang bait niya sobra kaya pwede na siyang kunin ni lord.

Mukhang nahihibang na siya. "Binabantaan mo ba ako?" tanong ko. "Hindi, dahil iyan ang magiging trabaho mo. I'm your boss and no matter how you like to disobey my rules, I will make sure na may kalalagyan ka sa 'kin," pagbabanta pa niyang sabi.

“Ate, ang pogi pala talaga ng boss mo. Mabait pa. Dapat pala dalhin mo siya dito araw-araw.” “Hoy, kayong dalawa! Magtigil nga kayo!” halos mapalakas ang boses niya. “Boss ko yang kaharap niyo. Hindi yan kung sino-sino lang kaya umayos kayo diyan.” Napansin niyang ngumiti si Lukas na akala mo rin naman ay nag-eenjoy sa ginagawa ng dalawa nilang kasama. “It’s okay, Miss Dela Cruz.” Anito sa seryosong tono.

Nagulat sila dahil boss ko siya at parang hindi sila naniniwala na nanliligaw ang boss sa empleyado. "Let her be infatuated. Bukas makalawa, iiyak na 'yan. Nothing lasts. Lalo na pag ganyan. We all know that, we're not dumb. But she probably is..." Sambit ni Alona sa kabilang salamin.

Lumingon muna ito sa kaibigan ko at sa amin nabaling ang tingin nito sa ate at dating kaibigan ko. "Kasama ba sila?" banggit ng boss namin umiling na lang ang kaibigan ko at tinuro ako. "Kaibigan ko sila," sabi ko na lang alam naman ng boss namin na wala ang manager namin dahil positive ito sa covid.

sagot ni Lisa sa akin. "Ah, kaya pala ay nandito kayong dalawa sa labas. Wala pala ang mga boss n'yo. Akala ko pa naman ay nand'yan ang mga boss n'yo dahil kapag nakita kayong dalawa na walang ginagawa ay mapagalitan kayong dalawa," sabi ko sa kanila. Wala naman pala ang mga boss nila kaya pala nagagawa nilang makipag-usap sa akin sa mga oras na 'to. Tumango sila nang sabay sa akin.

I don’t know what’s going on with me, but my face heated at the simple anticipation coming from him. Of all a sudden, I noticed that my boss was acting weird, simula pa kanina. At hindi ko mapigilan na mailang sa ginagawa niya. Para kasing hindi na normal sa isang boss at secretary na ganito ang trato niya sa’kin. Sapagkat, wala naman akong lakas ng loob na komprontahin siya kaya hinayaan ko muna. Baka kasi gusto lang niya ipakita ang pagiging gentleman niya sa mga babae? At ako lang talaga ang nagbibigay ng maling impresyon sa ginagawa niya.

Kaya naman umupo na lang ako sa kama, at nakatitig sa kaniya nangayon ay pilit inaalala ang nakaraan. “Kapag nasa labas sila no’n, ayaw ng Daddy mo na tinatawag siyang boss, o sir. Pero hindi naman maiwasan ng mga empleyado niya, dahil nakasanayan na nga nilang tawagin siya nang ganoon. Hanggang ngayon pa rin naman, ganoon pa rin.” Marami ng matagal na empleyado sa company namin, pero may mga bago pa rin naman lalo na kung napapansin namin na kulang talaga ang man power nang isang department.

Patawa ba to? Hindi ko nagawang sumagot. Kasi impossibleng si Alaric Satanas ang mini-mean niya. Kasi kung siya nga, bakit siya ang boss ko? It's not that I believe he is a CEO but let's say he is, bakit siya ang boss ko when my project is not even related to drugs or anything related to Pharma, diba? And if he is a CEO, bakit dito siya sa opisina namin? I'm not complaining about our office but there's no fancy things here. Just a simple desk and chair for employees like me and a simple room for bosses.

Pero parang natuwa ako sa sinabi nito. "Jenna, ang boss mo ba yan? Ihahatid ka na naman ba?" May halong pag-iintriga sa boses nito. Matagal na akong tinutukso ni Mama sa boss na lagi ko lang itinatanggi. "Ha, ah.. O-opo.” Sagot ko dahil obvious naman na. Alagay naman itanggi ko pa.