Novel & Cerita Iyotan Ng Mga Bata

Honeylette POV "Mama ang sarap po nang breakfast. Sana po laging ganito ang mga pagkain natin!." Aniya nang isang batang babae. "Oo nga po mama." Segunda naman ng isa pang batang babae. Narinig ko ang sinabi nila habang pababa ako ng hagdan. Napalingon sa gawi ko ang isa sa mga bata.

Ngiting tanong ni Ysa sa bata ng inihatid niya na ang mga ito sa bahay ni Loisa. “Opo, ninang sobrang saya ko po,”natutuwang sabi ng bata. “Hayaan mo baby kapag hindi busy si ninang at ang mama mo sa work ay mamamasyal ulit tayo,”sabi ni Ysa sa kanyang inaanak. “Talaga po ninang, yehey!”Napasigaw pa si Loyd sa sobrang tuwa. “Naku anak huwag kang sumigaw, gabi na,”nakangiting saway naman ni Loisa sa anak nito.

Ngunit may pag-aalinlangan sa mga mukha ng mga bata. Hinaplos ni Rhian ang kanilang mga ulo at nagbigay ng paliwanag. "Tama na, huwag na kayong mag-alala. Doon na muna kayo at maglaro na lang. Maghahanda si Mommy ng pagkain. May mga bagay na hindi na dapat malaman ng mga bata." Sumagot si Zian na parang hindi kuntento, "Mas magaling pa kami ni Kuya sa ilang bagay kaysa sa mga matatanda!"

Nakapikit ang kaniyang mga mata ngunit gising na gising naman ang kaniyang isip. Kinabukasan ay inihatid niya ang mga bata sa bahay nina Leviticus. Maaga silang nagtungo dahil mas maganda para sa kaniya kung sa halip na sa gadget magbabad ang mga bata ay sa pakikipag-bonding na lang ituon ang kanilang oras. "Ang cute cute naman talaga ng baby Migo namin, ano? Manang-mana ka talaga sa pinagmanahan mo!" Gigil na sambit ni Marah habang marahang pinipisil ang pisngi ng bata.

Mula sa mga masayang tawanan ng mga bata hanggang sa masiglang pakikipag-chat ni Gina kay Alona, ang araw ay puno ng saya at pag-asa. "Mommy, tingnan niyo 'to!" sigaw ni Aniego habang hawak ang isang malaking stuffed toy. "Bibili tayo nito, di ba?" "Ang cute! Pero, anak, kailangan natin munang maghanap ng masarap na pagkain. Saka na ang laruan," sagot ni Alona, sabay ngiti. Alam niyang masaya ang mga bata kapag may natutuklasan silang mga bago.

Itinabi ko siya ng upo sa akin dahil baka mahawa siya sa lagnat ng kapatid niya. "Oo! Totoo 'yon!" Malawak ang ngiting iginawad ko kay Isaac, I felt Irie's eyes on me. "Kaya dapat, ang mga bata umiinom ng meds para gumaling agad. Para makapaglaro agad. Do you want that? Do you want to play outside and meet kids your age there?" Nagningning ang kanilang mga mata ngunit kalaunan din ay nauwi sa lungkot. Nag-iwas sila ng tingin sa akin.

sabi ko kay Tatay Iggy nung lapitan ko sila. “Hayaan mo na, anak. Minsan, kailangan din ng bata ng germs. Hindi lalaking malakas ‘yan kung kahit lamok o langaw ay hindi mo papadapuan. Nung bata ka nga, naglalaro ka pa ng bulate sa lupa. Mas malala ‘yon,” sagot naman ni Tatay Iggy.

"Hmm, secret." "Ay, secret daw!" sabay-sabay na sigaw ng mga bata bago nagtawanan at tumakbo palayo. Napailing ako habang nakangiti. "Cute ng mga bata, no?"

Sabagay, marami din naman kami. Pinangunahan ng head admin ang pagbati sa mga bata. Kita ko ang saya sa mga mata nila. Naaawa din ako dahil sa murang edad ay hindi nila naranasan ang magkaroon ng buong pamilya. Nakakalungkot.. “Are you ready kids?” “Aye aye captain!” “I cant hear youuuu!” “AYE AYE CAPTAIN!” “LET’S GOOO!!”

Nagsisimula na din umiyak ang mga bata ng pwersahan na silang ipasakay sa speed boat. “Bitawan mo ako! Ayoko sayo.” Nagpupumiglas na sigaw ng batang lalaki. “Mommy, help me.” Sigaw din ng iba pa. Nagsisigawan na ang mga bata dahil sa takot! “Bad kayo! Bitawan niyo ako!” Nagpupumiglas na sigaw ng mga bata.