Bloodshed Novels & Stories

“Maliligo na muna ako while you are sleeping.” Iyong pagbibiro ko lang sana ay nagkatotoo dahil mayamaya pa, habang nakahiga ako rito sa kama ay nakaramdam ako ng antok. Pipikit na sana ako para pagbigyan ang antok nang marinig ko ang lagaslas ng tubig na alam kong nanggagaling sa shower. Pagkatapos ay tila tukso pang dumaan sa isipan ko ang imahe ni Richard habang nasa ilalim ng shower. Habang marahan niyang sinasabunan ang buong katawan niya at saka ang pagbagsak ng tubig mula ulo pababa sa balikat, sa tiyan at pababa pa.

Thank you sa pagbabasa nito. @Death Wish

umiiyak kong tanong. Saglit na tumahimik si Sophia. Sa unang pagkakataon, tila may dumaan na kakaibang emosyon sa kanyang mukha. Hindi pagsisisi. Hindi awa. Kundi galit. Matinding galit. "She became collateral damage." Parang may sumabog sa loob ko. Collateral damage? Ganun lang? Ganun lang kadaling sabihin ang pagkamatay ng isang tao?

May nahawakan akong matigas na bagay at yun ang ginawa kong pamalo sa ulo niya dahilan para mawalan ito ng malay. "Oh God, Knoxx! What did you do to my brother? Kuya! Kuya Wake up!" The bleeding Miracle is already crying attending his brother. He is bleeding too and I don't give a fuck. Maubusan man sya ng dugo wala akong pakiaalam.I may have hit something in his head kaya ito nagdurugo.

Inside: slaughterhouse reek, his men eviscerated, entrails steaming in pools of gore. Catwalk boots thundered. Three shadows spawned—AKs barking wild. Carlo's world slowed: *phut-phut-phut*—first skull vaporized in crimson mist. Knife-wielding fucker charged; Carlo twisted like smoke, elbow pulverizing windpipe—cartilage exploded, man drowning in his own blood. Last rat sprayed lead; bullets chewed crates to splinters. Carlo vaulted cover, double-tap to heart and head—body danced like a puppet, then rag-doll crumpled.

Mahigpit kong hinawakan ang braso ni Oslo upang hindi siya makawala mula sa gagawin ni Toby. “Y-You’ll die with me,” I whispered, my voice barely steady. Toby unsheathed his sword with a swift motion and moved quickly toward Oslo and me. “D-Do it,” I begged, my lips trembling uncontrollably. A heavy haze began to creep into my vision, the edges blurring like a fog rolling in. It felt as though my soul was being wrenched free from my body, pulled slowly and painfully away.

Tumulo ang dugo ko sa sahig. Napatinghal ang council. Tumayo si Damian, ready to jump in. Pero tinaas ko ang obsidian blade. At ngumiti. “You wanted a Trial by Blood,” sabi ko. “Then bleed with me.” Bago siya makaganti, umatake ako. Hindi malakas. Hindi marahas. Precise. Obsidian meets steel. Crash. Shatter. Naghati ang espada niya, nahulog ang kalahati.

Ang shock wave ay kumalat sa buong lugar, na sinisira ang lahat ng nahawakan nito. Nabulabog din si Deshawn matapos makipaglaban sa isa sa mga death spirit at lumuwa ng isang subo ng dugo.

Dahan-dahan akong tumango at niyakap siya pabalik. Napakunot-noo ako nang maramdaman ang mainit na likido sa kamay ko na nakalapat sa kaniyang likod. I lifted my hand. Nanlamig ako nang makita ang pulang likido na tumutulo. Para akong binuhusan ng malamig na tubig. He was shot! He was shot because of me! “M-May...may tama ka, Kuya!” I cried. Sa halip na kabahan, narinig ko ang mahina niyang pagtawa. Sinamaan ko siya nang tingin.

sabi niya. “Binabully ka lang kung hindi, at ayokong magmukhang masama.” 2 Pinunasan ni Drew ang dugo sa kanyang bibig at tumalsik sa kanyang mga paa. Siya ay umungal tulad ng isang sugatang hayop, inipon ang lahat ng kanyang lakas, at pagkatapos ay inagaw ang Bloody Blade sa sahig, hinampas ito kay Alex ng isang mabilis na tadtad. Nagsimulang umungol ang hangin sa labas, at isa pang malakas na bugso ang dumaloy sa bulwagan. Namatay ang mga ilaw nang yumanig ang malakas na pagkulog ng kulog sa gusali, at sa kanilang pag-flash back, nakita nila na nakakulong sa labanan sina Alex at Drew. Namumula ang mga mata ni Alex sa pananabik nang mahuli niya ang Bloody Blade sa pagitan ng mga palad ng ka