Katniss And Peeta Hunger Games นิยาย & เรื่องราว

Walang kupas ang eksenang tumama sa akin nang unang beses kong napanood ang 'Naruto' — yung sandaling lumabas si Hinata para harapin ang naglalakihang banta habang protektahan si Naruto. Hindi lang dahil sa aksiyon; tumalon ang puso ko sa kombinasyon ng katahimikan bago sumabog ang tensyon, ang malumanay ngunit matibay na pagkumpas ng kanyang mga kamay, at ang paraan ng pag-zoom sa mga mata niya habang nakikita mo ang panloob na paglaban niya. Parang lahat ng pag-aalinlangan at takot niya noon ay pinaghalo sa iisang sandali ng tapang, at ramdam mo kung gaano kahalaga para sa kanya si Naruto.

Ang ikalawang dahilan kung bakit malakas ang eksenang ito para sa akin ay ang emosyon na pinapagana ng paligid: ang tahimik na background score, ang pagngingitngit ng debris, at ang mukha ni Naruto na tila nagigising mula sa pagkabigla. Hindi naman siya ang pinakamatapang sa simula, pero siya ang nagbigay ng dahilan para magpakita si Hinata. Madalas kong balik-balikan ang eksenang ito kapag gusto kong maalala na ang tunay na tapang minsan ay nangangahulugang pumili ng pagmamahal at proteksyon kaysa sa takot.