Kemikal Na Pampatulog Mga Nobela at Kwento

“Napadami yata ang lagay mo ng bulaklak na pampatulog. Kahit ano’ng gawin natin ay hindi sila nagigising,”ang tila may pag-aalalang sabi ni Matuk kay Iksum. “Magigising din sila. May 30 minuto lang ang epekto ng bulaklak na pampatulog. Hmmm, mukha namang hindi sila mangangaso. Puro ganito lang ang nakita ko sa lalagyan nila,” inalog-alog ni Iksum ang mga chichiria at saka ipinasok ulit sa bag.

Nagulat ito. "We examined the sleeping pills taken by the victims before they died and we identified the presence of a toxic chemical. Hinanap namin ang pinagmulan ng chemical na iyon at itinuro kami sa kompanya ng uncle mo." Pinahid niya sa daliri ang mayonaise na nasa sulok ng labi nito. "Pero hindi naman gumagawa ng sleeping pills ang pharmaceutical ni uncle." Giit nito.

Dahil wala siyang malay habang ginagawa nito ang lahat ay napatiim bagang na lamang siya. "Good morning sunshine. Epektibo yata ang kemikal na pinaamoy namin sa iyo, ah. Halos limang oras ka ring tulog. 'Ayan tuloy, hindi mo na naramdamang ilang beses kitang pinutukan sa mukha." Patawang bungad ni Ronilo sa kaniya nang namalayan nitong nagising na siya. Nakahiga ito sa tabi niya habang wala ring anumang saplot sa katawan. At dahil sa sinabi nito, saka niya pa naramdamang may mga likido nga pala sa kaniyang mukha.

"Yung compound na nahanap nila, naramdaman ko yung epekto niyan bago pa sumiklab yung apoy. Ang mga orchids, biglang nangitim yung mga dulo kahit sapat naman ang tubig. Ang tawag doon ay root desiccant." Nabitawan ni Lucius yung kape niya sa side table. "Root ano?" "Isang uri ng kemikal na ginagamit para patayin ang halaman mula sa loob para magmukhang tuyot at madaling mag-apoy. Lucius, hindi lang nila sinunog ang farm. Nilason muna nila yung lupa para masiguradong walang matitira. At ang kemikal na 'to, isa lang ang supplier sa buong Pilipinas—ang Vargas Agro-Industrial."

TAHIMIK NA INIABOT ni Rosemarie kay Salem ang halamang gamot, ito ang namumuno sa mga tagasilbi ng palasyo. Sa kusina man o paglilinis lalo na kapag tungkol sa hari at ang iinumin o kakainin nito. "Gamot ito para sa pangangati. Ilaga mo at inumin ang katas bago ka matulog. Epektibo ito at siguradong mawawala ang pamumula sa iyong katawan."

Bahagyang inilabas ni Marcus ang kanyang ulo at sa isang iglap, isang pampatulog na kemikal ang pinasingot rito. Agad gumapang sa sistema ni Marcus ang pampatulog. Bahagyang napapitlag ang ulo niya, pilit na lumalaban sa biglang pagkahilo. Pero pinagtaksilan siya ng sarili niyang katawan. Nanghina ang kanyang mga braso, lumabo ang paningin, at bago pa niya maintindihan ang nangyayari ay bumagsak siya at nawalan ng malay.

Sinikmuraan siya ng lalaki at napasubsob siya kay Vitoria Alexi. Dinampot nito ang nabitawang baril. Bago pa siya makagawa ng kahit ano ay may nagturok na ng kung ano sa kanyang leeg. Nanlabo ang kanyang paningin. Itinumba niya ang sarili sa kama at ipinikit ang mga mata. The substance was like a poison creeping in her vein… Umangat siya sa ere. Narinig niya pa ang huling sinabi ng lalaking iyon bago tuluyan natalo ng kemikal na pampatulog ang kanyang katawan.

Walang pag-ibig. "Hindi ako si Paola, mahal ko," bulong ng babae. "Ako ang iyong kaligtasan. At ako rin ang iyong kamatayan." Inilabas ng babae ang isang hiringgilya. Puno ito ng isang malinaw at kumikinang na likido—ang 'Lethe', ang kemikal na magbubura sa bawat alaala ng isang tao bago itigil ang tibok ng puso nito.

Dahil na rin siguro sa puyat, nararamdaman ko ang pagtibok ng mga ugat ko sa sentido. “Are you awake?” Nagulat ako nung pumasok siya sa kwarto. May dalang isang baso ng tubig. “O-oo, bakit?” Bumangon ako at umupo. “Drink this.” Inabutan niya ako ng gamot. “Ano ‘yan?” Kulay purple iyon na tabletas, wala akong makitang kahit anong naka imprentang pangalan. “Melatonin. Mukhang hindi ka makatulog eh.”

May damit pantulog nang maayos na nakapatong sa ibabaw ng kama na gagamitin ko kaya naman nagpasya na akong pumasok muna ng banyo para maglinis ng katawan bago matulog. Mabilis lang naman ang pagamit ko ng banyo. Pagkalabas ko ng banyo, wala pa rin si Lucian kaya naman nagpasya na akong mahiga sa kama nito. Pagkasayad ng likod ko sa kama, hindi ko maiwasan na makaramdam ng katiwasayang ng kalooban. Sobrang lambot ng kama at kay bango ng mga beddings. Pati unan na ginagamit ko ay mabango din kaya naman para akong hinihele at ilang saglit lang, nakatulog din naman kaagad ako.