Novel & Cerita Kemikal Na Pampatulog

Tanong ko dito ulit. “I need to go, I don't have any choice. I can explain to you when we get home..” naka ngiti lang ito. “Pero bakit pala hindi ka nakaka tulog kapag hindi ako katabi mo?” Tanong ko dito. “Paano nitong mga nakaraang taon o buwan? Wala kang tulog?” Tanong ko dito. “Sleeping pills.” Simpleng sagot nito. “Yes, kaya nag hahanap ako ng same perfume na gamit mo nilalagay ko sa bed ko o aircon..” paliwanag nito.

He chose a private and high class hospital room just for her. Nang makarating sila sa private room ay in-infrom siya ng nurse na anytime ay puwede ng magising si Fatima, dahil sa ngayon ay may epekto pa rin ang gamot na pampatulog rito upang makapagpahinga muna kahit pa paano. Nang maiwan na silang dalawa ay hindi na niya mapigilan pa ng hindi mapaluha habang nakatitig sa mukha nito.

Gayunpaman, pagdating niya sa banyo, nagulat siya sa kanyang nakita. Ang washroom ay walang laman dati. Ngunit sa loob ng isang araw, ito ay punong-puno ng iba't ibang lotion, mga produktong kosmetiko, mga facemasks at iba pa. Higit pa rito, lahat ng mga produktong ito ay mula sa mga mamahaling tatak na hindi gumagamit ng anumang mapanganib na additives o kemikal na sangkap sa panahon ng kanilang proseso ng pagmamanupaktura. Nang tingnan niyang mabuti ang mga kagamitan, nakilala ni Sabrina ang kanilang branding.

All white coz why not? Matapos kong pahiran ng concealer at kung ano-ano ang mukha ko ay lumabas na ako at nagtungo sa kwarto ko pabalik. My room smells like lavender and strawberries at the same time. Lumapit ako sa kama at naupo roon habang nagsusuklay ng buhok. Napalingon ako sa orasan na nasa bedside table to find out that it's already 3 pm. Mahina akong napamura dahil sa nakitang oras. Tumawag na lang ako at nagpadala ng pagkain sa kwarto ko. Hindi ako pwedeng lumabas ng kwarto dahil mahihirapan lang akong maglakad at umakya't bumaba sa hagdan.

Sumabay ang echo sa paligid. May gamot ang latigo. Kaya habang hinihiwa ang balat ni Julia, pumapasok sa sugat ang kemikal at parang apoy na gumagapang sa laman. Sa una, kinaya pa niyang tiisin habang nakakagat ang labi, pero matapos ang mahigit sampung palo, kahit duguan na ang labi niya, hindi na niya napigilan ang pag-ungol.

Pumanhik siya sa kanyang naturang kwarto, sinalubong siya ng pamilyar na amoy ng lavender perfume at ang malamig na liwanag ng kulay blue sa kanyang queen sized bed. Walang pag dalawang isip, dumapa siya rito, parang batang pagod na pagod buong mag-hapon.

Dahan dahang ibinuhos ni Harvey ang tea sa kamay niya sa plaster. Sumama ang mukha ng babae sa pangalawa. "Ang diatomite ay isang espesyal na materyal. Mayroon itong dalawang gamit. Maaari itong ilapat para sa gamot, o kumilos bilang paglikha ng C4. "Ang kailangan mo lang magpasabog ng diatomite ay isang simple ngunit karaniwang konduktor. alkohol." "Hangga't may matapang na alak tulad ng white wine o vodka, madaling magamit ang diatomite bilang pampasabog!"

May tunog ng mga gulong na lumalagaslas sa semento at ang matingkad na amoy ng panlinis na kemikal. Pinanitili niyang kalmado ang paghinga. Kahit na nakagapos ang kamay at paa, hindi siya tulog dahil hindi niya naman nalanghap ang ether. Nagpanggap lang siya na walang malay. At ngayon ay hinihintay na lang niya ang tamang pagkakataon para makatakas. “Saan nila ako dadalhin?”

Nagpupumiglas ang bata, ngunit hindi sapat ang lakas nito upang makawala. "Marco!" sigaw niya. "Marco, calm down, anak." Tumingin siya sa lalaking may hawak sa kaniyang anak. "Please don't hurt him. Please!" Napasinghap siya nang bigla na lang siyang kabigin ng isa pang lalaki mula sa likod. The next thing she knew, pilit nang tinatakpan nito ang kaniyang mukha ng isang panyong alam niyang mayroong kemikal na pampatulog. She tried to hold her breath for as long as she could. But eventually, naubusan din siya ng hininga. Sa huli ay nalanghap din niya ang kemikal at nakatulog siya. Hindi na niya namalayan ang mga susunod na pangyayari.

Sambit nito. "Sagutin mo ako Tandang Luna, ako ba ay may karamdaman?" Tanong niya. Huminga ng malalim ang matanda habang isa-isang nililigpit ang mga gamit sa pangagamot. "Ilang siglo ka'ng tinurukan ng kemikal na nagpatulog sayo ng mahabang panahon. Napag-alaman ko na ang kemikal na iyon ay binubuo ng mga sangkap na likas na matatapang na unti-unting sumisira sa iyong katawan. Pinapahina nito ang daloy ng iyong dugo, ang iyong paghinga, at unti-unti nitong sinisira ang iyong utak." Mahabang paliwanag ng mangagamot.