Kenji Miyazawa Novels & Stories

NAPAISMID siya. Nakalimutan niya na ngayon ang birthday ng pinakakinaiinisan niyang tao sa buong mundo, ang mortal niyang kaaway—si Kenzo Tanaka Martinez. Ito ang mayabang at palikerong inaanak ng mommy niya sa matalik nitong kaibigan mula pa noong highschool na si Karina Tanaka Martinez.

Kung makakalaban ni Nanako si Aurora sa mga susunod na laban, kailangan niyang mag-ingat sa coach niya! Mapanghamak na sinabi ni Yamamoto Kazuki, “Hindi ako naniniwala na ganito kagaling ang taong ito. Ako si Yamamoto Kazuki, isang top wrestling player at isang national treasure ng Japan. Ayon sa abilidad ni Nanako, may kakayahan si Nanako na maging champion kahit na sumali pa ang mga international top players sa Olympics, lalo na ang mga estudyante ng unibersidad sa buong mundo! Hindi ko na ito itatago sa iyo—ang pangunahiong dahilan kung bakit sumali si Nanako sa kompetisyon na ito ay para mag-ensayo siya at sanayin siya. Ang totoong layunin niya para sumali sa susunod na Olympics at makak

Kasama ko s'yang nakaupo sa stage. Sa totoo lang, wala naman sa akin kung hindi ako mabibigyan ng parangal. Ayos na sa akin basta malinis ang aking pangalan. Kung ako ay katulad pa rin ng dati, I'll surely boast about this thing. Paniguradong sabik na sabik ako sa pagkilala. "Good Morning everyone. I am Mikaela Perez. A former lawyer that got arrested and now acquitted." Mas lalo akong ngumiti sakanilang lahat kasabay ng palakpakan ng ilang tao na pinangungunahan pa ni Galand.

Lorenzo. Ilang saglit pa papalabas na ako ng terminal. Nakita kong nakaabang na sa akin si Kuya Benedict sa labas. Sinamahan niya rin ako sa Singapore noon, at ng masiguro nitong wala na talagang cancer sa katawan ko ay bumalik na ito ng Pilipinas. Isa na ito ngayong cardiologists sa Makati Medical Center. “Kuya!” tawag ko dito at dali-daling naglakad papalapit sa kinatatayuan niya. Sinalubong naman ako nito ng mahigpit na yakap.

Si Carol ay mabilis din na humakbang paharap para batiin siya, merong masayang ekspresyon sa kanyang mukha. Pareho si Makoto at Carol ay mukhang kalmado sa sandaling ito. Na para bang ang lahat ay maaayos hanggat ang matanda ay nandito. Malinaw, ito ay si Chief Takei. Siya ang namumuno sa pamilya Takei, ang Elder ng Shinkage Way at isa ding great master na nakatayo sa tuktok ng King of Arms—Maki Takei. Higit pa dito, masasabi na siya ay tanging isang hakbang mula sa pagiging isa true God of War. Atsaka, merong siyang mga ultimate move na hinayaan siya na ilabas ang sapat na lakas para pantayan ang talagang God of War.

CONGRATULATIONS DAIMON AND AKARI! OCEAN_TEN

SHIMADA KAZUKI (Ω) Age: 32 years old Height/Weight: 5’11”, 86 kilograms Occupation: Head manager of the Sales Department Physical Appearance: – tall and well built – fair skin – black, slightly wavy, medium length hair Traits: – strict – quite unsociable – total killjoy – doesn’t seem to know how to smile About him: – Shimada Kazuki came from a wealthy family of Alphas. He is the eldest and supposedly the successor of his father’s business but after finding out that he was an Omega, he was told to stay away from their family after he experiences his first heat. In order to get a high ranking job, he hid his true identity and took advantage of his well built appearance.

You can read it out of order as author write out of order too. Bangon Pilipinas! Laban Oragon! <|| B L A C K _ J A Y P E I ||>

Ikinalma ko ang sarili at pinigilan na huwag sumugod at paulanan siya ng sapak. Mataman kong tiningnan ang lalaki at pinag-aralan ang kabuuan. Matangkad ito at napakaganda ng tikas ng pangangatawan. Nakaharap ito sa direksyon ko kaya napansin ko ang mapupungay na mga mata nito na para bang kapag tumingin ay nakaka-magnet. Kaya naman pala bumigay si Fatima. Nakadagdag rin sa karisma ng lalaking ito ang kilay niyang bukod sa makapal ay well-shaped rin. Bagay na bagay sa kaniya ang buhok niyang parang pancit canton, ngunit tama lang ang haba. Sakto rin lang sa oval face niya ang matangos niyang ilong at manipis na labi.

Nagtagal pa nga siya kasi ilang anggulo ang ginawa niyang kuha sa pagkaing nasa lamesa ngayon. “Hindi lang maganda. Tikman mo ‘yung otoro,” sabi ko. “‘Yan ang favorite ko. Mamahalin ‘yan, pero worth it.” Sinubukan niya, at halos mapapikit siya sa lasa. “Ang gara, Sir Keilys, parang natutunaw sa bibig ko.” “‘Yan ang power ng tamang cut,” sagot ko, habang ako naman ay kumuha ng salmon sashimi. “Alam mo, bawat hiwa niyan, may symbolism sa Japan—precision, discipline, respect for the ingredient.”