Novel & Cerita Patama Funny Quotes Tagalog

Joke lang! "Mama! I'm so excited to go and see Philippines and of course to see Tito Papa!" excited n'yang saad at nag tatalon pa sa kama. Tss... Excited na excited s'yang makita si Kuya kasi 2 years pa huling pagkikita nila ng personal eh. Naging busy kasi si Kuya sa mga project n'ya kaya hindi na kami nadadalaw.

I was trying to make a steak! I panicked. "Oh my gosh! Shit! Shit! Shit!" I took the pot holder and tried to get near, pero natatakot ako sa apoy kaya napapatili ako at napapaatras. "Ano ba! Makisama nga kayo! Damn it!" I've been here for hours!

hiyaw ng isip niya. Nasa ganoon siyang isipin nang biglang humagalpak ng tawa ang lalaki. Kuwestionable niya itong binalingan. "You're very funny, baby. Sige, I'll speak Tagalog for you always." He patted her head while still laughing his ass out. Nakamot niya naman ang sariling ulo. "Ang laki-laking lalaki, ang babaw-babaw ng kaligayahan." sa isip-isip niya. "

"Alam mo ba kung anong sabi niya nang makita n'ya ang mukhang 'to? Luke ang sabi niya, 'Do I know you?' Do I know you! Na para bang hindi niya ako hinalik-halikan dati nung lasing ako—Luke, sinasabi ko sa 'yo ang kapal ng mukha ng gagong 'yon!" 'Pang-ilang beses na ba niya 'yang sinabi?' Nag-iwas ng tingin si Luke at sinabi, "'Di ba't maganda 'yon? Nakalimutan na niya 'yong nangyari. P'wede na kayong umarte na para bang 'di nangyari 'yon." "Luke, hindi sagot sa problema ang paglimot. How about, mag-sorry siya sa akin tapos mag-friends na kami ulit?"

"Why are you laughing?" ["I’ve been calling you three times and you weren’t responding. Are you okay?"] "Sorry... May naisip lang. Bakit ka nga tumatawa?" ["In-screenshot o lang hitsura mo kanina. By the way, aren’t you hungry?"] "Hindi naman. Tatapusin ko na lang ’to tapos matutulog na ako. Sumasakit na rin ulo ko, eh."

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

Ibig sabihin lamang iyon na hindi mo malalaman ang totoong pagkatao ko kung hindi mo mailalagay ang sarili mo sa kinatatayuan ko. "Next time pahiram ng sapatos mo prof para ma-try ko buhay mo hahaha." Humalakhak ito ng tawa na hindi ko mapigilan ang sarili kong matawa na rin. "You are so funny and really unbelievable, ang pagtawa ng kagaya sa'yo ay nais kong maranasan rin para itago lahat ng hirap." "Gusto mong turuan kita?" Mabilis akong tumango rito.

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

Napatango na lamang siya at tinuon ang sarili sa harapan, sa mismong bangin na ilang hakbang na lamang ay mahuhulog na ang kanilang kotse. "Sorry, dahil sa katangahan ko muntik na tayong mamatay. Salamat din dahil napigilan mo ako." "So, sino na ang tanga ngayon? Ahahaha ano ka ba wala iyon, ayaw ko pang mamatay ano. Saka sayang naman kung mamatay ka na hindi mo pa siya nakikita. Kaya dali na! Pupunta pa tayo sa S.A. remember?"