Kwentong Kalibugan Mama Mga Nobela at Kwento

Ang mga tao, matamlay, pagod, puyat at mukhang mga gutom na gutom na. Ang galing lang ni Mama Keilani, dahil nagpahabol siya ng eksena kanina. May natawagan siyang restuarant na magluluto ng benteng malalaking kalderong lugaw. Lahat ng bayan, padadalhan namin ng tag-iisang malalaking kalderong may laman na mainit na lugaw. Bumaba na si Keilys mula sa sasakyan at agad akong inalalayan. Kahit basang-basa na siya, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya.

Hindi na kailangan ng salita; malinaw ang layunin nila. Sa isang sulok ng estate, nag-uusap ang dalawang bantay na hindi alam na pinakikinggan sila ni Calix mula sa bentilasyon. “Bukas daw dadalhin dito ‘yung babae,” sabi ng isa. “Yung mama ng mga bata.” Napakuyom ng kamao si Calix. Tumingin siya kay Selene at pabulong na nagsabi, “Darating si Mama. Kailangang maging handa tayo.”

“So, okay lang pala?” “Wala na,” sabi ko, sabay tapik sa balikat niya. “Siguro... mag-order na lang tayo ng dinner." Ngunit bago pa kami magdesisyon, lumabas si Mama mula sa kanyang kuwarto. Mukhang naririnig na niya kami. “Ano ba, mga bata? Anong nangyari sa kaldereta?” Nakatingin kami ni Killian sa isa’t isa, at hindi ko na mapigilan ang pagtawa. “Ma, ‘yung kaldereta po... masarap... parang... ahm... adventurous.”

libot na tingin ni Ate sa loob ng restaurant Totoo sobrang ganda talaga! Kulay pink at violet ang design ng birthday ni Mama..yun kasing dalawa ang paborito niyang kulay.. " Oum hahaha..nasaan na si Mama? ". tanong ko sakanya at tumingin sa labas " Papunta na dito tinulungan lang ng kaIBIGAN mo si Mama na bumaba ". saad niya at diniinan niya pa ang salitang ' IBIGAN '

Mabuti pa yung mga taong hindi kami kilala, tinuturing kami ni Mama bilang isang tao, habang yung mga sarili naming kamag-anak, ibang-iba ang pagtingin nila. “Malapit ka nang manganak, Angie… Anong balak mo?” Andito kami ni Mama sa isang kalenderya. Ayaw kasi ni Mama na pumasok sa mga mamahaling kainan, kahit mukhang mayaman lang. “Sa tingin ko Mama, para sa ikabubuti natin, kailangan na natin umalis sa lugar na ito.” “Sigurado ka riyan Angie?” Tumango ako.

It was hot in the province, even this early. Kalix and I stood outside his car, facing an old white house—slim and weathered, with a rusted gate and a heaviness in the air. Mama stepped out of the backseat, silent, holding a small gift in her hands. “Are you sure you want to go in alone?” tanong ni Kalix, looking at both of us. Umiling si Mama. “This is something I need to do. But Naya… can you come with me?”

Walang tigil sa pag-iyak si Mama sa kaniyang tabi at paulit-ulit na nagmamakaawa sa mga tao na ibalik si Cali. "Umalis kayo sa harap ko! Mga wala kayong kuwenta!" Mahigpit na kumapit si Mama sa damit nito nang maiwan kaming tatlo. "Tres, give me back my daughter! Give her back to me!" "Tiana, please, calm down! Baka mahimatay ka na naman." "Anong gusto mong gawin ko! Matulog buong araw? Tres, nawawala si Cali! Nawawala ang anak natin!"

Hindi hirap ang Yaya nila at hindi pa ako magaalala sa bawat kilos na gagawin ng kambal habang nasa shop ako at habang nasa Botanical Garden naman sila Mama. "Asus, ang kambal ay naglalambing na naman sa kanilang ina." nakangiting wika ni Mama Joan nang paupo na kaming tatlo sa nakalatag na puzzle at mga laruan ng mga anak ko. "Mabuti at dumating ka na, hija. Tamang-tama at maghahapunan na tayo. Kami ay nakapagluto na ng hapunan." Wika ni Mama Flor na kasalukuyang nakaupo sa sofa katabi si Mama Shirley.

"MAMA, I'm thirsty po..." Ibinaling ni Calley ang paningin sa anak nang kalabitin siya nito at sabihin iyon. Kasalukuyan silang nasa wildlife park ng mga sandaling 'yon at pinanonood ang mga naglalakihang giraffe.

saad ni Ate Yoona na kasalukuyang nililigpit ang mga kalat sa sahig kasama si Ate Yonyon. Kinarga ko naman si mommy sa kama nito dahil nagkalat din ang mga bubog sa sahig. Naging mas kalmado na nga ito at hindi na nagwawalang nandidito ako sa tabi nito. Buti na lang at umuwi akong maaga kung hindi ay hirap na hirap na naman sana ang mga tao dito sa mansion na pakalmahin si Mommy sa pagwawala nito lalo na't hindi nila ito malapitan kapag nagwawala para maturukan ng pampatulog na gamot nito.