Mag Ama Kantutan Stories Novelas e Histórias

"Wait? Isang tao lang ang meeting ko today, right? Bakit naging dalawa na?" "Eh? Urgent, ser. Si Ma'am ano po—" "Cancel. Mister Sakamoto lang ang meeting ko today." "Ser, si Ma'am Marga po, eh! Okay, cancel—" "Eight pm sharp at LA Hotel." "Eeeeyyy!! Ang bilis ah! Sige ser, noted na po." Napailing nalang ako, at walang masabi. TAGUIG "Yung profit this year tumaas ng fifty percent. Not bad, atleast nagkaroon ng exposure ang production. Thank you Mister Sakamoto for coming and I am sorry kung hindi tayo makapag-goal tomorrow. I'm a busy man, you know?"

“May sapak ka ba sa utak, Amara? Grabe ka naman maka dukha, oh eh kung hindi ka dukha, bakit ka nangutang sige nga?” Dagdag pang sermon nito, sinamaan naman ito ng tingin ni Amara. “Whatever part of be quite ang hindi mo naintindihan? Like seriously, I am Amara Channel Aragon, the only heiress of ARAGON- wait, you won’t understand anyway so there is no point telling you that, you peasants don’t read business magazines or watch business channels, mas gusto niyo pang panuorin iyong mga cliché na pelikula at drama sa TV, and I am seriously paying you back, you just wait, okay?”

Nagtaas baba si Sean ng mapanghamon. "Hmph, walang kwenta kang ina. Mas maganda ang gagawin ko kaysa sayo." Ipinilig ko ang ulo ko, hindi ako nag abalang makipagtalo. Nagtanong muli ang sistema: [Sino ang mauuna?] Na may matinding kumpyansa, sinabi ni Sean, "Ako na! Ako at ang ama ko ay magiging mga multimillionaire."

"Nadito lahat, sa black and white. Si Christopher at ang ama ko ay walang kadugo. Kung anak ko siya, bakit hindi siya magkakamag anak sa ama ko? Ano pa ba ang sasabihin mo? Sa tingin mo ba pineke ito ng ospital?" Nagnitngit ang aking mga ngipin, bahagya kong pinipigilan ang aking pagkadismaya. "Hindi ko alam kung ano ang nangyari sa ulat na iyon, ngunit alam kong may mali. Kung nagtitiwala ka sa akin, pagkatapos ay ipasuri si Christopher. Ang mga resulta ay malilinaw ang lahat." Isang mapait na tawa ang pinakawalan ni Hanley. "Sa tingin mo mas pipiliin kong paniwalaan ka kaysa sa ama ko?"

Kaya agad niyang pinatigil si Abigaile. Napasimangot ang dalaga. "Nagtanong lang naman ako. Bakit parang ang laki ng kasalanan ko?" Ngumiti si Anton. "Sa ibang pagkakataon ko na lang ikukuwento." Pagkasabi niya niyon, bumalik sa dati ang kanyang ekspresyon. Pagkatapos ng hapunan, lumabas si Amanda upang bumili ng prutas. Habang kumakain ng prutas, masaya silang nagkukuwentuhan sa sala.

ANG DAMING kuwento ni Kibaweg habang nagkakape sa patio. Sari-sari, kung anu-ano, pero ang higit na kinatutuwaan ni Guen ay yaong tungkol sa paghahabulan nina Melba at Amihan sa gitna ng sagradong ritwal sa Ampico. “Kumekerengkeng...,” tumatawang ulit ni Guen. “ Si Melba talaga, oo… Andaming alam na kalokohan. Pati mga words niya…”

KINABUKASAN Naiwan na lang si Amara na mag-isa sa kama, at napapangiti siya kapag naalala ang mga ginawa niya kagabi. Thanks to p*rn site, ilang araw rin niya pinanuod ang mga ganong videos. Tatayo na sana siya ng mahagip ng paningin niya ang isang sticky notes at may kasamang tatlong tangkay ng rosas. (I'm sorry, Mahal. I didn't want to disturb you. Late na din kasi ako sa office. See you soon. I love you.) laman ng notes nito.

Nakita kong may pancit canton at itlog na naka-taklob sa lamesa nito. "wahhhhhh! huhuhuhu! ayoko na dito. Mommy hindi mo ba ko mahal? bakit mo ko iniiwan sa bruhang babaeng yan?" nagwawalang tanong ni Amara sakin "magtigil ka nga Amara buti nga may nag-aalaga sayo." inis kong sabi. Naaawa ako kay Amara pero naiirita talaga ako sa tuwing mag-aalumpihit ito ng kakaiyak. Hindi ko kayang pigilan pag nagwala na siya. Ang hirap alamin kung ano ang gusto niya.

Kabanata 4 Maaga pa lang ay gising na si Amara. Sa unang pagkakataon mula nang dumating siya sa Blackmoon territory, tahimik ang paligid. Wala ang malamig na presensya. Wala ring mga alulong ng mga nilalang sa labas. Tanging ang mahinang huni ng mga ibon at hampas ng hangin sa mga dahon ang kanyang naririnig.

Sinamantala agad ni Tonete ang pagkakataon at akmang isasakay na sana si Sally sa kotse, at kusang bumukas at lumayo ang mga tao para bigyan siya ng daan. Mahigpit na nakakuyom ang mga kamao ni Amara. Alam niyang napakatalino at madiskarte ang babaeng kaharap niya. Nang akmang haharangan niya sana ito, hinarangan siya ng mga taong naloko na ng kwento. "May pictures ako!" sigaw ni Amara. Mabilis niyang inilabas ang cellphone at itinaas. Ipinakita niya ang litrato nila ni Sally na magkasama.