Laro Tayo Novels & Stories

anito Napakasaya ko na pumayag si kuya Carding. Kapag may dumarating na lalaking kabataan ay inaalok namin ni Tintin. May mga tinext pa nga si tintin at nagbabakasakaling may mauto…. este pumayag. Bago magtanghali ay may nakita na kaming mga maglalaro. Kumpleto na ang team. “Bakeyn ga ho pinapausukan ninyo ng sigarilyo yang mga tandang?” boses ni Gigi.

[Kung magtagumpay ang lahat ng tatlong pagsusuri, triplehin ang reward para sa bawat kalahok. Agad na tumigil ang pagtatalo, napalitan ng mga nasasabik na bulong at mga tapik ng pampatibay loob. Nagkaisa sa pamamagitan ng kasakiman, pinasaya nila ang isa't isa tulad ng mga kasama bago ang isang labanan. Lumingon sa akin ang sistema. [Ms. Adeline Carrey, bilang nasasakdal, mayroon ka bang anumang rebuttal?]

Magkasama silang nakaupo at patuloy na nag-uusap tungkol sa kahit ano, Lahat hangga't hindi namamatay ang usapan. .Alam ni daylan na wala siyang gustong magkaroon ng higit pa sa pagiging kaibigan niya, ngunit may isang bagay sa kanya na mas naglalapit sa kanya. Matapos ang ilang oras na pag-uusap at pagtitinginan sa isa't isa, si Lip, nagtanong si Daylan sa malambing na boses, 'Gusto mo bang umalis na tayo sa lugar na ito?"

Masaya akong nakisama sakanila. "Ano ba ang lalaruin natin?" Tanong ko sa mga Bata. "Hide and clap po! Ate 'yung nakapiring Ang mga Mata nung taya tapos hahanapin kami tapos po may Pa clap clap."pag e&explaing ng isng batang lalaki na may malalim na dimples. "Ah Oo Alam ko na, Haha sige ako nalang ang taya, nasaan ang pang piring n'yo sa Mata?"

slang niyang pagsasalita ng tagalog. "I won't let go of you if I know you love me, I'll wait for you to choose between us, 'tay mahal kita hindi kita isusuko kung alam kong mahal mo ako." sambit ko sa kanya at niyakap ko siya at hinila ang kamay niya lumabas kami sa fast food chain. I don't care if anyone recognizes two of us. Well, we're together I'm happy. I feel like we have freedom.

Sa pagtungtong naming mga naninirahan dito sa Exo Losairos sa edad na labing walo ay bumabagal na ang aming pagtanda, kahit umabot pa ang ilang daan taon ay hindi agad kukulubot ang aming mga balat. "Kumusta ang inyong paglalakbay, Aliara?" Hinawakan niya ang aking kamay upang alalayan ako sa pagbaba sa kabayo, ang isa sa dalawang kabayong dinala namin, ang kabayo ng mga verdantes.

" Let's do it, Oscar. I can do this!" "Yan. That's my girl! Kaya mo yan bakla ka." sabay kaming tumawa at nagsimula na sa aming trabaho.

"A-ano?! Pa-pakilala? Wala kabang hiya sa katawan?" Tinaasan lamang siya ng kilay ni Suaye at pabaklang nagsalita. "For you information mister, matagal ng wala akong hiya. Kaya dapat sulitin ang bawat oras. YOLO!" Napakunot naman ng noo si Jay at nagtanong. "Anong yolo?" "It means, You Only Lived Once. That's my WOW," "Ano na naman yang WOW?"--Jay.

Maayos. “Okay!” biglang sigaw ni Macey. Napatalon pa kami ni Lyka. “Ano na naman?” “Movie marathon.” “Mace—” “No objections.” Tumawa si Lyka. “Miss ko na 'to.” Ako rin. Miss ko ito. Miss ko yung panahon na problema lang namin kung saan kakain. Anong movie papanoorin at kung sino ang taya sa milk tea.