Novel & Cerita Balat Kayo

--- --- --- --- "At ikaw..." "Ikaw ang nawala." --- --- --- --- Napayuko ako. --- --- --- --- Kaya pala. --- --- --- --- Kaya pala walang bumalik. --- --- --- --- Dahil lahat sila ay naniniwalang nawala na ako. --- --- --- --- --- Pero may isang bagay pa rin akong hindi maintindihan. --- --- --- --- "Bakit ngayon?" --- --- --- --- "Bakit ngayon lang niya ako hinanap?"

Tumayo na ako saka ako bumalik sa kotse. Bella: see you:) Message na bella na natanggap ko pagpasok ko sa kotse ng tiningnan ko ang phone ko umilaw. Nag kibit balikat ako bago ko pinahurot ang sasakyan ko. Bella is my friend. Nag iisang kaibigan ko. Bata pa kami, magkasama na kami. Tagal na naming plano na mag kita kami pero hindi ko maunlakan dahil sa pagiging abala ko.

][Namumula ka Sel, lalo kang gumaganda. "Indi ka bala magyamuhat sa akon Banoy daw si tonto ka balá" [Wag mo nga ako niloloko Banoy para kang gago.] Sagot naman ni Yaya sa kanya sa wikang ilonggo pero namumula ang pisngi nito.

Kaya lolo din ang tawag nito sa lalaki. “Sa Barrio Marikit kami. Dito ang sakay ko,” tugon niya. “Ihahatid na kita.” “Ha?!” “Ala-nueve na. Baka mapagalitan ka sa inyo. Ako nang magpapaliwanag kung bakit inabot ka ng ganitong oras umuwi.” “Um, h-hindi na kailangan. Isang sakay lang naman mula dito hanggang sa amin.”

Natakot yata. "H-Hello pu Sir and M-Ma'am." Bati niya sa amin. Hinaplos ko siya sa balikat. "Bakit parang nate-tense ka yata?" Mala-demonyo kong sabi. Gusto ko lang naman takutin siya eh. Duh, para saan pa at binansagan ako dati nung college ng 'Bully Witch' kung hindi ko rin naman magagamit ngayon. Bully kase ako dati eh.

sabi nito "Naku h'wag na kaya, bess. Nakakahiya sigurado puro mayayaman ang mga nanduon." tanggi nya dito. Hindi nya maiwasang makaramdam ng panliliit isipin pa lang n'yang puro mayayaman ang nasa paligid nya. E ano naman sila. Baka pagtinginan pa nga sila duon ng iba. Kaya nga kung ano anong alibi ang iniimbento nya sa kaibigan sa tuwing mag aaya ito sa kanya sa kahit anong handaang ganap sa kanila, wala rin naman itong magawa. "Gaga. E anu ba naman tingin mo sa sarili mo, hindi tao?" eksaherado nitong bulalas.

feeling ko ay hindi ako ang sinasadya nya rito gabi gabi kung hindi ang asawa ko. "putang ina kasing paa 'to! bakit ba hindi pa ako gumaling galing? mamamatay na lang ba ako na ganito? inutil? baldado? i am the man who cant be move! hindi ko alam kung ano ang nangyayari sa baba! hindi ako makababa!"

Paulit ulit kong pinaalalahanan ang sarili ko na huwag magbigay ng kahit ano, pagkatapos ay sinimulan ko na siyang imasahe. Ang balat ni Rosaline ay napakalambot at makinis sa pagpindot. Nagmasahe ako gaya ng dati, pero maya maya, parang hindi nasiyahan si Rosaline. “Anong ginagawa mo? Hindi ba sinabi sayo ng boss mo kung paano ito gagawin?"

Did she just use her expertise on me? *** "KASALANAN ko ba na walang babaeng gustong makipagkaibigan sa akin? Kasalanan ko ba na walang babaeng gustong mapalapit sa akin? Kasalanan ko ba kung ang tingin nila sa akin ay salot?"

“Kayo!? Balik na tanong naman niya sa dalawa. Hmmm, ikaw best mukhang hindi ka maselan sa pagbubuntis mo ah!? Puna niya sa kaibigan.” “Ay oo best, Hindi!" yon nga lang medyo nag kakalaman ako ngayon dahil ang lakas kong kumain.” "Mmmm, mabuti naman kung ganon ako eto pihikan pa rin sa food. Saad naman niya.” “Ma-upo muna kayo. Alok niya sa mga ito at magpa pakuha, lang ako ng atin meryenda.” "Ate Fe! Pahanda po ng meryenda. Wika ko kay ate fe.”