Novel & Cerita Leaves Falling

Walang emosyon ang mukha nito pero hinala niya ay kinakabahan lang ito. Ikinawit niya ang braso niya sa braso nito para masiguradong sumusunod ito sa lakad nila, nauuna naman ang Nanay nito habang si Jeffrey ay iniikot nito ang tingin sa paligid. The wind is blowing a little strong than usual. The sound of dry leaves rustling whenever the wind blows brings the feeling of warmth, peace, and soothing province life. The sound of the leaves of the two mango trees blows a little louder but to her, it felt like home. It's so therapeutic.

CHAPTER 85: FALL "Wow! This place is better than those in pictures!" hiyaw ni mommy. Magkatabi sila ni daddy. Nakapag-travel na sila sa maraming bansa pero first time nila ngayon rito sa Canada. I suddenly miss my grandma. I wish she is still here with us. It's Fall season. Sobrang ganda ng mga puno! The maple tree's leaves are varying from green, yellow, orange, red, scarlet, to brown color. Marami ring nagkalat na dahon sa paligid dahil mahangin.

The air felt lighter without him — not safe, but less suffocating. Nina wandered the halls aimlessly, her steps slow, her thoughts heavy. The maids moved silently around her, never meeting her eyes. She was invisible here. A ghost in silk. Eventually, she found herself standing by the tall window again. The garden called to her — wild, overgrown, forgotten. A patch of green in a house built on cruelty. She slipped outside. The sun was warm on her skin, the breeze gentle. For the first time in days, she felt something close to calm. She knelt in the dirt, her fingers brushing aside dead leaves and tangled roots. She worked slowly, methodically — pruning, clearing, planting.

Sigurado akong nasa ikalawang palapag nanggagaling ang ingay pero dahil sa lakas noon, at dala na rin na walang ibang tao sa loob, ay aakalain mong nasa salas lang nagmumula iyon. Bumuntong-hininga ako at tumalikod. Lumabas ulit ako sa gate at naupo sa may gilid ng daan para magpalipas muna ng oras. Kakauwi ko lang galing school at gusto ko sanang magpahinga saglit dahil pagod ako sa tryout ng softball. Pero nakakawalang gana ang sumalubong sa ‘kin. Tumingala ako sa kalangitan at pinagmasdan kung paano tabunan ng kadiliman ang kulay kahel na langit.

The heavy dark clouds is about to drench the grassy yard of the vampire's mansion. Mabuti at pinayagan siya ni Luke na makalabas ng malaki at nakakaligaw na bahay nito. Iyon nga lang at nahihirapan siyang gumalaw sa kanyang napakahaba at makalumang kasuotan. Ibang-iba ito sa kanyang style at nakasanayan.

sabi ni Thunder. "Buti Nga sayo. Kahit kailan isa ka talagang dakilang panira ng araw." hinagis uli si Shanel ang plastic at nag-landing yon sa May bandang dibdib ni Thunder "Ano ba! Di mo ba alam ang salitang dahan-dahan?" Mabilis na tinanggal ni Thunder ang upper uniform nya. Kaya lang dahil basa talaga ang basura na inihagis ni Shanel tumagos sa shirt nya. Naiiritang inangat nya ang shirt para tanggalin.

Bakit kaya sobrang bilis mawala ng mga bagay na nagbibigay ng labis na kasiyahan? Iyon ang mga salitang tumatakbo sa isip ni Leaf habang nakatulala siya sa bintana ng kwarto niya. Kita kasi mula roon ang puno sa bakuran ng kanilang kapitbahay. Pinagmamasdan niya ang mga dahon nito na naglalaglagan dahil sa malakas na Amihan. “Wala talagang permanente. Lahat panandalian,” ang sabi niya sa sarili.