Leaves Falling Novels & Stories

Malambing na saad niya. "I missed you too." Ganting sagot naman ni Alexander na yumakap din ng mahigpit sa babae. Napaikot ang mga mata ko. Naaalibadbaran ako sa senaryo na nakikita ko kaya naman nauna na akong pumasok sa loob. Bumungad agad saakin ang featured floor-to-ceiling windows. The blinds were split into two kaya naman kitang kita ko ang mga naglalakihang buildings sa labas.

Ang paghihiganti at pananakit ang umiikot sa kanilang sistema. “Binibini, akin lamang iaalok ang aking paninda, ito ay mga bagong aning persimmon mula sa aking tanim. Limang tansong barya lamang kada isa.” Nawala ako sa malalim na pag-iisip nang may huminto sa harap ko at nagsalita. Inangat ko ang paningin ko at tinignan ang babaeng lumapit sa akin. May kalakihan ang hood ng suot kong cloak kung kayat alam kong hindi ako makikilala rito.

At dahil tama sya na bored na ako ay agad akong sumama sa kanya at sumakay kami sa elevator at umakyat sa rooftop. ROOFTOP In the heart of the city, high above the hustle and bustle, there lies a hidden paradise. As a scene unfolds, Hanna and Leigh find theirselves on a rooftop, a sanctuary that seems to exist in a world of its own. The air is cool and crisp, carrying the faint scent of flowers in bloom. The rooftop is a lush oasis, brimming with plants of every shape and size. Vines creep up the walls, their leaves rustling gently in the breeze. Potted plants dot the space, their vibrant greens contrasting beautifully against the night sky.

Umawang ang mga labi na nilingon niya ang kapatid. "Did you see that?" may pagkamangha na tanong ni Lylia, "The leaves are slowly falling in my hands, and it changes when I blink." paliwanag nito bago inulit ang nakita ngunit hindi na iyon ang inaasahan niya dahil isa-isang natunaw na parang yelo ang mga dahon.

THEA'S P. O. V Ilang minuto pa kaming nag-stay sa lugar na 'yon habang nag uusap ng kung anu-anong bagay lang. Hanggang sa manahimik na kami parehas at mag-decide na umuwi na. But as we prepared to leave, a sudden gust of wind whipped through the trees, rustling the leaves and sending a shiver down my spine. The sky, moments ago a canvas of vibrant colors, darkened ominously, the air growing thick with the promise of a storm.

I can also see some moist on the grass of the sugarcanes. Ang sarap talagang mag-jogging kapag nature ang iyong kasama. Unlike when you're in some big cities, na puro buildings and masiyadong masalimoot na world. At saka, mahirap hagilapin ang ganitong klaseng environment, 'no! Some random music is playing on my airpods when suddenly, it stopped and then it rings. Nakuha ko ang phone ko sa left arm to check the notification and then a peppy smile flaunt on me.

Gusto niyang paibigin ko si Hunter, pakasalan at iwan bigla sa ere. He said that I can marry Hunter but I’ll have to divorce him. I choose the latter which is to runaway. Ayokong matali habang buhay sa taong hindi ko naman mahal! Gusto ko lang namang magtrabaho para sa anak ko. Para tuluyan na siyang gumaling. Nang ibaba ko ang tawag ay naghanda na ako sa pag-alis. The sun is setting. It was a beautiful scenery. The darkness is slowly eating the light until it totally fades away. The clouds and the sky itself dims into a perfect landscape.

Ilang sandali pa ay nagpunas ako ng luha at tuluyang nilisan ang kumpanya. Natanaw ko ang kotse ni Levi sa hindi kalayuan kaya kaagad akong naglakad papalapit rito at sumakay habang nakayuko ang aking ulo, upang hindi niya mapansin ang pamumula ng aking mga mata. "Forget him. If he can't be brave enough to talk to you sincerely, then he isn't worth the tears," wika nito at ipinaandar na ang kotse.

Nakasuot siya ng black shirt at ang kinang na nagmumula sa gold-rimmed glasses niya ay nagbibigay ng sophistication at competence sa kaniya. Gusto siyang ngitian ni Chloe, pero kahit kaunting galaw ng mga labi niya ay napapagod na siya, kaya hindi na niya tinuloy. Habang nasa biyahe, napansin niyang ang mga dahon sa labas ng kotse ay nagku-kulay dilaw na. Mukhang dumating na ang Fall.

Of course, autumn is nearly over, the leaves have already withered. Kaming mga girls ay tamang walis lang at ang mga boys naman ay ang naka-assign sa pagtipon ng mga dahon at basura. Napatingin naman ako sa lagusan at nakitang may mga nakabantay pa ring mga Valkier sa paligid. Mukhang hindi pa rin kami ligtas sa mga brujo't bruja sa hindi malamang dahilan.