First Impression In Tagalog Novels & Stories

It brought something inside her that made her heart beat fast. “To be honest, I you knew from the very first time I saw you on the pantry.” Sinungaling. Sa tabing dagat mo siya unang nakita, hindi sa pantry. Sylvan ignored his inner thought and continued talking. “Kaya tinanong kita kung alam mo ang pinapasok mo.”

Sabi nito at sa pagkakataong ito ay ako naman ang tumango. Mabait naman pala ito, masyado lang nakakatakot ang aura nung una ko itong nakita. Mukha kasing istrikto at mas lalo pa itong naging suplado gawa ng salamin nito. Pero kung titignan ay hindi naman pala ito nakakatakot tignan. Naramdaman ko lang siguro yon dahil wala akong kilala ng oras na yon. Sino ba naman ang hindi matatakot kung isang araw magigising ka na lang wala kang maalala?

Chapter 1: Jack's Perspective 2nd-year highchool, at wala na naman akong magawa kundi ang titigan siya, si Angel, the most prettiest girl I ever saw. It's been a year nang una ko siyang makita, halos hindi ako makapaniwala na totoo pala ang love at first sight, aaminin ko hindi ako naniniwala sa kasabihang iyon, but the moment I saw her, I fell in love immediately, nakakatawa, pero totoo.

Isama mo pang nakadagan sa akin ang babaeng mahal ko. Yes the moment i saw her at that park earlier, tila isang plaka ang nagplay sa utak ko at isa isang bumalik ang lahat ng ala ala ko. Nagsimula iyon sa unang pagkakataong nasilayan ko ang kanyang magandang mukha. Dito sa park na ito ko siya unang nakita and now with the same park and same spot,i regained my memories and it was because of her., my mind and my heart choose to remember her and once again she captured my heart but even more harder and deeper this time.

seryoso na tanong niya sa akin. “Wala, naligo lang may lakad agad.” mataray na sabi ko sa kanya. “First impression ko pa naman sa ‘yo ay mahinhin ka at mabait pero mukhang nagkamali ako,” sabi niya sa akin. “Kung papayagan mo ako ay magiging mahinhin ako sa ‘yo lagi. Pero dahil sa masungit ka ay anong aasahan mo–” “I’m your ninong,” mariin na sabi niya sa akin.

Gusot kaya ang damit ko? Gusto kong maging maayos ang tingin sa akin ng mama niya. First impression last. Ayokong pangit ang tingin niya sa una naming pagkakakilala baka iyon na ang maging tingin niya sa akin sa paglipas ng panahon. "You're beautiful, Honey Bunch. Hindi mo na kailangan pang mag-ayos," Pampalubag loob niyang sabi sa akin. Iniharap niya ang camera sa akin. Kaya nanlaki ang mga mata ko nang makita ang mama niya. Mabilis din naman akong ngumiti at kumaway sa kaniya.

“Nasa sayo naman yan kung gusto mo mangyari eh, kung gusto mong patayin ang lahat ng may kinalaman sa pagkamatay ng Mama at Papa mo, edi go. After non, pwedeng ibaon lahat sa limot at magsimulang muli.” Nakitaan ko siya pagtaas ng kilay sa sinabi ko. Aba, ang taray naman ng lalaking ‘to. Akala mo naman kinagwapo niya ang pagtaas ng kilay. Well, oo nga gwapo naman kasi talaga siya. Ako kasi kapag nagtaas ng kilay, mukha akong nang-aakit. “You know what… let’s change our first impression and let’s get to know each other.”

(Philippians 4:13 NKJV) WALA ni isa sa mga kaklase ko ang lumapit sa akin para magpakilala o kilalanin ako. Pero alam ko naman na mangyayari ang lahat ng 'yon at alam ko rin naman na ayaw nila sa'kin. Sa simula pa lang, iba na ang tingin nila sa'kin. Naiiba ako sa kanila dahil lahat sila ay mayayaman, matatalino, magaganda at guwapo. Habang ako naman ay isang probinsyana na napadpad dito sa siyudad. Pakiramdam ko tuloy hindi ako nararapat na maging estudyante sa paaralan 'to.

Kahit isang araw ko lang nakilala ang matanda ay hindi ko inaasahang may ganito pala siyang ugaling tinatago. “Pôtang-ina, sa mahaba kong trinabaho dito. Ngayon pa ako nakatagpo ng bobo.” Mahina ngunit may diin ang bawat salitang binitawan ni manong sa kanila. Kahit nakatalikod ito sa akin ay kitang-kita ko ang galit niya sa bawat pagtaas-baba ng kaniyang dibdib. It was too quick. Everything was too quick. Hindi ko inakalang ganon-ganon nalang masisira ang first impression ko kay manong.

"Hindi ka nananaginip. Hindi lang maganda 'yung first impression natin sa isa't isa... pero tama ka, friends na nga tayo." Nagkaroon ng kaunting katahimikan. Pero hindi 'yung awkward. 'Yung tahimik na okay lang. 'Yung parang pareho kayong humihinga nang mas magaan. Then, bigla niyang binasag yun. "You know what, nung una kitang nakita ulit... halos hindi kita makilala dahil sa sobrang ganda mo." hirit niya. Kakasabi lang huwag mag bigay ng mixed signals e!