Lenda の小説・ストーリー

Matapos sumakay sa karwahe, nagsimulang lumipad ang nilalang, at isinama sila sa Tabalham. Ipinaliwanag ni Laelia habang nasa loob sila ng karwahe, “Ang ancestral land ng pamilya ay matatagpuan sa lugar na tinatawag na Endless Sea sa Land of Tabal. Kailangan natin maglakbay sa Endless Sea para maabot ang rehiyon na binabantayan ng mga makapangyarihan na formation. Mga miyembro lang ng pamilya ang maaaring tumawid sa formatoin. Kahit ang top-tier elite fighters ay hindi makakatawid ng formation at makukulong doon.”

Maagang nagising si Louissa at naghanda para magsimba. "Let's go," aya ni Miguel kay Louissa dahil gusto nitong sumama sa kaniya. Lumabas sila ng mansiyon, ngunit bahagyang napatigil nang makita ang pagparada ng isang itim na sasakyan at lumabas mula roon si Leandra na hapit na hapit ang suot na above the knee na damit at kitang-kitang ang cleavage, may hawak rin itong designer's bag at Starbuck.

wika ni Leandro Nang tingnan ang paunti unting nagiging pamilyar na tanawin, walang malay na humigpit ang hawak ni Zoey sa manibela, "Luna, saan ito..." "Forest Green Land, the scenery here is beautiful and very suitable for development, but for some reason, a mysterious person bought the land around Forest Green and refused to sell it to the construction company, so it remained in its original state." sagot ni Luna Nagpakita ng misteryosong ekspresyon si Luna, "Zoey, the wedding gift I prepared for you is here. We're almost there, just turn left up ahead."

Gathering information kamo sa mga ito. "I don't know what you mean. But this is the Land of Veneesha, a country of Pandora." Sagot uli ng babae. Ano daw? Land of Veneesha and a country of Pandora? Are they kidding me? "Wait, Pandora? We are on earth so stop trolling me." Saad ko. Takas ba sa mental ang mga to? Pandora, san lupalop naman yun? Napasinghap naman ang mga ito sa gulat. Grabe galing umarte ng mga ito ah. Pang famas!

The Legendary Mind Reader is none other than Kera Endra Rendell. Yup! Yun ang buong pangalan niya.

Ito ang sandali para gamitin ang katotohanan ng kanilang Legacy. "Ang Legacy Fund ay reparasyon. Ang financial flow na ito ay nagmula sa pagkakamali ng mga naunang henerasyon—isang romantic mistake na naging financial obligation. Ang Legacy ng aking ama, si Damian, ay ang pag-iibigan niya sa isang babae mula sa pamilya ng kalaban—na siyang lola ni Lia. Ang Fund na ito ay designed para linisin ang Architectural Integrity ng aming pamilya."

pagmamakaawa ni Lando, agad na lumuhod sa gitna ng mga basag na bubog. Hindi tumigil si Alexander. Itinutok niya ang baril sa noo ni Lando. Ang katahimikan sa kusina ay kasing bigat ng tingga. Ang ibang mga katulong, kabilang si Klea na bagong gising at si Manang Ising na gulat na gulat, ay nagsimula na ring lumabas mula sa kanilang mga quarters, nakasaksi sa malupit na eksenang ito.

Uso pa naman ang kidnapping ngayon. Napaatras ako nang tinanggal ng driver ang sout niyang helmet. Kung nagulat ako sa biglaang pagtigil ng motor, ay mas nagulat ako sa taong nakatingin na ngayon sa akin. "Miss Montez..." "Mr. Lankov..."

Ang ganda kasi sa part ng hacienda nila dito paano kita mo ang kalawakan ng kanilang lupain at isa pa ang sarap din kasi dito mahangin siya. Maya lang ay nay humahangos na tauhan nito na dumating. "Ma'am Lauren mag madali po kayong umuwe at si Ma'am Camela po ay madisgrasya kanina habang papunta dito. May naka alpas po kasi sa koral na mga baka at nag takbuhan po tapos sakto naman na padaan si Ma'am Camela upang pumunta na dito ng biglang tumawid yung baka. Agad naman na umiwas si Ma'am kaya lang hindi nito napansin ang puno kaya doon po siya sumalpok. Walang malay na po ito ng aming makita at punong puno na siya ng dugo sa buo niyang katawan. Nasa may mansion na po siya at doon dinala ng ib

LIA “Labing-lima” Ibinagsak kong muli sa sahig ang katawan na unti-unting nasusunog, hindi ko maiwasang mapangiti. Muli akong sinugod ng sampung mga hangal, sabay ang kanilang pag-atake, pero wala paring nakalusot mula sa aking paningin. Isa-isang nagtumbahan at naglaglagan ang ibat ibang parte ng katawan ng mga immortal na nakakalaban ko at nagsisimula na silang maging abo. Tinitigan ko ng mabuti ang papaakyat na araw, “ang ganda... Ang ganda ng simula ng araw ko.”