Life Giver Novels & Stories

Hindi ganoon kalala ang gastric problem at rayuma para kailanganin ng infusion sa bahay. Sumandal si Cameron sa upuan niya. “Sabi ng dad ko na isang tagumpay na para sa isang tao na magawa ang lahat ng gusto niya hanggang sa huli ng kanilang buhay. Kapag sobrang mahaba ang buhay ng isang tao, sunod-sunod na ang sakit na darating, pinapaalala sa kanila na oras na para magkaroon nang mapayapang pahinga.”

Dapat daw ay may service na ako. Kaya ngayong gabi, narito na ako sa loob ng sasakyan na dala ni Kuya Invinzor. Gamit namin ang itim na sasakyan na palaging ginagamit ni Lola sa mga mahahalagang lakad niya. Napabuntong-hininga ako habang nakatanaw sa labas ng bintana, pinagmamasdan ko ang mga taong abala sa kani-kanilang buhay. May naglalako na ng balot, may ngayon palang bibili ng ulam at mga tambay na maagang nag-iinuman sa gilid ng kalsada. Dati, natatandaan ko, bago ako naging secretary ni Ravi at naging caregiver ni Lola Vicky, naglalako pa ako ng tinapa noon. Hindi lang iyon, naging janitres pa ako sa isang conviniece store. Ang dami ko na ring pinagdaanan. Ang dami kong pinagsikapan s

bungad sa kanila ng kanilang ina. “Beh naman, di naman ‘yan tatakbo. Ngayon lang ulit kami nagkita ng mga inaanak ko eh.” reklamo ng kaibigan niya. “Tapos kayo tatakbo?” sarcastic nitong sabi bagaman nagbibiro. “Oo na, Lily Alster.” pabiro nitong tugon. Yes, she’s alive. It was unbelievable but God really made miracle. She’s alive and in fact she was able to give birth again.

Kaya naman nagtataka na siya sa mga kinikilos ng mga ito. Lalo na nung nagising siya sa hospital na walang maalala. Hindi man niya maalala ang nangyari, ay pansin naman niya na parang may nag-iba kay Isaiah. Akala nila ay wala siyang napapansin sa mga nangyayari. Ibang-iba kasi kung kausapin, at the way siya tratohin ng lalaki ngayon. Para bang may nangyari bago siya maaksidente. Iyon ang paulit-ulit na tumatakbo sa isip niya. Hindi man niya matanong ang mga kaibigan o kapatid, pero may kung ano talaga. "Thank you," sabi ng dalaga nang dumating na ang order niya. Nagdasal muna siya bago kumain. Nagpasalamat dahil nakarating siya sa edad na 25.

Nagkaroon ng problema sa akin, at kung hindi ako manganganak ng maaga ay pareho kaming mamamatay kaya ginawa nila ang pinakamahirap na desisyon. Pero may parte na hindi na-develop kay Gilan, his left arm at ang puso nito na napakahina. Dahil magagaling ang mga doktor na kinuha nina papa ay nabuhay ito sa incubator, he is already five years old now but he still like a baby. Lumaki ito pero ang katawan nito ay parang isang taong gulang pa rin. At ang tanging nagbibigay ng buhay dito ay ang mga makina na nakakabit dito.

Bawat minuto na lumilipas ay mas lalo pang lumalaki ang apoy at tinutupok ang buong lugar. Napuno ng hiyawan at paghingi ng tulong ang seldang kinabibilangan ko. Natataranta ang lahat, nagwawala, at umiiyak sa sakit. At mukhang ito na ang kapalaran namin, ang katapusan naming lahat—ang mamatay. Buhay pa man ay gusto na nila kaming sunugin sa impyerno. Malugod kong tatanggapin kung mamatay ako rito. Makakasama ko na ang asawa ko. Hindi kami roon maghihiwalay.

Her hands were shaking. "Look at your life, Gavinn. It’s perfect. It’s polished. You have the name, the power, the legacy. Bakit ko pa sisirain ang lahat ng yun dahil lang sa isang pagkakamali?" Silence. Tinitigan lang ni Gavinn si Shelly, yung titig na matatalas ang tingin na parang nagsusuri ng criminal. "Alam ko ang buhay niyo," dagdag ulit ni Shelly. "Alam ko kung gaano kagulo ang mundo ng mga Lucero. I just wanted a simple life for Gabriel. Away from the toxicity."

Kaya, hindi lumaban ang katawan. Ang katawan ni Livie ngayon ay may dalawang kaluluwa. Ang isa ay ang kumpletong kaluluwa na ibinigay ni James. Ang isa pa ay isang pira-pirasong kaluluwa ng Ikatlong Kumander ng mga Extraterrestrial Demons. Ang dalawang kaluluwa ay perpektong magkakasya sa katawan. Bagama't may dalawang kaluluwa ang katawan, ang kaluluwa ni Livie ang nangingibabaw, hindi ang kaluluwa ng Ikatlong Kumander ng mga Demonyo mula sa mga Extraterrestrial.

"W-What?” Sumandal ako sa upuan bago nagsalita. "She's fighting. She made it back from the dead. Pero… nasa panganib pa rin ang buhay n'ya. She's still brain dead. And the single thing that keeps her from death is the life support she's having.” "T-Then let's have that life support keep going! We can't stop now. Lumalaban si Janiya para mabuhay. Kailangan lumaban din tayo. I'm willing to spend my entire fortune just to save her—”

Ang sakit-sakit. "I love him so much, LIFE." Sabi ko sa kaniya at niyakap niya lamang ako bilang balik. Umiyak ako ng umiyak sa kaniya at wala siyang ibang sinabi kundi ang hayaan ako. Hindi pa doon nagtatapos ang lahat. Yanny and Sera gave birth at the same time. Sera was LIFE's wife and she's an angel. Both of them gave births to a baby boy. Masakit but tinaggap ko na lang na hanggang dito na lang kami. Masaya ako para sa kaniya kahit nasasaktan pa din ako tuwing nakikita siyang masaya sa iba. Kapag wala akong trabaho ay bumibisita ako sa kanila. Babysitting the cousins.