Possessive Wattpad Novels & Stories

Siguro dahil lagi niyang hinahanap ang katangian ng binata sa mga lalaking nanliligaw sa kanya. Yes, Owen might be a womanizer and a player but it doesn't change the fact that he is a sweet and loving man. Saka she don't care if babaero man ito. Hindi niya naman kasi ito magiging problema kung babaero man ang kababata, magkaibigan lang sila, at hanggang doon lang iyon. "Kain na daw po kayo, Ms. Hera," pukaw sa kanya ni Wenna. Si Wenna ay ang anak ng caretaker nilang si Mang Pedring.

gulat pang sabi nito habang nakatingin sa isang picture kaya agad ko naman hinablot yun kakaiba na talaga ang kutob ko Nagulat ako ng makita ang litrato ako nga kasama si tyler pero panong napunta sa kanya "Panong napunta sayo toq" inis na tanong ko dito "Why do you know who owns that" nakangiting tanong nito bwisit na lalaking to " because that is owned by a patient of mine that he left behind" naiwan ng pasyente niya? Paano matagal ng patay ang asawa ko

Ngayon ay ibabalik na naman niya 'ko rito? Mula nang magtama ang aming mga mata, tila may mga daga nang nakawala. Kanina pa dumadagundong ang dibdib ko. Hanggang ngayon, nang makarating kami sa masyon na matagal ko nang binaon sa limot. Dati kong pagmamay-ari ang mansyon na ito. Birthday gift sa akin ni Blaise. Ngunit kinailangan kong iwan para sa kapayapaan na ninais ko.

“Ang sama mo! Kakausapin lang naman ako nung tao ‘e.” “Your mine, Tabitha!” “’Ang possessive naman nito. Mag-uusap―Hmp!” Kaagad n’ya akong siniil ng halik nang hindi man lang pinapatapos ang sasabihin ko. “Yes, I’m possessive at hindi mo magugustuhan ang gagawin ko kapag sumaway ka sa gusto ko. No boys other than me, Tabitha.”

“Really? Glory, nagagawa niya noon, magagawa niya ulit ngayon, palibhasa hindi niya matanggap eh, na maayos na ang buhay mo ngayon,” “Ralph, I know him,” “I know him too,” “Please payagan mo na ako, wala akong mapapala kung dito lang ako sa bahay, I’m a career woman, you’re being too possessive right now!” “Yes Glory maybe I’m possessive, it’s just because I am protecting you! ilang beses ka ng napahamak diba?! pero anong magagawa ko kung ayaw mo, just go! you’re free! do whatever you want!” saad ni Ralph na masama ang loob na lumabas ng bahay nila.

"Liana, please. Masyado nang maraming gulo ang iniisip ko. Huwag mo nang dagdagan sa pamamagitan ng pakikipag-usap sa ibang lalaki. You are mine. Everything about you is mine." ​Natahimik ako. Doon ko naramdaman ang tunay na emosyon niya. Hindi lang ito basta selos; ito ay takot. Takot na baka sa isang iglap, mawala kami sa kaniya. Ang pagiging possessive niya ay hindi dahil sa masama siyang tao, kundi dahil kami lang ang tanging bagay na nagpapanatili sa kaniyang katinuan ngayon.

Napairap lang naman ako. "Ooh." Kumunot ang noo ko ng tinuro niya ang mesa out of nowhere. "What again?" "Ikaw nagsulat nito?" Mas lalo akong napakunot noo dahil sa tanong niya. Tumayo ako at lumapit sa kanya. 'I'm Forever Moon Dashelle's Property.' — C.L 'I'm Forever Chaster Ren's Owner. :)' — D.C "It still there,"I muttered silently.

Wika nitong kay lapad ng pagkakangiti Masuyo naglapat ang kanilang mga labi at tila ayaw nilang tapusin ang tagpong iyon kung hindi lang nila naririnig ang iba't ibang kantyaw ng kanilang mga kaibigan at mga kaanak. The End.. All Rights Reserved 2020 Copyrights owned by Leeanna89 _________________________________ Author's note: Hello guys heto napo ang inaabangan nyong ending sana'y magustuhan ninyo♡ Ps. Vote, comment and dont forget to follow me for more kiligs story Guys! guys! abangan po ninyo ang book two ng story nato! Neil and Elaine story.. Salamat po sa mga patuloy na sumporta sa story nato! lab youuhh guys!

Nahihiya s'yang tumango at alam n'yang namumula ang kan'yang pisngi ngayon. "Y-Yes, I am!" tipid na sagot n'ya rito. "That means— that you are mine alone! And that means another thing— no other boys! No touching ang hugging to and from other boys kahit friend mo pa yan. I am possessive, jealous and territorial D."

Hindi ka basta makakapasok kahit may pera ka pa, dahil kailangan mo ng status, pangalan, at higit sa lahat—koneksyon. Isang sulyap pa lang sa saradong pinto, ramdam na niya ang bigat ng lugar. Tahimik, pero may tensyon. Parang espasyong hindi ka basta-basta pwedeng lapitan kung wala kang pahintulot. Katabi ng club ay isang bar, sarado pa dahil maaga. Ayon kay Emilio, pag-aari iyon ng kaibigan niyang si Adrian Lopez.