Lifeless Novels & Stories

Tinitigan ni Lauren ang propesor. The heavy silence of the underground parking lot pressed down on them, punctuated only by the distant, low hum of the exhaust building. Her chest heaved, but slowly, the raging fire of frustration in her eyes cooled down into a flat, detached emptiness.

Buhay. ** End of POV

Oo, hindi alam ni Megan na mayroon pang ultimate technique si Zhang Jue na kilala sa tawag na, Death and Alive Scripture maliban sa kaniyang Immortal Pure Scripture na kinuha ni Megan noong saksakin siya nito at siguruhing patay na sa kaniyang puwesto. Kagaya ng pangalan nito, mayroon itong kakayahan na panatilihing buhay ang kahit na sino sa kritikal na bahagi ng kanilang mga buhay nang walang kahit na anong ingay sa sandaling gamitin niya ito. Dito na itatago ng technique ang maliit na bahagi ng life force na mayroon ang taong iyon sa loob ng kaniyang energy field matapos nitong tumanggap ng isang nakamamatay na pagatake bago nito dahan dahang gamutin at ibalik ang buhay nito na parang isa

Sa totoo lang, walang totoong pakiramdam ng imortalidad, at kaya lang mabuhay ng isang tao nang mas matagal kumpara sa iba. Bukod dito, naging sigurado rin si Charlie dahil sa pangungusap na iniwan ni Marcius sa likod ng mga inapo ng pamilya Jenon sa portrait. Ang pangungusap na iyon ay medyo direktang pangungusap: Hindi mo dapat ako sisihin pagkatapos kitang makita sa kabilang buhay. Ang kabilang buhay ay kumakatawan sa mundo pagkatapos ng kamatayan.

••••••••••••••••𝔽𝕝𝕒𝕤𝕙𝕓𝕒𝕔𝕜 𝔼𝕟𝕕𝕤••••••••••••••••• Malinaw pa sa kanyang isip ang mga ngiti at kakulitan ng kaibigan tila kahapon lang ang iyon nangyari tila kahapon lang ay kapiling nila ito pero sa isang iglap ay wala na ito. She died without a fight... Her memories is still vivid on he's mind... The memory of her still breathing until he saw her picture lying on the cold floor Her lifeless body is still clear on his mind....

Hindi sapat ang alive kung muntik na siyang mawala. He’s beyond mad. No words can describe it. Hindi ito simpleng galit. Isa itong malamig, nakamamatay na uri ng poot. Yung hindi sumisigaw, hindi naninira ng gamit, kundi tahimik na nagtatakda ng mga pangalan sa listahan ng mga hindi na muling hihinga.

Nasa gitna ng kila Heart at Patrica ang lapida ng lola nila. Sa ngayon ay hindi tuluyang nareresolba ang kaso ni Heart pero base sa mga reaksiyong nakikita ko ay masaya na sila kung nasaan sila. Masaya na silang magkakasama. Napakadaya lang na mas nauna pa silang matanggap pagkawala nila kaysa sa akin na mas matagal nang nawala. Seeing them will forever remind me that life is so unfair. They also made me keep in mind that we should be careful on who we trust for they can make us feel LIFELESS.

“Ang hindi namayapang Kala ay hindi kailanman muling hindi magkakatawang-tao, Amitabha!” “Ang hindi namayapang Kala ay hindi kailanman muling hindi magkakatawang-tao, Amitabha...” Ito ang namamatay na sigaw ng bawat monghe na naubusan ng buhay. Sa pagkawala ng kanilang mga buhay, ang kanilang mga kaluluwa ay naging mga sinag ng gintong liwanag, pumailanglang sa kalangitan, at bumulusok sa isang kabaong sa tabi ng Ksitigarbha. Kilalang-kilala ni Alex ang kabaong na ito. Ito ay kapareho ng kabaong na tahimik na humihinto sa kanyang mind palace ngayon—ang Soul Collection Coffin!

Para itong isang babasagin na porselana, na isang maling hawak mo lang dito ay masasaktan at mapipingas na ang katawan nito. Her eyes were empty and lifeless. Na para bang ang dami na nitong pinandaanan sa buhay. Mababanaag sa mata nito ang kalungkutan. Parang marami itong iniisip habang nakaupo sa gitna ng tulay.

Baka biglang magkaroon ng hint ang babae. "O baka gusto mo Birdbox, kung saan hindi naman sila bulag pero gumagalaw na parang bulag. You know, for a living. Gusto nilang mabuhay kaya umarte silang parang bulag at laging may nakapiring ang mata. Dahil oras na tanggalin nila ang karampot na telang nakapiring sa mata nila, alam mo na ang kasunod... dead end."