Life Lessons With Uramichi Oniisan Novelas e Histórias

“Iyong nangyari sa baby niyo, nakatakda na iyong mangyari at walang sinuman ang may gusto noon. Walang may kontrol sa inyong dalawa. Kung hindi siya nawala sa ganung dahilan, mawawala pa rin siya sa inyong mag-asawa sa ibang paraan. Alam mo kung bakit? Dahil nakatakda na iyong mangyari. Walang may kasalanan sa inyong dalawa ni Yasmine. Bottomline ng nangyari? Dapat natututo ka sa bawat ibinabato sa’yong pagsubok ng mundo. Natatandaan mo pa noon ang kwento ni Daddy na mga experience niya sa buhay? We can apply that on us. Life lessons in other people's experiences are still life lessons, Dos. Depende na lang sa atin kung paano natin iyon titingnan o pagninilayan. Hindi ba?” Huminga nang malal

“Thanks, Ate Esme. I promise, I’ll do my best to find the answers and understand everything. I’ll make you proud.” Ngumiti ako, filled with pride sa courage niya. “You already make me proud, Urania. Whatever happens, hold on to who you are. That’s what matters most.” Buong hapon kaming nag-usap ni Urania. Hindi ko maitanggi na nakaramdam ako ng kakaibang saya habang naririnig ko ang mga kwento niya tungkol sa kanyang buhay, mga plano niya, at ang mga pagsubok na kinakaharap niya ngayon. Minsan, napapatawa niya ako sa kanyang mga kwento, lalo na kapag binabanggit niya ang mga simpleng bagay na nagbibigay kulay sa kanyang buhay bilang isang estudyante.

Sakto namang pumasok si Kasumi sa klase at nang makita ang eksena, hindi niya mapigilang mapangiti pero agad niya ring sinaway ang anak. "Akiro," tawag ni Kasumi pag-akyat sa platform. "Hindi mo dapat kinukulong ang kapatid mo. Kailangan niya ring makipagkaibigan at makipag-usap sa ibang tao para matuto siyang makihalubilo. Kapag masyado mo siyang pinoprotektahan, pipigilan mo yung growth niya." Kahit medyo labag sa loob, sumimangot ang cute na si Akiro at tumango. "Opo, Mama!"

Puno nang pag-aalala na tanong ko. "I-I miss U-uncle Israel. He used to call me Riri," umiiyak na aniya. Lumuhod ako sa harap niya upang magpantay ang aming mga mukha pagkatapos ay hinaplos siya sa kaniyang pisngi. "Shhh. Uncle Israel never left. He's still up there, guiding you throughout your journey. I'm pretty sure he's not happy seeing you crying, Amari. Gusto mo ba na maging malungkot si Uncle Israel?" Nakangusong tanong ko.

Nanganganib ata ang buhay ko sa kamay ng aking uncle! “Second lesson, Eloisa.” Pagbasag niya ng katahimikan. “Respect and listen to your elders.” “Kung makasalita ka, akala mo uugod ugod ka na.” Pagsusungit ko. “Can’t you also act your age? Kung makaiwas ka sa ‘kin para bang nandidiri ka sa ‘kin.”