Light A Flame Seventeen の小説・ストーリー

At ngayon lang nakita iyon ni Asula sa malapitan. Kasabay ng pagkumpas ng kamay ni Wave papunta sa apoy na nakaharang sa kanilang harapan ay ang pag-asam niyang sana'y mapuksa ang apoy na iyon kung hindi ay maglilikha iyon ng isang sunog. Agad namang natupok ang apoy dahil sa alon na kapangyarihan ni Wave.

Lumapit si Flame sa kanyang pinsan at nagulat ako ng may nilabas itong mahabang tingin ko ay pamaypay na yari sa bamboo o kawayan na mabibili sa Japan o China. At walang awa nito pinalo sa pinsan niya na kina upo nito at kina daing sa sakit ng pinsan nito. “Napipigilan ko na nga si Damon ng paunti-unti, ikaw naman ang pumalit!” Narinig kong wika ni Flame na kina tawa ko at ni Nevan. “May pumalit na sa posisyon nitong si Damon..” wika ni Nevan na kina iling ko at binabaan ko na ito.

HABANG si Zeven at si Virlana naman ay naka abang lang sa ibabaw ng mga building malapit sa mga location na pag lalagyan ng bomba. “Hindi ko ina-asahan na babalikatarin ni Flame ang sitwasyon ngayon.” Wika ni Zeven. “Unpredictable na tao si Flame mahirap malaman ano gagawin niya. Ang kailangan na lang natin gawin ngayon? Ay mag handa.” Sagot ng dalagang si Virlana. Tumango naman si Zeven. “Kaya siguro hindi ganun kadaling matalo si Flame ng mga kalaban nito dito sa bansang ito..” wika ni Zeven at tumingin pa ito sa paligid.

Kinapa niya ang pisngi at napaawang ang labi niya sa gulat nang makapang basa nga iyon. Eksaktong pumasok naman sina Hendrix, Arabella at Haniel na pupungas-pungas pa. Agad na lumapit sina Haniel at Hendrix sa ina. Pinatay ni Hendrix ang niluluto ng ina niya nang mapansing sunog na ito. Saka muling dinaluhan ang ina. Pinaupo nila si Lara sa stool, kumuha naman ng tubig Martha upang ipainom iyon kay Lara.

Nagtaasan ang mga buhok ko sa katawan sa dumamping mainit na hininga nito sa balat ko. Pinilit kong ingiti ang mga labi at itango ang baba ko rito habang ang mga mata ko ay nakasunod sa mukha niya. "Yeah... I get it ho..." "Wala na po kayong poproblemahin kay Flame, boss. Alaga namin iyan twenty-four and seven dito... Anytime ay puwede n'yong kunin at igala. Mas masaya lang ngayon dahil mukhang first time nang magiging chaperone si Flame, ha... Mukhang iba ang bungad ng gabi, ah..."

"It's been dark. All those years, but you came in the dark. You became my light at the same time, my darkness. You're my darkest light." I smiled at him. "You're my only light." I was happy and relieved that we really get back together. I looked at the window, it's still 3 in the afternoon, but I still thanked the stars for giving me this chance to be with him. I'm now with my star and we'll going to build our own universe soon. -end-

utos ni Flame at nag tungo ito sa parking lot ng isang malaking building. Walang iba kundi ang pag mamayari ang pamilya Lavistre. Inalis nito ang cover ng motor at kinuha nito ang helmet. “Oo naman kami na ang bahala doon. Para walang maging balakid..” sagot ni Storm ang kuya ni Flame. “Papunta na ako..” yun na lang ang tanging sagot ni Flame at binaba na ang tawag nito. SA KABILANG BANDA tulak tulak ni Ava ang wheelchair ni Don Amir patungo sa butas na may mataas na apoy. “Natatandaan mo ba ang apoy na yan?” Tanong ng dalaga.

Hindi naman nagtagal si Madame Julie doon dahil pinaalis na siya ng mga guwardiya. Alas-nuebe na ng gabi, sobrang dilim na at gamit niyang ilaw ay isang flashlight. Sobrang nakakakilabot sa loob na kahit saan siya tumingin, ramdam niyang parang mayroong multo. Nanatili naman siya sa ikalawang palapag, at doon siya sa terasa naglapag ng mahihigaan at isang unan. Napasandal siya sa dingding at hinihintay na sumikat ang araw.

pagpapakilala niya sa lahat. Napaawang ang labi ko at kurap akong tumitig sa mga mata ni Oscar. Fiance? Fiance? Fiance mo ako? Shit na palaka ito. . C.M. LOUDEN