Lightning Wolf Novels & Stories

Hindi inalintana ng isang theta ang kadenang may wolfsbane kahit na manghina ito basta naisakatuparan ang pagsira ng naturang kadena kaya siya nakuha ng mga ito ng walang kahirap hirap. Kahit na nanlaban na naman ang lota para pigilan ang mga ito ay wala itong nagawa sa lakas at liksi ng bagong lobo. At idagdag pa na anim ang mga iyon kaya hindi na ito nakapanlaban pa. Idagdag pa na may kung anong itunurok sa kanya kaya mas lalo siyang nanghina na hanggang ngayon ay nanghihina parin ang katawan niya.

Kung dati— nasa panaginip ko lang ang lugar na ito, ngayon— magiging totoo na. "The goddess of moon, shall— Shield us with her power and presence." bulong ko sa hangin, at iyon narin ang hudyat nang biglang pagtakbo ng lobong sinasakyan ko. Ang sinasakyan kong Guardian Wolves ay hindi isang shape-shifting werewolves, hindi. Isa lamang siyang wolf na may tangkad nang isang dalawang tao— May armor na siya parang kagaya sa isang— makikipaglaban sa isang giyera.

At the hall’s center stood Iron Fang—a towering wolf nearly ten feet tall, his iron-like skin gleaming, his crimson eyes blazing with fury and intelligence. Mirai and I gaped. “He’s… massive,” I whispered, a sudden knot of fear tightening in my chest. “Holy cow, he’s like a house!” Mirai exclaimed, her voice tinged with excitement. “I can handle this! Let’s go, Mr. Karma!” Before I could protest, Mirai charged, her sword glowing with holy energy as she struck Iron Fang. The impact rang like thunder, but the wolf didn’t flinch—his skin was impervious, and Mirai’s attack was as effective as a fly buzzing against a boulder.

Tanging kulay pula lamang ang kaniyang sapatos na mayroong sapat na taas. Sa pagliwanag ng kanang kamay ni Maricon ay may lumabas ditto na pigura ng isang wolf. Ang kaniyang katawan ay tinubuan ng balahibo ng isang wolf. Ang kanyang tainga ay humaba rin na parang tainga ng wolf. Ang kaniyang kulay itim na buhok ay naging kulay kape. Ang mga mata niya ay naging kulay asul at tinubuan siya ng buntot.

Tanong niya habang nakaharap na ngayon sa akin. "Well, yeah, marami. Mukha lang din naman silang mga tao… except sa werewolves kasi nakakapag-transform sila into two forms. Three, actually. Kaya nila na mag-anyong normal na tao, at maging isang wolf, na tulad ng nakikita sa kagubatan. At kaya rin nilang mag-shift into their strongest form, ang kanilang beast form. Iyon yung mukhang humanoid wolf na nakatayo sa dalawang paa. While yung mga bampira naman, sila yung may mga pangil, pulang mata, at medyo maputla ang kulay ng balat. Kaya din ng ibang bampira na mag-anyong normal na tao. Nakakapg-teleport yung may royal blood, mayroon din silang super speed, hearing, strenght, sight, at senses. Na

A wolf with slick black furrs that made it look like a shadow that helps it to move silently and hiden in the dark. Sinubukan kong umatras ngunit sa bawat paglangoy ko paatras ay siya namang paghakbang na ginawa ng asong lobong iyon. Not just that, he also changed on his naked human form that made my breathings hitched.

“Bago tayo pumunta sa destinasyon natin ay may gusto lang akong sabihin pa sayo, Thunder.” “Ano yun?” “Kasapi ako ng isang organisasyon, kami ni Lightning. Lahat ng posibleng pumasok sa isip mo na ginagawa ng isang mafia member ay kami yun, yun ang trabaho namin ng kapatid mo.” He confessed truthfully that made me stare at him with disbelief.

Mabibigat ang hakbang ng kanyang apat na paa at nanlilisik sa dilim ang mga mata na tila susungaban kami sa gutom at uhaw na itsura nito. Pero nang nag-angat ako ng tingin at nakitang may lalaking nakasakay dito ay ang nakapagpalambot sa tuhod ko at hindi kalaunan ay buong katawan na ang nanginginig. Hindi sa lamig kundi sa takot. The wolf is carrying a man while that man is carrying a very heavy and dark presence! "Summit Force!" Rinig ko ang mga bulungan ng mga xenas tungkol sa paparating.

Tanging iwas lang ang ginawa ko na para bang walang ka-effort-effort akong umiiwas sa mga suntok at sipa niya na napakabagal para sa akin hanggang sa bigla kong sinangga ang suntok niya at sinipa siya ng napakalakas sa tyan dahilan para makatilapon siya. “Magbabayad ka!” sigaw niya at nagpalit-anyo na ng wolf form niya, isang kulay abong werewolf. Mahinang uri ng werewolf. Hindi ako gumalaw sa pwesto ko at hinintay siyang sumugod sa akin ngunit sa pagsugod niya ay hindi niya ako nasakmal dahil tumalon ako ng mataas at sa muling pagtapak ko sa lupa ay nasa anyong-lobo na rin ako, isang kulay tsokolateng balahibo ng werewolf; kulay ng balahibong malalakas at may potential na maging Alpha.

Sa sandaling iyon, isang lalaking may puting buhok na nakasuot ng suit ang nagpakita mula sa madla ng mga mercenary. Mabilis siyang lumapit kay Yonathan at dumura laway sa harap ng kanyang mga binti at saka malamig na sinabi, “Nagbibiro ka ba? Nandito kaming isang libong Lone Wolves para lang harapin ang ilang lalaki?” “Kami, ang Lone Wolves, ay isang mercenary organization, hindi kung ano mang bodyguard. Naiintindihan mo ba?!"