Sin Of Wrath Novels & Stories

(Pre-Chorus) “The gravity pulls, but I’m learning to fly On the wings of a whisper, a soft lullaby. No map in my hands, just the heat of your name A flicker of hope in a world set aflame.” Napatigil si Sirius. Ang kanyang princely face ay napalitan ng wagas na pagkamangha. Sa bawat hakbang ni Haven, tila binubura ng kanyang boses ang bawat Acoustic Trauma na pinagdaanan nila sa New York at London. Sina Orion, Neptune, Rigel, at Archer ay napatayo rin

Hindi ako makakapayag na apihin nila akong muli at lalong lalo na ang hindi ko pagka-gusto sa mga lalaking tawag lang ng laman ang alam. Halos inaral ko din ang lakas ko at lalong-lalo na ang aking puso na binaon ko sa limot ang masiyahin, mabait, at malambing na Saviah Suer hindi ko magagamit ang gano'n sa mga taong ginawang impyerno ang buhay ko ng ilang taon.

No more no less. Hindi niya alam kung ganoon ba talaga ito kabait o nagpapakatanga na lang. Pero dahil hindi pa siya tapos sa misyon niyang parusahan din si Janine ay pumayag siyang maging kerida ito. Bahala na kung magkasala siya. He deserves his victory afterall.

umiiyak kong sigaw habang pinipilit na tanggalin ang pagkakatali niya sa mga kamay ko. Ngunit tila hindi niya ako naririnig dahil wala man lang akong nakitang emosyon sa mukha niya. Nagulat na lamang ako nang hubarin niya ang suot niyang pants kasama na rin ang boxers niya. Kaagad kong inilihis ang namumula ko nang mukha dahil sa nakita ko. "Don't pretend as if you don't like what you're seeing, whore." dinig kong sabi niya.

malungkot niyang turan saka tumingin sa kalangitan. Ang tinutukoy nya bang nasirang pamiya ay ang pamilya ni Travis? Bakit sarili niya ang sinisisi niya. “Di mo naman kasalanan ang lahat. Wag mong sisihin ang sarili mo.” Mapaklang ngumiti si Simon. “Araw-araw ipinamumukha nila saakin na kasalanan kong mabuhay sa mundo.”

Sino ba naman kasing lalaki ang habambuhay na aako sa responsibilidad ng isang ama sa batang ni hindi nga nito kilala? Maaaring gusto lang talagang matahimik ang loob ni Zian dahil sa nagi-guilty ito sa sinapit ng ina niya. Nagi-guilty ito na patuloy na nabubuhay at tinatamasa ang magandang buhay kapalit ng buhay ng ina niya. Alam niyang unconsciously ay hindi forever na maitatago nila kay Xavier ang katotohanan. At ngayon pa lang ay parang hindi na niya kakayanin ang magiging epekto ng kasinungalingan nila sa anak niya.

Awtomatikong napayapos ang kaniyang binti sa baywang at napayakap sa batok nito. Patuloy pa rin si Sin sa mapusok nitong pang - aangkin sa labi ni Veronica na tila uhaw na uhaw. Dama niya na nangangapal na ang mga iyon sa tindi nitong humalik na para bang wala ng bukas. Nakakadarang , nakakatangay ng katinuan at nakakabuhay ng init ng dugo ang halik nitong mapang-angkin.

nanlilisik ang ng mata niya. "Walang magagawa ang sorry mo, dahil sinira niyong lahat ang buhay ko!" sabi niya. "Zoe, please...." I said but she sobbed that shattered my heart into pieces in too much guilt. "Sinira niyo ang buhay ko... hindi ko naman ginusto ang mapunta dito! But your father threatened me, biktima din ako, but you treated me like garbage na parang kasalanan ko pa na nagpakasal ako sa'yo when in the first place, I never wanted this marriage, but I can't risk my father's life... Biktima din ako, pero nasa akin lahat ng sisi, Daxton, so don't tell me you're sorry cause you never felt sorry, dahil kahit kitang-kita mo nang nasasaktan ako, nagbulag-bulagan ka! Hindi... manhid ka

patuloy niya. Hindi ko maiwasan na hindi manubig ang mga mata dahil sa sinasabi niya, kahit na wala akong alam kung bakit niya sinasabi ang mga bagay na ito. "Dumating pa ang araw na pinahirapan kita dahil sa pagkakacoma ko at isa pa ay nagawa kitang saktan at hindi ako nagtiwala sayo. Noon sabi ko hindi kita hahayaan na masaktan pero hindi ko 'yon natupad dahil isa pa ako sa nanakit sayo. At what's worst is nawala ang anak natin at muntik ka na din malagay sa kapahamakan ng dahil sa akin. Halos araw araw kung sinisisi ang sarili ko ng malaman ko ang nangyari sa inyo ng mag ina ko, kaya nangako akon sa sarili ko na babawi ako at aalagaan kita. At nagpapasalamat ako sa Diyos dahil gumaling ka

Hindi pa ba siya nakontento sa ginawang pambubugbog sa kanya at gusto na naman niyang ipahamak ang sarili niya? “You say I'll never get your blessing till the day I die~” Stressed akong hinilot ang aking sintido. Yes, he is clearly declaring war against my father. Ugh! Bakit ko ba nakalimutan na sira ulo ang lalaking ito? Napalingon ako sa aking mga kasama. Isa pang sira ulo ang nasa tabi, Venom is cheerfully cheering for Wregan leath, biglang naging fanboy ang baliw kong kapatid. May pa-banner pa ito’t iwinawagayway habang sumasabay sa pagkanta ni Wregan Leath.