Lone Wolf Novels & Stories

Magulo. Walang ritmo. Dalawang beses pang tumama ang noo niya sa ilong nito. At ni isang beses, hindi niya nahalikan nang maayos ang labi nito. Halos kalahating buwan pa lang silang hindi nagkikita pero tila nakalimutan na agad niya kung paano ito halikan. Nakakahiya. Pakiramdam ni Janella, para siyang pinakamababang miyembro ng wolf pack na desperadong nagpapalambing sa alpha para lang mabuhay.

Sa sobrang bilis ko tumakbo ay hindi kona makita nang maayos ang mga nadadaanan kong mga puno. I stopped with my track and tried to feel the surroundings. I growled when I smelled blood of rogues. Rogues are werewolves that have either been kicked out of their pack or left on their own free will. Rogues can be bad or not but what I smell now are evil rogues.

Habang tumatagal din ay mas humihigpit ang hawak niya sa akin. Hahawakan ko na sana siya sa braso nang bigla siyang bumitaw. She quickly turned behind us. Napagaya tuloy ako at nagulat nalang ng makitang wala na iyong lalaki. The girl was left alone buttoning her shirt and whispery yelling to her side where I guess the boy headed. Pag lingon ko sa harapan ay wala na roon si Enid. I was about to return the book I have taken para makasunod na kay Enid nang matigilan ako. I stared at it. It was a book written by Stephen King.

Isang sipa ang natanggap niya mula kay Rell, tumalsik at nasira ang pader. "Run your feet not your mouth." Malalim at madiing saad ni Rell. Bago mabilis na lumapit kay Theo at muli itong sinapa, sa pagkakataong ito ay dumura na siya ng dugo at napuruhan ang kaniyang tagilirang bahagi ng tiyan. "Hey, I can take both of you down. I'm a warrior." Ang labing dalawang taong gulang na si Rell ay nag palit ng anyo bilang isang werewolf.

Ngunit minsan ay dumidilim kapag natatakpan ng maitim na ulap ang buwan kaya mas lalo lamang akong nakakaramdam ng takot. "Relax, Zeph. Huwag kang mag-alala. Makakarating ka sa bahay nina Amy nang ligtas," kausap ko sa aking sarili habang naglalakad ng mabilis sa masukal na daan. Nang biglang pumailanoang sa ere ang malakas na alulong ng isang taong-lobo ay lalo akong nakaramdam ng takot. "Huwag kang matakot, Zeph. Taong-lobo lamang iyon na nagkakasiyahan. At saka bakit ka matatakot? Hindi ba't isa ka rin namang taong-lobo na gaya nila?" pagbibigay ko ng lakas ng loob sa aking sarili. Ngunit kahit anong sabihin ko sa aking sarili para hindi ako matakot ay wala pa rin kuwenta dahil pinagpapaw

This is a report from a resident of this Village who claims to have seen a wolf roaming around here every night. They only planned how they were going to catch or kill this wolf, but they didn't plan where they were going to sleep. "Did you get the address when someone reported last night?" Axel inquired as he cut wood. Aston reached into his pocket for a piece of paper. "This," he said carefully, handing the paper to his brother. "We should look for it tomorrow because the sky is getting dark," Ace said, lighting a fire in the wood. It's getting late, and they still haven't eaten a proper meal.

Sa loob ng apat na taon ay nakamit ni Luther ang titulong 'God of War', titulong ibinibigay sa pinakamahusay na madirigma sa hukbong sandatahan. Nagsimula ito sa titulong 'Lone Wolf Sentinel' na ibinansag lang sa kanya ng kanyang mga kahukbo, kung saan nakilala ang husay niya sa pagpaslang sa hukbo ng mga kalaban nang mag-isa, sa mismong kampo ng mga ito.

Akala ko ay tapos na ang pag-uusap namin nang magsalita siya. "I wonder why... Why do you always feel lonely even if you’re not?" I stared at him and smiled. "Because there are monsters I tried to drown. Sadly, they know how to swim. But somehow... being alone doesn’t make me sad because in isolation, sometimes, I found peace."

The dog just looked at me as if it's waiting for my words. "Since mas mukha kang wolf kesa sa aso. I'll call you 'Chogiwa'." sabi ko sabay tawa sa sarili kong kalokohan. I'm a die-hard Exo fan. At kahit sinong fan ng Exo(Exo-L) ay maiintindihan kung ano ang kinalaman ng 'Chogiwa' sa wolf. Well, for the sake of non exo-L's, iyon ang unang linya sa kantang 'Wolf' ng Exo. Ang legendary line ni Park Chanyeol.

Hindi tama ito! Nakita ko na lamang ang aking sarili na binabagtas ang daan papunta sa lungga ni Knee Yoz. Hindi ko pa siya gaanong kilala pero pakiramdam ko siya lang ang malalapitan ko sa ngayon. Tirik na tirik na ang araw at pawis na pawis na rin ako. Naroon pa rin ang mga pinagpatong patong na mga dahon ng niyog na nagsisilbing bubong at dahil nga walang dingding ay agad kong nakita na walang tao.