From The New World นิยาย & เรื่องราว

baliwalang sagot ko na lang at muli siyang inirapan. May tiwala pa naman ako sa pagmumukha at alindog ko. Hindi lang naman si Matt ang lalaki sa mundo. At higit sa lahat, fresh pa naman ako kahit papaano kaya sa tingin ko'y makakahanap din ako kaagad ng ipapalit sa kaniya, sakali mang piliin niya ang higad na si Andrea.

Umuulan. Ito ang unang bagay na napansin ni Lauren Jade Miller habang nakatayo siya sa labas ng pintuan ng Department of Architecture faculty office. The heavy evening rain hit the concrete walls of the university, producing a rhythmic, suffocating sound that echoed through the empty hallway. Inside her pocket, her fingers tightly gripped a piece of paper—isang signed withdrawal form. It was supposed to be her ticket out of the mess she created, an escape from the dangerous gravity pulling her toward a person she was never supposed to love.

Crimson POV Sa isang gabi lamang, isang kakila -kilabot, kakila -kilabot na gabi, nagbago ang mga bagay. Ang aking mundo ay bumagsak. Ang mga akala ko ay maaari kong sumandal, ang mga mahal ko at pinagkakatiwalaan, ipinagkanulo ako. Napunit ako dahil naramdaman kong ang buhay ay sinipsip sa akin. Ito ay tulad ng isang libong mga tabak na hinukay sa aking puso; Masakit ito ng higit sa isang milyong mga karayom ​​na tumusok sa aking balat ngunit sa aking pinakamadilim na sandali, nakakita ako ng isang sinag ng ilaw; Isang sinag ng pag -asa, na nagpapaalala sa akin na marami pa ring naiwan sa buhay at sa mga nasusunog na piraso ng aking buhay; Sa mga abo na iyon, lumitaw ako, mas malaki at mas

CASSANDRA’S POV Akala ko handa na ako sa kahit anong pagsubok. Na pagkatapos ng pagkakanulo, pagkatapos ng pagligpit sa mga traydor, wala nang mas matindi pang haharapin. But I was wrong. A message arrived on my private line. No greeting, no sender ID — just two words: “We’re back.” --- SCENE: THE GHOST FROM THE PAST The message shook me more than I wanted to admit.

Matapos akong umalis sa mansion niya, hindi na kami nagkikita pa at kahit isang balita ay wala na. Nakarating kami nang ligtas. Kasama namin ngayon ni Youtan, ang mga kaibigan niya. Habang pinag-uusapan namin ang tungkol sa company, biglang nabanggit ni Prince, na may bagong tao na naman ang bumalik o bagong dating. Nagpakilala ang lalaking 'yon bilang Darck, pero hindi sinabi ang apelyedo niya. Base sa sinabi nila, hindi rin daw nila nakita ang itsura dahil sa suot nitong maskara.

Pero parang nasa paligid lang 'yong kinakantahan ko. "Before the cool done run out I'll be giving it my best-est And nothing's going to stop me but divine intervention I reckon it's again my turn To win some or learn some" Nakangiti pa ako habang kumakanta. Parang baliw lang. But it feels nice. I'm alone in a world I created. "But I won't hesitate no more, no more It cannot wait, I'm yours" Pero para akong binuhusan ng isang baldeng malamig na tubig nang may marinig akong pumalakpak. I looked around and saw a guy standing near the door, his body leaning on the wall. He's unfamiliar.

Pero siguro, ito nga talaga ang sinasabi nilang gulong ng palad. Minsan nasa itaas, minsan naman ay nasa ibaba – parang siklo na paulit-ulit lang na nangyayari. Then again, now I felt like the energy of the new joy is slowly approaching and it’s scary to think about it because the next one that will come is sorrow. Pero sabi nga nila, you do not focus on tomorrow – you focused more on the now because what you’ll do today will be your future.

Palinga-linga sa paligid na animo'y isang paslit na bago lang nasilayan ang mundo. Kusang huminto ang mga paa niya nang matanawan ang matandang ginang na abala sa pagwawalis ng mga dahon sa bakuran. "Magandang umaga po." Itinaas pa niya ang kanang kamay at iwinagayway.

[Condoriano's POV] SABADO ngayon at relax akong nanonood ng telebisyon nang biglang may kumakatok sa pinto. Nagsimulang magtahulan ang tatlong asong aspin na alaga ko. Ang malaking kulay puti at may kaunting brown na balahibo ay nagngangalang Nad-o, ang purong puti naman ang balahibo ay nagngangalang Paopao, at ang huli ay si Simba na purong brown ang balahibo. Baka akalain niyong anak ni Simba at Paopao si Nad-o, pero hindi. Lalaki silang lahat.

Sa muling paghakbang ko, nadulas na naman ang kaliwang paa ko! Malakas ang tili na pinakawalan ko nang bumagsak sa sahig. Mangiyak-ngiyak ako habang sinusubukang tumayo. What now?! Nadulas na naman ako! First day in this island and it feels like a disaster! And I don't want to freaking remember this day!