Live And Let Live の小説・ストーリー

tanong ni Gab. Lumingon ako sa paligid at nakita ang living room. Kumpleto na ang gamit dito sa bahay kaya hindi na namin kailangan pang bumili. Fully furnished kasi itong nabili ko. "Doon na lang, Gab. Thanks," pagturo ko sa living room sa may L-shape na sofa. "Ah, sige," tugon naman ni Gab saka dinala ang aking handbag at tinuro sa mga helper kung saan nila ilalagay ang mga bagahe.

Ikinulong niya ako sa gitna ng dalawang braso niya. "You need to live with me." Ano daw?! @TarynGrace

Nasa gitna ng kila Heart at Patrica ang lapida ng lola nila. Sa ngayon ay hindi tuluyang nareresolba ang kaso ni Heart pero base sa mga reaksiyong nakikita ko ay masaya na sila kung nasaan sila. Masaya na silang magkakasama. Napakadaya lang na mas nauna pa silang matanggap pagkawala nila kaysa sa akin na mas matagal nang nawala. Seeing them will forever remind me that life is so unfair. They also made me keep in mind that we should be careful on who we trust for they can make us feel LIFELESS.

“Si Lance parin ang magdedesisyon tungkol sa kung sino at kung ano ang gusto niya, malamang naman sa relasyon naming dalawa nakalipas na yun ang mahalaga ngayon ay yung para sa baby namin.” “Sayang naman, mas bagay kayo maam.” Ako na tuloy topic nila. Nasisilip ko mula dito sa kinatatayuan ko sila Lance at Alexa, yan ang pangalan nung babaeng sexy, nakakainsecure yung hubog ng katawan kaso hindi ko gusto yung pananamit, kung sabagay single siya pang akit niya yan sa mga lalake. Bakit ko ba pinapakealaman si Lance hindi naman na kami, bahala siya sa buhay niya kung maakit siya diyan.

Napatingala si Aida, at napangiti siya ng kaunti seeing him. "Hi, Carl. Ito ba? I left my house," pagtatapat niya, pagtutukoy niya sa dalawang luggage na dala niya. "What? Why?" aniya, at naupo siya sa tabi niya. "Well, I've decided to live alone," seryosong aniya na hindi masyado nag-open up tungkol sa nangyari sa kaniya kanina. "You've got to be kidding me. It's close to the middle of the night, at ngayon mo pa talaga naisip na mamuhay ng mag-isa? Don't tell me na pinalayas ka ng parents mo?" hinuha niya, seriously too.

Wala silang pakialam sa akin o sa buhay ko. Dinala palayo ng mga guwardiya ang umiiyak kong mga magulang, kasama si Suzy, na mapula ang mukha. Lumabas ako ng courtroom, iniwan ang lahat ng ingay sa likod ko. Ang unang kalahati ng aking buhay ay naging burak ng sakit at pagdurusa, na walang kagalakan o liwanag. Ngayon, ako ay lumabas mula dito. Ang aking mga magulang ay hindi nararapat sa ng aking kalungkutan o aking sakripisyo.

Tumunog ng maraming beses ang notifications sa Live Suicide senyales na marami ang nagbigay ng chats. Comment box: @Jannethe Villa Hello life imprisonment or go to hell? I choose the latter. @Raniel Noel Takot kang makulong ng panghabang-buhay pero hindi ka takot gumawa ng kasalanan? Aba't! may sira ata ang ulo nito. @Avianna Young Mister, you're still a kid. However, you chose to commit an unpardonable sin against a woman. +1000 reply Marami pa akong na basang komento tungkol sa akin pero wala na akong pakialam. Walang magagawa ang mga salita nila dahil tapos na.

COHEN’S POV “Bili na kayo ng panutsa, tatlo isang-daan, murang mura na lang. Pampasalubong, panregalo at meryenda sa byahe,” kaliwa’t kanan ang sigawan dito sa loob ng Calapan Pier. Dagsa rin ang mga taong hindi magkamayaw sa pagbili ng ticket at pagpila papasok sa terminal ng daungan.