Live And Let Live Novels & Stories

Sa isang kamay ko ay ang bote ng alak na tinutungga ko lang. "Hayy. Napakasaya naman ng buhay ko." Lumagok ako sa bote at pagkatapos ay panay na ang ginawang paghikbi. "Totoo n-namang wala a-akong k-k'wenta e, wala akong k-kwenta. Isa lang naman akong a-anak sa labas! Ahahaha!" Dapat lang siguro ito sa 'kin. Baka nga kasalanan na nabuhay ako sa mundong 'to kaya ngayon ay pinagbabayad ako.

Hindi niya maisip ang buhay kung sakaling hindi na siya binigyan ni Kate ng second chance. He is happy! Very, very happy!

Pumiyok man ang isa’t isa, wala silang pakealam. “No cellphones muna para ma-enjoy talaga natin ang bawat moment,” paalala ni Ian habang nagmamaneho ito. Iyon lagi ang paalala ni Ian sa tuwing may lakad silang magkaibigan para naman daw ma-enjoy ang moment. Kaysa naman daw sa mag-cellphone kapag magkasama. Edi parang hindi din daw mage -enjoy kung ganun. Dapat daw nag-chat na lang sila sa isa’t isa kung wala ding usap-usap habang magkasama dahil nakatutok lang sa phone.

Hindi ko pa rin alam kung paano sasabihin sa kanya kaya naman sinalubong ko ang kanyang mga mata. "L-Lets-" pero hindi ko pa natapos ang sasabihin dahil nagdadalawang-isip pa ako kung tama ba 'tong sasabihin ko. "Let's what?" Nakakunot-noong tanong nito. "Let's make babies?" ---

“Sobrang saya ko, Aleron.” Ngumiti ako habang tumatango-tango. “Ako rin, sobra. Hindi ako makapaniwalang sinagot mo na ako. At naka-live pa. Tignan mo oh, halos papunta na sa six hundred thousand ang mga taong nanunuod sa atin ng live.” “Kaya nga, hindi ko inaasahang marami ang manunuod ng live ko.” Nagpasya na kaming putulin na ang live dahil pa-lowbat na ang cellphone niya.

"Kahapon ko lang nalaman ang tungkol sa kanila. And besides hindi pwede na maglabas ng impormasyon tungkol sa mga nangyayari o nakikilala namin rito sa loob ng PDA. We have a rules, Lance... rules na bawal suwayin ng mga miyembrong katulad ko." "Fvck that rules!" Wala siyang pakialam sa rules na sinasabi nito. "Babalikan ko si Letlet sa loob at iuuwi ko siya! Alam ko na 'yon din ang gusto ni Letlet..." Nagsimulang mangilid ang kanyang luha. "W-We have a dream, buds... I-Ikakasal pa kami, bubuo ng masayang pamilya, at hinding-hindi maghihiwalay..."

Sinimulan nilang ilista ang mga pagkain at ano-ano ang mga dadalhin para sa surprise. "Gusto ko ng romantic dinner sa balkonahe. Maganda 'yung mag-star sightseeing kami habang nakakain." "Hala, ang ganda nun! Let's do that," excited na sabi ni Rovy Ann. "Kami na ang bahala sa decorations. Bibili kami ni Jemalyn tapos chat ka na lang sa amin kapag nakaalis na kayo ng condo ni Paul. Para ma-set up namin." "Dapat may sound din. Gagawa ako ng playlist para sa mga kanta. Ano bang maganda? 'Water' o 'Versace'?"

tanong ni Gab. Lumingon ako sa paligid at nakita ang living room. Kumpleto na ang gamit dito sa bahay kaya hindi na namin kailangan pang bumili. Fully furnished kasi itong nabili ko. "Doon na lang, Gab. Thanks," pagturo ko sa living room sa may L-shape na sofa. "Ah, sige," tugon naman ni Gab saka dinala ang aking handbag at tinuro sa mga helper kung saan nila ilalagay ang mga bagahe.

Ikinulong niya ako sa gitna ng dalawang braso niya. "You need to live with me." Ano daw?! @TarynGrace

Nasa gitna ng kila Heart at Patrica ang lapida ng lola nila. Sa ngayon ay hindi tuluyang nareresolba ang kaso ni Heart pero base sa mga reaksiyong nakikita ko ay masaya na sila kung nasaan sila. Masaya na silang magkakasama. Napakadaya lang na mas nauna pa silang matanggap pagkawala nila kaysa sa akin na mas matagal nang nawala. Seeing them will forever remind me that life is so unfair. They also made me keep in mind that we should be careful on who we trust for they can make us feel LIFELESS.