Loucura の小説・ストーリー

Hindi sila makapaniwala sa kanyang nasimulan, nang maghiwalay ang kanilang mga labi, nanginginig. “A-Ano…” ungol ni Noah. “Akala ko may sakit lang siya sa puso. Na-diagnose ko na mahina lang ang puso niya dahil sa pagod niya. Pero mali ako, nagkaroon ba siya ng trauma before that was only recently triggered?” Tanong ni Doctor Park. Tila namangha si Liam sa sahig habang nakikinig sa kanyang sinasabi. “May sakit sa utak ang pasyente. Tinatawag itong Huntington's Disease, isang kondisyon na pumipigil sa mga bahagi ng utak na gumana ng maayos sa paglipas ng panahon. Ang isang traumatikong pinsala sa utak na kadalasang nagreresulta mula sa isang marahas na pagsabog o pag-alog sa ulo o kata

anito sa mababang boses. "Dahil ba kay Avira?" Mahina niyang tanong. Isang iling ang isinagot ni Rain. "This isn't just about Avira, Nahara. I...I have DID. This fúvking disorder has no cure. Habang buhay na akong ganito. And it wasn't just Avira. There are more personas inside me. There's a devil inside me, Nahara. I am not a normal human who could do as I pleased. Masyadong kumplikado ang lahat."

They will pay… at si Cathy mismo ang gagawa ng paraan para magbayad ang mga ito. Kaya nang sumapit ang kinabukasan, maaga pa lang ay umalis na si Cathy sa ospital at nagtungo sa ProMed Solutions upang personal na makausap si Phoenix. Nalaman na ni Cathy kung anong uri ng brain damage ang mayroon ang Kuya Carlos niya. He has sustained a concussion—isang uri ng brain damage na hindi ganoon ka-serve. It's considered a mild brain damage. Masaya si Cathy dahil iyon lang ang nangyari sa Kuya Carlos niya, dahil hindi niya kakayanin kung mas malala pa ang mangyayari rito.

"Matagal kong hinanap si Max matapos siyang dukutin. Nang sa wakas ay natagpuan ko na siya, para siyang isang baliw noong araw na iyon, at hindi niya ako nakilala. Ilang araw siyang nag-collapse at umiiyak tuwing gabi dahil sa sobrang takot." Bahagyang kumunot ang noo ni Mariana, "Anong nangyari? Hindi kaya si Maxine ay..." Walang magawang ngumiti si Mavros, "Hindi, nakita lang niya ang mga taong iyon na nagpapahirap ng mga tao, nakinig siya sa lahat ng uri ng pqg-daing, at hinarap ang mga dugo na nasa lupa. Sinabi niya sa psychologist na sa sandaling ipinikit niya ang mga mata niya, nakikita niya ang dugo at ang buong mundo ay kulay pula. Pagkatapos, tuluyan siyang nag-collapse at na-coma s

H******n siya ni Zeus, iniyakap siya at bumulong, "Mahal, pasensya na, hindi ko minsan mapigilan ang sarili ko. Alam mo naman kung bakit hindi ba? ayoko pero hindi ko kayang pigilan, ang hirap kontrolin." Baka nga may sakit siya. Noong nakulong si Maureen, nagkaroon siya ng schizophrenia. Matagal bago siya gumaling sa sakit na iyon, at ngayon, para naman siyang psychopath. Hindi niya alam kung bakit siya nagkakaganito. Tinanong siya ni Maureen, "Bakit nangyayari 'to? May problema ba sa pag-iisip mo?"

tanong ng kanyang assistant . "hindi ako ayos dahil naiinis ako . Alam mo bang parang nanadya ang dalawang iyon parang sinusukat nila ang kakayahan ko " inabutan niya ito ng tubig at gamot na pampakalma . Hindi pwedeng matrigger ang mood nito lalo't ilang buwan palang siya lumabas sa mental hospital . Pabalik balik si Maica sa mental hospital dahil hindi niya nakokontrol ang galit nito na. siyang nagiging dahilan ng mga hallucinations nito na pumatay at magpakamatay .

Iritable na naman ang Lolo. "Bobo ka ata. Hindi mo alam ang sakit na multiple identity disorder?" "You're crazy. Why would I have that illness?" Sagot pa niya at isinauli ang pitcher sa ref. "Pabago-bago kasi mood mo. Parang kanina lang, concern ka. Tapos sincere na parang galit. At ngayon, masungit. Kung wala ka no'n, parang ikaw yata sa'ting dalawa ang buntis."

malapit ka na raw lumabas kaya kumapit ka ng mabuti, ha? Gaya ng sinabi ng Doktor, ipinikit ni Lucy Pearl ang kaniyang mga mata. Pagod ang kaniyang puso at isipan ngunit hindi siya dalawin ng antok. Sa pananatili ng kaniyang pagpikit, bigla bigla na lang siyang may naalala. Ang gabi kung saan siya naaksidente. Sobrang bilis ng mga pangyayari na iyon kaya malaking trauma ang na-idinulot noon sa kaniya. Na-comatose siya ng ilang buwan ngunit naririnig niya ang mga nangyayari sa paligid. Ngayon lang bumalik sa ala ala ni Lucy Pearl ang lahat ng iyon.

Ang nagbubukod tanging bampirang lobo sa mundo ng Astral, isinilang ito ng kanilang Luna na walang gulong naganap. Naging matiwasay ang pagdadalang tao nito hanggang sa itoy manganak. Sa limang taon na pananahimik ng mga sorciere, ito pala ay naghahanda sa muli nilang pagsalakay. Kampante ang mga Lykos na kabutihan pa rin ang mag wawagi na sila pa rin ang magwawagi, ngunit hindi nila inakala na makikipag kasundoan ito sa mga mortal na sakim at gaham rin sa kapangyarihan. Dinala ng mga sorciere ang mga baliw na scientist sa kanilang mundo upang ubosin ang mga lobo.

Si Lucia naman ay agad itong pinakalma sa takot na baka may makakilala sa kanila na ibang tao, mahirap na at ayaw niyang mapabalita sa kahit na anong artikulo ang pamilya nila. Sa huli ay nasunod ang gusto ni Louie kahit pa makailang-beses kinumbinsi ni Lucia na hindi magandang ideya na mapunta sa psychiatric ward si Zia. ~*~ LUMIPAS ang dalawang araw ay hindi pa rin nagigising si Zia kahit pa successful naman ang operasyon. Ang sabi ng doctor ay dahil sobrang hina ng katawan nito. Pero sa tingin ni Louie ay talagang wala na itong intensyon na gumising pa, talagang sinusukuan nito ang mabuhay.