Romans & histoires Love Radio Script Tagalog

“M-Mama, umiiyak po kayo.” “Oo, d-dahil naaawa si mama sa big boy niya. Natatakot kasi ang big boy ni mama—” Kaagad na sinapo nito ang mukha niya. “Mama, hindi na po ako natatakot. Mama, papayag na po akong pumasok kayo sa school at work. Maglalaro na lang kami ni Toto riyan sa tabi ng bahay. Basta, Mama, may pasalubong po ako pag-uwi mo po.”

Sinubukan niyang igalaw ng marahan ang kanyang mga paa at na-realize niya na nakatali din iyon kaya minabuti niyang manatiling magpanggap na wala pang malay. Hanggang sa nakarinig na naman siya ng yabag kaya pinanatili niyang kalmado ang sarili. "My beautiful Celina, sa wakas ay akin ka na," sabi ng lalaki na naghatid ng kilabot kay Celina lalo na nghaplusin pa nito ang kanyang pisngi. Magiging pinakamasayang pamilya tayo sa buong mundo kaya sana ay gumising ka na, baby.”

Pakiramdam niya ang init ng mukha niya. “I'm so sorry for laughing. It's not what you think. Your problem is basic. Okay, I'll give you ten thousand pesos.” “Huh? Totoo? Sa Sabado at Linggo day off ko, kung may pagawa kayo sabihin ninyo lang, may papalinis, papalaba, gagawin ko mabayaran kita sa perang ‘to sir.” Ngumiti si Clinton. “No need. It's for free. Sapat na sa akin na makita ka rito tuwing nandito ako sa High 5.”

"Can we play the stereo?" Tiningnan ko siya mula sa peripheral vision ko. Hindi siya umimik pero binuksan ang radyo. "Thanks. Lipat ko ha?" tanong ko dahil nagsasalita lang 'yung DJ. Saka ko lang nalaman na 12:30 AM na pala dahil sa isang advertisement. Tumango lang siya kaya naman pinindot ko 'yung next button. I pressed next until a familiar song played. I smiled.

"Teka, sandali nagkakamali ka hindi nga ako si--" "The f*ck are you two doing? Tsk. Mukhang matibay ka nga talaga," sabay kaming napatingin sa isang malapad na salamin na para bang nakikita namin ang tao sa likuran nito habang nakikinig sa boses na nagmumula sa speaker. "You leave me no choice. Tandaan mong ikaw rin ang nagtulak sa akin na gawin ang bagay na 'to sa babaeng pinakamamahal mo."

Bago pumasok sa loob ng bahay nila si Andrea ay naghalikan muna sila ni Martin ng ilang minuto. "I love you, Andrea. I love you," he said slowly. It's full of love. Andrea gave him a wide smile on her face and said, "I love you too, Martin. Thank you for loving me in return. Thank you for the love you showed me right now. I love you and I wasn't expecting that you would love me like this." May tumulong luha mula sa mga mata ni Andrea habang sinasabi niya 'yon na pinunasan kaagad ni Martin gamit ang hintuturo niya.

Ang sabi rito: Please confirm if you received Nigel Laxamana as your premium husband. Please reply your name and location. Ginawa naman ni Mallory na ibigay ang detalye niya. Agad naman na naka-tanggap siya ng reply: "Welcome to Lovefinity, Mallory Reynolds. Your premium husband for three months is, Nigel Laxamana of Lovefinity Guys. Mr. Laxamana offers physical intimacy and act of service as its love language.

Bumuntong-hininga ako. Ako: Okay. I saw three dots. Before he could reply, I sent him a message to end the talk. Ako: I'm going to sleep now. Goodnight. Nawala ang three dots ngunit bumalik din ito matapos ang ilang segundo. Rafael: Alright. Goodnight, Maia. I love you. Binagsak ko ang sarili sa kama matapos basahin ang message niya. I don't know if he can feel it but something about the way I treated him changed.

😊 ---------- ======================= PAIN INSIDE MY HEART ====================== 8:00am "Kamusta naman ang first day ng marraige man?" Napahinto ako sa pagbabasa hagdan ng marinig ko ang boses ng lalaki na kausap nito sa cellphone. Habang nakalapag lang ito patayo, siguro ay naka-video call sila. Sumalyap sa akin si Kobe ngunit saglit lang. "Ang aga-aga mo namang mambuwesit, mabuti pang hindi ka na tumawag." Narinig ko pang sagot ni Kobe at nagtuloy na ako sa kusina upang maghand ng almusal namin. Naghahanap ako sa ref ng maaaring iluto ng pumasok si, Kobe.

"Thank you, for making me feel the happiest person in the world. Hinding hindi ko ipagpapalit ang aking buhay, kasama na ang mga pinagdaanan ko. Dahil kahit gaano kasakit at kahirap iyon, alam ko sa dulo azy naroon ka at ang anak natin na naghihintay at nagmamahal sa akin. At 'yun na ang kabuuan ng buhay ko." Tumulo ang luha niya na pinanusan ko ng aking kamay. Ayaw kong makita siyang umiiyak. "I love you, Colleen. Thank you for continue walking on that hard and painful road for me. Dahil don naramdaman ko rin ang everlasting love kasama ka. I love you, Colleen McLahlin." "And I love you too, Mr. Jared McLahlin." Ako na ang kusang humalik sa kanya na sa pakiramdam ko ay siyang pinakamatamis