Tila ba ang bawat kwento ng pag-ibig ay nagiging mas makulay kapag pinagsama ito sa tamang musika. Halimbawa, ang anime na 'Your Lie in April' ay hindi lamang kwento ng pag-ibig kundi kwento rin ng pagbawi at inspirasyon. Ang soundtrack nito, puno ng mga classical na piyesa at orihinal na mga komposisyon, ay talagang nakakadala sa puso ng sinumang nanonood. Habang pinapanood ko ito, bawat tono at bawat nota ay tila kumakatawan sa mga emosyon ng mga tauhan. Kaya naman, kapag naaalala ko ang kwento, awtomatikong bumabalik ang mga melodiyang iyon sa aking isip. Ang kwento ng pag-ibig sa pagitan nina Kōsei at Kaori ay napaka-epiko, puno ng mga pagsubok at sakripisyo, at ang musika ang tunay na nagbigay-buhay dito.
Isang iba pang magandang halimbawa ay ang pelikulang 'La La Land'. Hindi lang ito isang kwento ng pag-ibig na puno ng pangarap at pagsasakripisyo; ang soundtrack nito, kasama ang mga paborito kong kanta tulad ng 'City of Stars', ay talagang umaabot sa puso. Paano nga ba naman hindi? Ang mga tao na nagpipilit na makamit ang kanilang mga pangarap ay talagang nakakainspire. Lagi kong naisip na ang kwentong ito ay isang paalala na sa kabila ng paghihirap, laging may pag-asa, at ang mga melodiya ay tila nagsasabi sa akin na ang bawat hakbang ay isang bahagi ng mas malaking larawan.
Huwag kalimutan ang '5 Centimeters Per Second' na isang masterpiece mula kay Makoto Shinkai. Ang kwentong ito ay puno ng nostalgia at ang soundtrack, na sinulat ni Tenmon, ay talagang pinadama ang kalungkutan at pagnanasa. Ang pagsasama-sama ng kwento at musika ay tila nakakapagpabuhay sa ating mga karanasan sa pag-ibig, kahit na ito ay puno ng hikbi at lungkot. Sa mga pagkakataong ito, ang musika ay parang isang laging kasama na nag-aalaala sa akin ng mga magagandang alaala at maaaring sinasagisag ng pag-ibig na tila nawala na, ngunit nananatili pa rin sa ating puso.
Sa huli, ang 'Garden of Words' ay isang kwento na puno ng kahulugan. Ang bawat salin ng mga pag-iisip ng pangunahing tauhan ay hindi lamang tinutukoy ang pag-ibig kundi pati na rin ang mukha ng pangungulila. Ang musika rito ay lumalarawan sa bawat pagbibigay-diin ng damdamin, sa tuwing nag-uusap ang dalawa at ang mga tunog na bumabalot sa kanila ay tila nagiging boses ng kanilang puso.