Lovelife Novels & Stories

bulong ko. Habang nag-i-scroll ako sa social media ay napaawang ang labi ko nang makita ang surprise at regalo ni Jairus kay Vinalyn. Post ito ni Vinalyn sa kaniyang account at umani ng libo-libong likes. Litrato ito ng likod ng kotse ni Jairus na puno ng lobo, may malaking bouquet, may rubber shoes na pareho pa sila ni Vinalyn ng disenyo, mayroon ding human sized teddy bear. Ang caption pa ni Vinalyn ay... So blessed to have you in my life.

hindi ko maintindihan yung sinasabi niya dahil naka focus ako sa nararamdaman ko ngayon "What do you mean?" tanong ko tiningnan niya lang ako at Ngumiti " Stop looking back. look what's ahead of you. And stop blaming yourself for everything. You did nothing wrong. You should focus in the present not on your past." sabi niya hinawakan niya ang magkabila kong braso at sinama niya ako sa pagtalon niya. Dahil sa gulat ko diko namalayan na pino protektahan niya ang ulo ko sa pagtalon namin. pagkatapos noon ay maramdaman ko nalang ay ang pagbagsak namin pareho sa matigas na lupa tumayo agad ako para tingnan siya. " don't you know, Loving someone in the present is much more fun. than loving someone

Humiga na ako sa tabi niya saka ko siya niyakap at timabunan ang katawan niya ng kumot. "Good night luv" saad ko at hinalikan ko siya sa noo niya.

Chapter 2 She glared at him. "You know what? Dahil dito sa kontrata na ito hindi ko na naranasan ang lovelife na normal, hindi ako naligawan, dahil ayaw nang papa ko I never experienced holding hands, date kiss and sex, samantalang ang mga kaibigan ko lahat sila naranasan na yun, dahil sa pag iingat nang mga magulang ko sa kontrata na ito hindi na naging normal ang buhay ko"

Lalo na Ngayon at divorce na kami ni lovely ay madali na siyang makapasok sa buhay ni lovely dahil Malaya na siya Ngayon. Pero iyon Ang Hindi ko matanggal dahil Hanggang Ngayon ay mahal ko pa Rin Ang dati Kong Asawa. Gusto Kong bumawi sa kanila Ng anak Kong si Abe. Pero paano Kong ayaw na sa akin ni Lovely. Dahil sa Hindi ako makapali Kong saan sila pupunta ay tinawagan ko si Joel baka sakaling alam niya Kong saan Ang project nila na pati si Joel ay Hindi nila ito isinama.

"Ikaw, bakit wala kang boyfriend?" "Gusto ko munang mag-enjoy sa buhay. Baka magaya lang ako sa parents ko na naghiwalay lang." Twenty-five years old lang din si Lovi. Halos sing-edad lang ni Olive, mas bata lang mg isang taon o ilang buwan. Maganda, malakas din ang sex appeal, at matalino rin naman. Pero iniiwas niya na ang sarili niya sa katulad nito na hindi pa seryoso sa buhay.

The gratitude extended beyond the surface, acknowledging the depth of his commitment and the unwavering support he provided in the intricate dance of our lives. "Don't mention it, love. It's my duty to take care of you since day one. I love you, and I will never get tired of taking care of you. You're my everything, my other half. You deserve everything, and I wouldn't want you to experience anything less than the best treatment," he declared, his words resonating with a sincerity that melted my heart. The atmosphere held a magical quality, a testament to the enduring nature of our love. What did I do to deserve him, God? Thank you for giving me Rylee and for making him a part of my life.

Umupo siya sa kaharap na upuan at tinitigan muna si Roxanne before he started to tell everything. "Agusto is an orphan and adopted by your grandparents, Fernando Sanchez and Amor Sanchez. Ginawa nila ito para mayroong maging kapatid ang kaisa isa nilang anak na si Lorenzo, ang daddy mo. Lumaki silang parang tunay na magkapatid lalot pareho lang sila ng edad ng daddy mo. Subalit nabago ito nang mamatay ang iyong lolo at lola. Ipinangalan nila ang malaking bahagi ng ari arian nila sa daddy mo at binigyan naman ng kaunting bahagi si Agusto. Dahil dito, nainggit si Agusto sa dad mo especially when he marry your mom, Sofia, na sekretong minamahal din ni Agusto. Nalaman lang ng parents mo ang laha

Nagsimula akong tignan si Zero na isang lalaki na magiging asawa ko habang buhay. “Love, mag-ingat ka sa pagbaba ng hagdan at baka mapano kayo ni baby Uno,” Nag-aalalang wika nito matapos i-lock ang pinto ng aming bahay. Buhay ko kasi si Uno, ang pangalan ng baby namin dahil na rin maraming dala si Zero na mga gamit namin. “We’re fine. Let’s go quickly, we might miss our flight,” Pagmamadali ko sa kanya na agad niya naman sinunod.

"Kaya bang ibigay ang pangangailangan mo?" "Kaya ka bang buhayin nang maayos?" "Kaya bang palitan ng sarap ang buhay mong mahirap?" Iniwas ni Arianne ang tingin. "Isa siyang bokalista ng banda." "Malaki ba ang sahod?" usisa nito. Hindi siya sumagot. "Hindi, 'di ba?" "Arianne." Seryosong nilinga niya si Kia. "Payong kaibigan. Pumili ka ng kailangan mo sa buhay. Hindi ka mapapakain ng pagmamahalan na 'yan," payo nito.