Sa dami ng mga kwentong pag-ibig na lumalabas sa ating paligid, may isa talagang tumatak sa akin—’alam mo naman na love kita’. Ito ay hindi lamang simpleng kwento ng dalawang tao na umibig, kundi isang mas malalim na pagninilay sa mga pagsasakripisyo, miscommunication, at ang kahalagahan ng pagkakaintindihan. Dito, makikita natin ang mga aral tungkol sa pagiging totoo sa ating nararamdaman. Madalas, nahihirapan tayong ipahayag ang ating pananaw lalo na kung ang tao na iniibigan natin ay may ibang pangarap o plano sa buhay. Ang kanilang takot na masaktan o maging sanhi ng sakit sa puso ng iba ay isang tema na talagang tumutukoy sa katotohanan ng pagmamahal. Ipinapakita nito na ang walang kapantay na koneksyon sa isang tao ay nangangailangan ng tapang upang maging tapat sa sarili at sa iba.
Higit pa rito, nag-aalok ito ng magandang mensahe tungkol sa tiwala. Ang pagkakaroon ng malalim na pagtitiwala ay susi sa anumang pagsasama. Bawat sakripisyo o desisyon na ginawa ng mga tauhan sa kuwento ay bunga ng kanilang pag-unawa sa isa’t isa. Ang pag-unawa at respeto sa mga desisyon ng bawat isa ay nagpapalalim sa relasyon. Kaya, ‘di ba’t itinataas lamang nito ang proseso ng pagbuo ng isang matatag na relasyon, lalo na kapag naisip mo na awang-awa ka na sa takot at pag-aalala ng iyong partner?
Sa huli, ang ‘alam mo naman na love kita’ ay higit pa sa isang simpleng simpleng titulo. Tinatalakay nito ang mga kahulugan ng pag-ibig, pati na rin ang mga pagsubok na dumarating sa ating landas sa pag-ibig. Pinasisigla ako ng kwentong ito na magsalita sa tungkol sa ating nararamdaman at ipahayag ang ating mga damdamin sa kinauukulan. Ang mga aral mula rito ay akma hindi lamang sa mga bata kundi maging sa matatanda rin, na nagpapakita na kahit gaano tayo katagal sa ating buhay, laging may bagong bagay tayong matututunan tungkol sa pag-ibig.