Lunar Letters Novels & Stories

Panay ikot, lakad dito, doon si Luna. “Dalawang araw wala man lang paramdam si Kyro. Kahit message niya man lang, hindi ko na kaya to, sis. Please, help me. Malaman ko lang na okay siya,okay na rin ako.” saad ni Luna na desperada na talaga. Kakauwi lang kasi ni Lily mula Davao, dahil umuwi ito isang araw bago bumalik ng Quezon sina Luna dahil sa balita na natanggap galing sa sekretarya ng daddy ni Kyro.

"A-anong ba'ng araw ngayon?" bigla na lamang ng tanong ni Leigh. Ibinaba ni Leonardo ang kamay, at ipinatong sa kaniyang hita bago kinuha ang cellphone sa bulsa. Pinagmasdan niya lamang ito habang nakatitig sa screen. "We are on the eight of the month." "Oh my God," mahinang bulalas, at bawat kataga ay may takot nang may mapagtanto siya.

“The board is waiting.” Lucas nodded, eyes still on Moon. “I'll be there.” Moon stepped back. “Don’t worry. I’ll be professional, too.” She walked out before he could say anything more. --- After the meeting, Moon went back to her desk and saw a white envelope resting on her keyboard. She opened it. It was a note. "If I can’t say it where everyone’s listening, I’ll write it where only you can hear. – L" She stared at it. She hated how one sentence — one damn sentence — made her chest tighten all over again.

“Wala kang dapat ihingi ng sorry. Wala kang utang sa akin. Nabuo ang Moonraker ng dahil sa iyo. Kung wala ka, wala rin ang Moonraker.” Pinili kita para patunayan na tama ang nakikita ko sa ‘yo. Gusto sanang sabihin ni Eris pero pinili na lang niyang huwag isatinig. Pero nung araw na pinirmahan ni Eris ang resignation letter ni Raven, alyas Luna, isang napakatinding lungkot ang bumalot sa dibdib niya. Doon lang niya napagtanto na espesyal at kakaiba ang nararamdaman niya para sa babae.

Sabi ni Lauren, "I'm sorry, Lionel. It involves some private matters that I cannot tell you. Bumalik ka muna. I'll contact you if anything happen." Matapos paalisin ng kasambahay ni Lauren si Lionel, bumalik siya at naabutan niyang nakatayo na si Lauren sa harap ng desk, nagsusulat gamit ang brush. “Miss, matagal ka nang hindi sumusulat pero ang ganda pa rin ng mga salita mo!” Hinangaan ng dalaga ang napakagandang kaligrapya ni Lauren. Sa papel ang mga salitang nakasulat ay: Tulad ng mga magagaan na ulap na nagsasara ng buwan, tulad ng hangin na bumabalik sa niyebe.

"Hello, I'm Solar Makabajo, salamat sa pagiging mabait sa ate ko" "Ako naman si Lunar Makabajo, kakambal ni Solar" pakilala niya. "Lunar and Solar eclipse.." mukhang hindi niya rin napansin na napalakas ang bulong niya sa kanyang sarili. "I-I mean, nice name guys"

May nakita siyang panyo. "L&L Forever" At binasa niya ang nasa ibaba ng letter na iyon.May maliit na nakalakip doon na mga salita "Lauren and Lanche" Mas lalong kumabog ang dibdib niya ng makita iyon. Hindi niya alam pero bigla niya na lamang iyon itinago sa ilalim ng kama. Huminga siya ng malalimnat pumuntang terrace. Para bang naubusan siya ng hangin.

Anong silbi ng impormasyon mula sa nakalipas na mga taon? Sinabi ni Luna, “Sinusubukan kong sabihin na alam din ng iyong ama ang tungkol sa kontinenteng iyon, na isa pang libreng mensahe para sa’yo! Ang meteorite na iyon na nahulog mula sa langit tatlumpung taon na ang nakalilipas ay hindi lamang pumasok sa sinaunang boundary kundi lumikha din ng mga lihim na sunud-sunod na uniberso, na lumitaw sa buong mundo. Ang ilang mga lihim na uniberso ay malaki, habang ang ilan ay maliit. Ngunit may isang bagay na sigurado; ang bawat lihim na uniberso ay may iba’t-ibang ani. Kaya, maraming malalaking kapangyarihan ang nakikipagkumpitensya para sa mga lihim na uniberso, na siyang kanilang dakilang layu

And I regret that I've been a coward and I didn't confess that I like you. Agad kong cinrumpled iyong card at lumabas para itapon ito then ginala ko ang tingin ko sa labas kung nandito siya pero wala. Dalawa lang ang magpapadala ng ganyang format ng letter. Either Lino or Romano at sulat kamay iyon ni Romano.

“After everything that we’ve been through. Pain after pain... tears after tears... Finally, my moon find its place... to my place... to rise again.” “You are my Moon. You ruled me completely. Thank you for coming back. For Lighting this world again. I love you.” WAKAS -----Thank you for reading this story until the end.----