روايات وقصص ضمن Made By Yours Truly Meaning

Kasi mainam rin ganito magkaiba naman ang taste namin ni mama. Mayroon akong anim na dress sa closet ko at pang party talaga iyong ginawa ko. Sarili kong gawa. Hindi ko pa na isuot. Naka stock lang. Gusto ko lang talaga gumawa para sa sarili ko kapag may naisip akong bagong design, kahit wala akong pupuntahan na party.

“Kung gagawan ko kayo ng katulad nito, isa lang yung imitation. Wala yun anumang halaga.” Nilapag ni Maisie ang litrato sa harapan ni Katrina bago magsalita. “Ms. Zalensky, customized orders lang ang ginagawa ko, hindi ako gumagaya ng craftsmanship ng ibang designer.” Nang maramdaman ang determinasyon ni Maisie, napakagat ng labi si Katrina. “Wala akong pakialam kung totoo o imitation lang yun. Babayaran pa kita ng extra. Hindi mahalaga kung gaano kalaking halaga ang hingin mo.”

Bitbit na niya ang ginawang kape para sa akin. "And what else?" "Hmm, nothing else. That's all, I promise," I said and tasted the coffee he made for me. In fairness, I love how Nestor made a coffee for me. Ito yata ang na miss ko sa kanya, dahil kung kami lang din sa bahay ay abala siya at hindi na niya ginagawa sa akin ito. May mga katulong na kasi, at sila na ang gumagawa sa lahat ng kakailanganin ko.

Baka naman gusto niyong umorder, pm is the key. Bata palang madiskarte na talaga ako. Sa edad na pito may sarili na akong maliit na negosyo. Oo, negosyo dahil ako mismo ang namimili ng mga paninda ko. Mik-mik, sunshine, dingdong, happy, tira-tira, maxx, bubble gum yung maliliit na bilog na kulay pula pwedeng gawing lipstick at marami pang iba.

But different. Mom made it by herself. Dala-dala ko kahit saan ako magpunta dahil iyon ang kauna-unang doll na ginawa niya para sa’kin na kasama ako sa paggawa no’n. “Iko,” tawag ko sa babae at hinarap siya pero napaatras ako nang mapansing sobrang lapit niya pala sa’kin. Sa pag-atras ko ay tumama ako sa likod ng apartment at gumalaw ang iilang display doon. Ang iba ay nahulog sa loob, ang iba naman ay natumba.

may hindi makapaniwalang tanong nito. "Ahah! Lahat ng kinain natin ay sarili kong recipe exclusive for my D only!" nakangiting sagot n'ya rito. Napanganga naman ito sa kan'yang sinabi kaya mahina s'yang natawa sa reaction nito.

“Oo, kaya naghihintay na lang din ako sa reply niya. Hindi na ako nagmemessage gaano para naman hindi siya maobliga na mag reply.” “Eh kamusta ka naman friend? Wala na nga ang tahi mo sa ulo pero nabuburo ka pa rin sa bahay.” “Naku Ate okay na okay lang ako. Nagpapaka busy ako ngayon sa pagbibake. Yung sa mga home selling kasi ni Mama gusto niya gumawa ako ng mini versions nitong cookies ko para ipamirienda sa mga customers niya. Tapos yung mga kaklase din ni Thea, yung kapatid ko, naalala niyo?”

Kita ko naman na biglang nagningning ang kanyang mga mata sabay kuha sa sabon na hawak ko. "You made this?!" Inaamoy-amoy niya pa ito. "Oo naman, hindi ba sabi mo gagawa ako niyan para maipatuloy ko ang pangarap ng mga magulang ko? Eh, tama ka nga naman. Ayaw ko na masayang ang mga kaalaman ko sa wala lang kaya heto sinisimulan ko na ang paggawa," sabi ko sa kanya.

And I’m thankful because I have successfully adopted their good features just like Ate Clara. Well, that painting was personally made by her. Ginawa niya iyan para makita ko pa rin araw-araw ang aming mga magulang kahit sa ganoong paraan man lamang. Hindi pa raw kasi uso ang camera noon kaya wala siyang maipapakitang personal na litrato nila.

“Then I’ll get it by myself. Anong puwede kong ibigay na katumbas ng miyon na iyon?” “Are you crazy? Ipaubaya mo na lang ang mga artworks na iyon. Gumawa ka na lang ulit ng bago.” “You think na ganoon na lang kadaling ipaubaya ang mga iyon. Regalo ko iyon para kay Papa. I’ll see both of you in court.”