Made By Yours Truly Meaning 소설 & 이야기

natatawang sabi ko. Sarkastiko siyang ngumisi. “Hindi mo naman nagustuhan 'yong ginawa kong bahay na gawa sa putik noon, e.” “Putik naman kasi 'yon.” “Kahit na! Bahay pa rin 'yon. Ginawa ko at in-effortan ko. Na-appreciate mo man lang sana. It's the least you can do anyway.”

tanong ko. "I'm not jealous" mas lalong nakakunot ang noo niya. "Don't be jealous of yourself Hon" bigkas ko. Napalingon naman siya sakin na gulat na gulat. "You mean?" "I made this for you since I'm sophomore way back in high school. Ibibigay ko sana sayo to nung Valentine's Day pero di ka pumasok. I always tempted to give it to you but sadly i didn't have a chance"

Sinunod ko siya at lumabas na. Tumawid lang ako sa kabilang kalsada para maghintay ng tricycle. May maliit na tindahan sa tapat nitong boutique, bumili lang ako ng isang stick na yosi. Tinititigan ko ang boutique namin, masasabi kong itong boutique namin ang isa sa pinaka matagal na sa mga nakahilerang store. “Ma, ano yung Éclat po?” Tanong ko habang gumagawa ng poster para sa opening ng boutique ni Mama bukas.

Napakahirap gawin ng bagay na iyon, para ko na rin dinadala ang sarili ko sa kamatayan. Kapag maayos na ang lahat, Mama. Matitikman mo ang gawa ko. Malalaman mong mayroon na akong sariling bakery shop at sana proud ka sa akin dahil alam kong pangarap mo rin iyon para sa akin. "Kung papayagan lang akong gamitin ang kusina," mahina akong natawa. "Pero impossible iyon dahil baka mamatay kaagad ako."

Nagkulong ako sa loob ng limang oras at paglabas ko ng nasabing kwarto ay isang obra na ang nagawa ko. First time kong gumawa ng cheap na sing-sing. hindi ko ito ibebenta, gusto ko lang maglibang. isang sinsing na may desenyong ahas ang ginawa ko. it reminds me of Billy and Emmerson. pang lalaki kasi itong ginawa kong singsing. Cheap price because it is made with cheap materials. walang gaanong value. 'yan ang tingin ko sa mga ahas na katulad nila. puro sila mga walang kwenta.

The idea of making a cologne suddenly pop in my mind. Nung una ay ginawa ko iyon para sa sarili ko. I used it everyday habang naghahanap ako ng trabaho at walang tumatanggap sakin dahil Highschool lang ang natapos ko, maraming mga tao ang nabanguhan sa gawa kong pabango. I started making lots of cologne with only one scent and sell them.

naka ngiwi nitong kwento. Naka nganga lang ako at nanlalaki ang mata ko sa kwento nito. “Are you not serious, right?” Tanong ko dito kahit narinig ko na ang kwento na ito pero iba parin kapag naririnig mo na sa mismong gumawa. Tumawa ito. “Hahaha! Sorry to say but i am serious..” napa tingin ako sa video. “Kung ganun? Lahat ito made by real diamonds? Gaano ba siya kayaman?” Tanong ko dito.

“Cookies.” “Mukhang mabango po. Gawa n’yo po ’yan? Nakita namin sa TV ’yong babae. Ang galing niyang gumawa ng cookies. Kapag Pasko, gingerbread ang ginagawa niya at may mukha pa. Nakakatuwa ang hitsura.” Naghagikgikan ang dalawa. Ang ibang bata ay nagsimula na rin lumapit. “Talaga? Gumagawa rin ako ng gano’n.” Hinarap ko ang dalawang bantay at ipinakita ang ID ko. Sinabi ko rin na may-ari ako ng bakeshop.

Hindi naman kailangan ng maraming gamit, pero napabili narin kasi ako ng art supplies dahil naubos na ang stock ko. I got my art skills from my mama. She’s a well-known furniture designer at lahat ng gawa niya ay nabebenta kaagad, minsan ay hinahanap pa siya para siya mismo personal na gumawa. Kaya noong nag-five years old ako ay nagtayo si mommy ng own furniture company niya. And it blooms. Lalo na’t marami na siyang naging kliyente lalo na’t mga Sierra. And since then, Ethan and I have become friends.

This is different, a special one. "Do you like it? I actually had that made by a famous and well-known jewelry maker. Just for you, mi dolcezza. That's how I much love you." Hindi ako agad nakasagot sa sinabi niya. Nanatili pa rin ang aking tingin sa pendant. "H-hindi ko alam ang dapat kong sabihin. Hindi ako makapaniwala, s-sa totoo lang. It's. . . it's beautiful." And expensive, I guess.