Made By Yours Truly Meaning Novels & Stories

Iyon ang pinaka-security features ng kanyang mga sariling likha. Hindi naman nalalagyan ng copyright ang mga ideya, pero ang eksaktong gawa na tulad nito ay hindi dapat pinakikialaman at ginagamit sa personal nilang interes. “It’s mine. That’s my pen name.” Magaling na alibi sa halip na mabansagan siyang plagiarist. “Gaano kahalaga sa iyo ang mga disenyong iyon?”

But different. Mom made it by herself. Dala-dala ko kahit saan ako magpunta dahil iyon ang kauna-unang doll na ginawa niya para sa’kin na kasama ako sa paggawa no’n. “Iko,” tawag ko sa babae at hinarap siya pero napaatras ako nang mapansing sobrang lapit niya pala sa’kin. Sa pag-atras ko ay tumama ako sa likod ng apartment at gumalaw ang iilang display doon. Ang iba ay nahulog sa loob, ang iba naman ay natumba.

Alam kong ramdam na ramdam ng kanyang kamay kung gaano kaganda at pinag-isipan ang paggawa namin ng mga iyan. Pero kahit ganoon, nakaramdam pa rin ako ng kaba. May namumuong pawis sa aking palad habang isa-isa niyang hinawakan ang mga iyon. “Each wrap is handcrafted and designed for limited seasonal release.” Kabado ako, pero ginawa ko ang lahat para manatiling kalmado. Ngunit ang matanda ay nanatiling walang reaksiyon kahit matapos niyang tingnan ang lahat.

Sa harap ko pa talaga. “Come on, dude, don’t be rude,” saway ni Chase. “Handmade niya ’to. Dapat i-appreciate natin ang mga handmade crafts, lalo na kapag pinaglaanan ng oras at effort.” Napatingin ako kay Chase. Hindi ko alam kung seryoso ba siya o may iba na naman siyang binabalak. Hindi naman niya ako kailangan ipagtanggol dahil kaya kong gawin ‘yon para sa sarili ko.

"Don't make yourself too pretty, I prepare simple yet eye-catching." Nakakakilig pa rin talaga kapag naiisip ko ang mga sinabi niyang 'yon. Mapapalingon kaya siya sa akin mamaya kapag nakita niya ako?! "Siguro naman ay oo!" hindi ko napigilang sambit, Art and the cashier look at me with curiosity. "What?" I asked them. "Kausap ko self ko, and that's what I called self-love!" giit ko pa, umaasang makakalusot sa kanilang dalawa.

Na siya na lang ang laging gumagawa ng mga magagandang bagay. “Soon ay ako naman, mister ko. Ako naman ang magpapasaya sa ‘yo,” saad ko sa sarili ko.

Muli niyang ginawa sa akin ang ginawa namin kagabi. Ilang beses naming ginawa ang pag talik. Sa sofa, sa kusina at kahit sa veranda. Aaminin ko na kahit isang araw lang 'yon ay natuwa ang puso ko. Na-satisfy ang katawan ko.. pero hindi ang puso ko.

“MA’AM Tracy, ang ganda-ganda n’yo po, isa kayo sa pinakamagandang bride na naayusan ko,” humahangang sabi ng baklang make-up artist na si Ronna habang nilalagyan nito ng make-up ang mukha niya. Nakaupo at nakaharap siya sa harap ng salamin. Malaya niyang namamasdan ang sariling repleksyon.

Ngayon lang niya napansin ang kakaibang disenyo nito at hindi ito parang gawa ng makina kundi parang pinasadya ito para sa kanya. Ito ang panulat na ibinigay ni Sophia sa kanya. Naalala niyang sinabi ni Sophia na ito ay espesyal at isang custom made na panulat. Hinaplos niya ang mga ukit gamit ang kanyang mahabang daliri. May bahagyang init na nadama niya sa kanyang mga dulo ng daliri na tila ba bumabalik ang isang alaala.

napakamot ako sa sariling batok. "It's okay hija,...." Ngumiti ako dito ng makitang ngumiti SYA sa akin..... "A bracelet?" Napakagat labi ako.... "O-opo...ako po mismo Yung gumawa nya" nanlaki Yung mata nya... "Really..wow!!.."