Write Yourself Novels & Stories

Magagawa ko lang 'yon kapag matutulungan ko rin silang gumaling at bumangon. I wasn't particularly fond of writing about just anything, but during my stay at the facility, I often found myself in solitude. It was in those moments that I discovered the ability to write my own story, drawing inspiration from the struggles I experienced with my mental illness. I chose to title it: "The Untouched Myth." Isinalaysay ko sa librong iyon kung paano ako naka-survived na virgin nymphomaniac sa buong buhay ko na kinaya, which is napaka-rare, kasing rare ng sakit na ito mismo. Isinulat ko rin kung paano nawala ang iniingatan ko. And of course, I added how, despite my illness, I gave myself and my body t

Mag-isang lumalaban para sa sarili ko. Muli kong iminulat ang mga mata ko at inilibot ang tingin sa condo unit. Hindi ito ganoon kalaki, pero sapat na para sa akin. Isang bedroom, maliit na sala, kusina, at banyo. Maayos naman ang lugar at ligtas. Hulugan ko itong binabayaran buwan-buwan. Mabuti na lamang at may naipon akong pera mula sa pagsusulat ko noong mga nakaraang buwan. Hindi man ako kabilang pa sa pinakamayayamang writer sa Pinas, sapat naman na rin ang kinikita ko para makapagsimula ng panibagong buhay. At ngayon, mas lalo kong kailangang magsikap, hindi na lang para sa sarili ko, kundi para sa anak ko.

Mas gugustuhin kong magbasa kaysa makipag-usap sa ibang tao. Hindi ako interesado sa ibang tao maliban kay Kio. Marami ang gustong makipagkaibigan sa akin pero hindi ko sila pinapansin. Hindi ako masungit pero hindi talaga ako interesado sa pakikipag-usap sa mga kaklase ko. Kaya naman nagdecide ako pasukin ang mundo ng pagsusulat noong ako ay mag-fourth year. Sa w*****d ako unang nagsulat. Noong una ay walang pa akong maraming mambabasa. Pero habang tumagal ay dumadami na rin. Hanggang sa maging official writer ako ng isang publishing house.

At kung tatanungin ninyo ako kung ano ang pinakamahalagang natutunan ko sa lahat ng ito… Siguro ito: Na ang pagsusulat ay hindi lang tungkol sa paglikha ng kwento. Ito ay tungkol sa paglalabas ng sarili mong hindi mo kayang ipaliwanag sa ibang paraan. At sa bawat mambabasa na sumama sa akin sa journey na ito salamat. Dahil kahit hindi ninyo ako kilala nang personal, kahit hindi ninyo alam ang buong buhay ko, kahit sa simpleng pagbabasa lang kayo dumaan…

Mas nagiging selfish ako. Ikinuyom ko lalo ang mga palad ko at humugot ng lakas. " Papaano kung ayoko?" Tumawa ito ng pagak at hindi makapaniwala. Nakapagdesisyon na ako na gawin ang bagay na makakapagpasaya sa akin. Gusto ko naman maramdaman ang kasiyahan, gusto kong ipaglaban ang sa aming dalawa. Gusto kong gawin iyong naudlot na ginawa ni Ate Ysabelle.

I told myself that day. I stood up again and went to my desk, open a blank page on my diary and started writing. 09-17-18 11:48 PM Dear self, Snap out of it! Stop searching and thinking for reasons to be upset about! Remind yourself of your blessings. You have everything you need! Change your perspective! This is not a bad life! Those are just bad days! Get over it! You're strong! ps. i love you. -Sining. I closed my diary and went to my bed, took out my phone and started typing a message for Jaq.

Para kasing inamin ko na rin sa sarili ko na hindi ko talaga kayang mag-isa. "Diba may iba ka pang part time? Yung pagiging writer mo sa Easywrite Company." Yeah. Aside from work ko sa isang Cafè, writer din ako sa Easywrite Company. It started when I was still in High School. Nakita nila ang potential ko and asked me if gusto ko ba mag-work for them. Syempre matagal ko ng pangarap ang mapansin nila kaya ni-grab ko ang chance. Kung iisipin lang naman di ko talaga need magtrabaho sa Cafè para lang kumita. Malaki kinikita ko sa Easywrite. Marami na silang nai-release na books na ako ang nagsulat. But no one knows who I really was. Kahit mismong Easywrite Company hindi pa ako personal na nameme

Ni hindi nga niya kayang mag-isip ng matino at pakalmahin ang sarili. Palaging sabog ang notification niya sa kaniyang account. No’ng unang pasok niya lang sa mundo ng pagsusulat, hindi talaga siya umasa na mapapansin ang mga gawa niya. Like, hello? She just writes for fun. And guess what? She achieved and created a name in the world of literature. She’s the queen of General Fiction.

Isang linggo ang lumipas, at nagsimula akong gumawa ng bagong routine. Pagkatapos ng café shift, nag-eenroll ako sa short writing workshop sa local university. Matagal ko nang gustong magsulat, pero noon, lagi akong nauuna ng takot. Ngayon, parang kailangan ko na talagang sabihin lahat ng nasa loob ko — kahit sa papel lang. Unang araw ng klase, mahigit sampung estudyante lang kami. Pinag-assign kami ng instructor ng essay tungkol sa “The Person Who Changed Me.”

May mga sugat kasing hindi dapat agad tinatapalan ng payo. “Kailangan ba ilagay?” tanong niya. “Pwede,” sabi ko. “Pero maayos ang pagkakasulat. Hindi mo kailangang magmukhang kulang. Kailangan mo lang maging totoo nang hindi sinasaktan ang sarili mo.” Napatingin siya sa akin. Parang may tinamaan sa kanya. “Ate,” mahina niyang sabi, “ganyan ka rin ba magsalita sa sarili mo?”