Magic Light の小説・ストーリー

Katapat namin ang maiingay na mga lalaki tatlo sila at mukhang mga lasing na. Umorder na si Monching ng san mig light lang dahil ayokong uminom ng hard dahil ibang lugar 'to. Mahirap na baka mamaya mapasabak pa kami at mukhang may kakaiba dito. Pero mukhang ok naman dito, habang pinagmamasdan ko ang paligid napako ang mata ko sa malaking stage sa pinakagitna na napapalibutan ng mga bulaklak sa mga gilid at umuusok-usok pa sa ibabaw nito.

Ngunit wala rin siyang ibang pagpipilian. Ginulo niya ang kanyang isip at nakuha ang Liwanag ng Acme o sa mga salita ng ibon, ang Light of Death, mula sa Celestial Abode. Ang Light ay napakakulay at maliwanag. Kahit na tinatakan na ito ni James, ang Liwanag ay maaari pa ring magmula sa isang nakakatakot na antas ng kapangyarihan. Ang kapangyarihang ito ay nagulat sa mga makapangyarihang Lord na naroroon din.

Sabi pa niya sa akin na pasalamat daw ako at walang ibang taong nadamay dahil mas lalong masama iyon at hindi makabubuti sa aming lahat. "This will be your guide to help you that if the black magic is being triggered. A blue light will indicate that you are already calm, the red one, indicates that the black magic is being triggered and you have a few seconds to stop yourself. But please do avoid the black one, because it means that the black magic is ready to cause disaster, and you don't have ways to stop that, unless it stops by itself," she explained. Tinignan ko naman iyon at puti lamang ang kulay ng bilog na mukhang glass.

Third Person POV Manghang-mangha ang dalaga matapos nitong makita ang buong paligid,para siyang nasa loob ng paraisa ng mga sandaling iyon,ang ganda ng ambience,hindi nga lang nature kundi artificial pero ganun pa man nagmumukha itong totoo dahil binubuhay iyon ng Cristal water na hindi niya alam kong saan nang gagaling. Ang led light ay naka depende sa mood ng isang tao,kapag namamangha bigla itong nagiging kulay buhay,na sinasamahan ng green lights,kapag nakakaramdam ka naman ng lungkot bigla iyong nagiging dem light. Hindi siya makapaniwalang ginawa iyon ng isang sikat na researcher.

18.2: Wrath Laglag panga na pinagmasdan ni Madison ang isang building na nasa harapan niya ngayon. It’s not just a simple building, kitang kita niya ang mga babaeng halos kulang na lang ay mag bikini sa kanilang mga suot. Kitang kita din niya ang nakakasilaw na disco lights na nagmumula sa loob kasabay no’n ay ang malakas na tunog ng tugtog na pinapagana ng DJ.

Nagtagpo ulit ang kilay ko nang mamataan ko ang pabago-bagong kulay sa dalawang estante niya rito. Mala-kristal ito at nakakabaliw sa mata ang bawat ilaw. At hindi ko ito gusto. "It's fucking annoying that light. Can we turn it off?" I said and stood up. "It's for the mosquito, Digs. Leave it on." He ordered, and I paused a little bit. I looked at him again. "I see. . . So, what's in St. Barbara again?"

Simula ng ma trauma ako ay natakot na ako sa dilim. Naramdaman kong nanlalamig na ang kamay ko dahil sa takot pero nawala iyon ng bigla nagkaroon na ng liwanag. Parang mga LED lang iyon sa itaas, sa second , third at fourth floor na ikinatingala ko naman. [Insert song: Ulap by Rob Deniel] Kasabay niyon ay ang pagtugtog ng isang kanta na talagang saktong sakto sa tanong na nakahighlight gamit ang LED light sa itaas nitong Mall.

Mula sa labasan ng bala ay naipon doon ang kulay dilaw na liwanag hanggang sa unti-unting nahubog ang hugis bilog na enerhiya. "Sa ngayon hihiramin ko muna 'yung battlecry ni Miya sa larong Mobile Legends. One shot one kill!"sigaw ni Julian at kumawala ang mapanirang enerhiya sa baril ni Julian. Para itong laser beam na tumama sa katawan ng kalaban at halos mabura ang natatamaan nito. Isang malakas na pagsabog ang umugong dito sa gitna ng kakahuyan, nagdulot ito ng sunog sa mga punong-kahoy at ang iba naman ay naging uling.

Tumango ako nang mahina kahit mas lalong nagtatambak ang mga tanong sa isip ko. Ilang minuto ang lumipas bago kami nakarating sa tuktok. Pagdating doon, parang biglang humaba ang hinga ko. Ang Écarlate Lumière ay mas maganda pa pala sa mga larawan. Golden lights, glass walls, elegant arches, at ang tanawin ng Velmoria sa gabi ay parang pumunta kami sa ibang mundo. Bumaba si Lucas ng sasakyan at agad na binuksan ang pinto ko. Para bang automatic. Para bang normal niya iyong ginagawa. Pero hindi eh. At mas lalo lang akong naguguluhan.

Hindi naman nakakatakot kahit na mag-isa lang ako kasi marami naman ang ilaw sa paligid maging sa mismong pool. The light is not that bright. It's giving minimalist light na hindi masakit sa mata. Kita ko pa rin naman sila na masayang nagkukwentuhan. I took off my clothes leaving me with the swimsuit I had underneath. It's a black swimsuit that compliments my skin so well.