Magic Light Novels & Stories

Madilim ang daan pababa dahilan ng bahagya nilang pagbabanggaan at pagsasagian dulot na rin marahil ng makipot at masikip na daan. Matapos ang ilang minutong paglalakad pababa ng hagdan ay agad na bumungad sa kanila ang nakakasilaw na liwanag mula sa led lights na nakakabit sa mga kisame. Kulay pula ang mga ito ngunit paminsan-minsan ay napapalitan ng berde at dilaw. Maya-maya pa't lumiko silang muli sa isang kanto kasabay ng paglalaho ng led lights na pumapalibot sa unang silid na pumalibot sa kanila. Hindi nila maintindihan kung talaga bang palasyo itong pinasukan nila o isang nakakahilong maze na halos minu-minuto ay kailangang lumiko at hindi mo malalaman kung iyon ba ay hangganan o may

Sa kisame, may nakasabit na dambuhalang crystal chandelier na nagbibigay ng mainit at mamahaling liwanag sa paligid. "Wow! Mama, tignan mo! Ang laki ng TV!" sigaw ni Gabby habang tumatakbo papunta sa sala. Humiga pa ito sa carpet na mukhang gawa sa balahibo ng kung anong mamahaling hayop. Hindi makagalaw si Mia sa kinatatayuan niya. Hawak niya nang mahigpit ang kanyang bag na luma, pakiramdam niya ay madudumihan niya ang paligid sa simpleng paghinga lang. Ito ang mundo ni Gabriel Altamirano. Isang mundong malayo sa mundong kinalakihan niya.

Kaya ang kadiliman na siyang bumungad ngayon sa paningin ni Margaux ay isang napakalaking palaisipan dahil hindi niya naman papatayin ang ilaw kapag matutulog na siya. "L-lights pl-please! L-lights." She was shaking at napahawak na rin siya nang mahigpit sa kumot na parang naaamoy niya ang perfume ni Declan habang hawak niya ito. Then all of a sudden, the lights came to life. Only to saw Declan standing midway near to the main switch, eyes was shut, having a messy hair at gusot na gusot pa ang damit.

Sa ilalim ng gabi, ang kumikislap na ilaw parang may sariling buhay, tumatalon, umiikot, kumakalat ng makukulay na liwanag. Hindi mapigilan ni Harmony ang ngumiti, iniikot-ikot ang wire sa kamay. Ginaya rin siya ni Darien, at nagmistulang bilog ng ilaw ang sparkler niya. Hindi ito gaya ng paputok na mabilis at malakas; ang liwanag ng sparkler ay banayad, tumatagal, at nagbibigay ng kakaibang lambing at romantic na pakiramdam.

saad ni Clarence at umayos ng upo. Kinuha na ni Mika ang walang laman na bote ng san-mig light at nilagay sa gitna nilang lahat. Inayos nila ang kanilang pagkaka-upo sa tiles para maging maayos ang porma ng bilog at para masimulan na rin nila ang laro.

nakangiting tugon niya. Nilibot niya ang tingin sa paligid at napansin niyang dumilim na at hindi man lang nila namalayan ni Mikael. Napakurap-kurap ang mga mata niya nang bigla na lamang nagliwanang ang paligid at halos napa O form ang kaniyang bibig sa bumalagta sa mga mata niya. Ang ganda kasi tignan ang lights sa paligid nila at kitang kita niya rin sa pwesto nila ang mga building at mga bahay dahil mataas ang kinakaroonan nila.

Maging kami nila Magnus ay napalingon. Nag-umpisang mag-iba ang kulay ng palibot dala na rin sa iba't ibang klase ng ilaw doon. May pa-smoke effect pa sila habang hinihintay na humataw ang babaeng nakasuot ng mapusyaw na kulay sa harapan. Narinig kong tumugtog ang kantang 'Who run the world', gayundin ang pag-awang ng bibig ko dahil muli ko na namang nakita ang babaeng kamuntikan ko nang mabangga kanina!

Sabay-sabay silang pumanhik sa silid. Madilim at tanging ang mga lampshade sa magkabilang gilid ng kama ang nagbibigay ng kaunting liwanag sa silid. Nakatulog na si Morgan sa pagitan nina Clyde at Calista. Samantalang tahimik namang nagtititigan lamang ang dalawa habang magkaharap na nakahiga. "Bakit hindi ka pa natutulog?" tanong ni Calista. Inabot siya nito at masuyong hinaplos ang kaniyang pisngi.

Si Wendy, isa sa mga batang kasama ni chloe kanina. “Yes, one last time. We want to see it again” Si Julia. Napabuntong-hininga ako. Mga limang beses na siguro nila itong sinabi. Tatanggi na dapat ako pero di ko maatim tanggihan ang mga bata sa harap ko. Walang magawa ay kinuha ko ang hawak nilang gamit. Ang tawag nila dito ay magical tool. Ito daw ang ginagamit ng mga tao dito para maipagtanggol ang sarili nila sa mga masasamang mages dahil karamihan sa mga tao na nakatira sa bayan na to ay walang kapangyarihan. Sa buong bayan ay meron lang daw isa na biniyayaan.

"Mariel, pikit!" Isang matinding puting liwanag ang lumabas mula sa device ni Rafael. Hindi ito kuryente, kundi isang magnesium flare na dinesenyo para bulagin ang mga high-end security cameras sa loob ng lab. Sa gitna ng liwanag at gulo, hinablot ni Rafael si Mariel. "Tara na!" sigaw ni Rafael. "Saan tayo pupunta? Nakulong tayo sa ilalim ng lupa!" iyak ni Mariel.